#نون_نوشتن
نون سوم

-محمودخان دولت آبادی عزیزم

یا خود خدا❤️

از نردبان بودن بسیار غمگینم
از آسمان بودن بسیار غمگینم
تمرین کنم باید، دیوار بودن را

فیلیپ راث گفته اگر رمانی را در بیشتر از دو هفته می خوانید حقیقتاً رمان نمی خوانید.
چطور در دو هفته جنگ و صلح را باید خواند؟ چطور ملاقات با مردان برجسته را در دو هفته خواند؟ یک جلد از کلیدر را حتی؟ چطور می توان یک رمان فلسفی که گنجینه لغات است که باید به خاطر سپرده شود_ به چنین گفت زرتشت اشاره می کند_ را در دو هفته خواند؟
حال نمی گویم که صد نفر بیایند و تلاش کنند بگویند بله ما باهوش و توانا هستیم. فلان کتاب را در یک روز خواندیم.
شاید باید گفت بعضی رمان ها را اگر در کمتر از دو هفته می خوانید حقیقتاً رمان نمی خوانید.
چنین خواند صدرا

جنون نجوا با خلاقیت آتور؟
مو به تن سیخ می‌کنه.

ناخواسته نگاهم خورد به یه مستند از طبیعت شمال
یه پیرمرد که ساکن یکی از روستاها بود می‌گفت ما خوب و بد بودن حالمون به خوب و بد بودن حال این کوه و طبیعت بنده

در فرهنگ سیاست و حکومت‌داری، ذلت به معنای شکست نیست. ذلت به معنای پوسیدگی‌های درونی یک حکومت است که برای ایجاد جنبش‌های گسترده‌تر و ایجاد یک «انقلاب» نیازمند عوامل خارجی است.
از این‌ها بگذریم.
ذلت زمانی پدید می‌آید که حکومتی برای توجیه رفتار و اعمال خود دست به هرکاری بزند.
البته، حکومت ذلیل هیچ‌چیزی برای از دست دادن ندارد.
من به شخصه بعد از گذر کردن این خرده‌سال‌های عمرم تا به حال ندیده بودم حکومتی این چنین برای جلب نظر و رای ملتش تلاش کند.
نکته این نیست که یک حکومت ذلیل صرفا یک حکومت از بین نرفته نیست و می‌تواند هنوز به ظلم‌های خودش ادامه دهد. نکته این‌جاست که یک حکومت ذلیل شده!

حس از دست رفتن یا از دست‌رفتگی ندارم
حس می‌کنم فقط قرار نیست چیزی بدست بیاد.

ببینید چی رسید دستم.

چه حال و هوای خوبی داره
یه مجله هنری که هرکس با تخصص و پشتوانه ی علمی خاصی اومده و مقالات و نظریه‌هایی رو توش نوشته
منظمه
دلنشینه
انگار ادبیات اون زمان واقعی‌تر بوده
و فقط ۲۱ سال گذشته!

من بعد اینکه یه سوال ریاضی ساده رو حل می‌کنم:

بیاین بریم رای بدیم
اینجوری مسئولیت سخت حمل کردن شعور انسانی رو می‌تونیم نداشته باشیم