یکسال دیگر دوران غریبی‌ام گذشت. و همچنان حتی در اتاق خودم غریبه‌ام.
و پر از حتی های دیگر که گلویم را گرفته. می خواهم امروزم را غریبه‌تر بمانم؛ تا سال آینده غریبه‌هایی را بیشتر دوست داشته باشم.
سلام من به نوزادی که هفده سال پیش به دنیا آمد.

کتاب دوم کامینگ سون شد…

چشم باز کن
قفست چیست که آزادی از آن قفس بخواهی؟

زمستان دنیای عجیبی دارد
کاش زمستان بودم

دلم میخواهد خودم را در بین متن ها پخش و پلا کنم اما می بینم حیف است که خودم را برای نوشته های دیگرم خرج نکنم

ما با کسی که دوستش داریم سایکوبازی درمیاریم



پست حاوی نکته است

تنهایی هم یه حسه
میشه ازش خسته شد
یا تکراری بشه

اونایی که طعم تاریکی و سیاهیو چشیدن، بیشترین نور رو واسه بخشیدن به بقیه دارن 💫

از مفاهیم انتزاعی در آخر به این رسیدم که تو را به سادگی دوست دارم

برابری بی‌معنیه وقتی باید مکمل هم باشیم!

گاهی مثل جشن های نگرفته
بی پایانیم

حدود‌۱۵ روز تا انتشار کتابم مونده و دلم میخواد این پونزده روز تو کما باشم

بخندید یه کم دیگه

زیر صدا خداست