ما بتادینُ می‌زدیم به زخمای گلا

-فدایی

دلم می‌خواست الان یه مادریدی کم دغدغه بودم که صبح روز تعطیلش رو با شرکت تو جشن قهرمانی رئال سپری می‌کنه
ولی یه تهرانی پردغدغه‌ام که باید شیمی بخونه.

کتاب «نون نوشتن» محمود دولت‌آبادی به دستم رسیده
و
این کتاب سختی‌ها و دیدگاه‌های این آقاست در طی سال های ۵۹ تا ۷۴ (قسمتی از زمان‌های تکمیل کلیدر)
و
برای افرادی که می‌نویسن یا می‌خونن صحبت‌هایی داره که من امروز وقتی نگاهش انداختم به شخصه باعث اشتیاق و ذوق من شد
براتون روزی یه دونه یا دو سه روز یه بار یه دونه از صفحاتش رو می‌خونم.

چه لذتی در نفس‌های پردرد بامعناست!

سرگردونم تو این شهر، یه حس عجیب
قدم می‌زنم شعر می‌گم واسه این آشغالا
لباسا زرد، ست زمین، من و تو تلخ مثل همیم
تلخ، مثل همیم

-کابوس

الان از جواب به سوال منطقه aوb چی نتیجه میگیریم؟

#نون_نوشتن
نون اول

-محمودخان دولت آبادی عزیزم

به جان خودم شیللر یه چیزی میزده این نمایشنامه‌هارو می‌نوشته