این جهان عمیقا ناامید کننده است.

وقتی کنار رفیقت داستان می‌نویسی😂

سراغ مرا از آدم ها نه
از درخت ها بگیرید
زیرا که من با درخت ها گریسته ام

دوستتون دارم.

دلم می‌خواد به هر آدمی که بهم نزدیکه و دوسش دارم بگم:
"ببین من حالم خوب نیست؛
شاید یه مدت نتونم باهات حرف بزنم،
ببینمت یا بغلت کنم یا خیلی سرد به نظر بیام
ولی باور کن ازت ناراحت نیستم
قصدم ندارم که از زندگیم حذفت کنم
به عنوان یه انسان منم گاهی نیاز دارم با خودم تنها باشم تا ریکاوری بشم و انرژیم برگرده؛ فقط همین.
دلم می‌خواد داد بزنم و بگم میشه دست از دوست داشتنِ من بر نداری و صبر کنی تا من با یه حال بهتر برگردم کنارت ؟"
بخدا خیلی خستم.

یکی از کسایی که کتابم رو خریده و من نمی‌شناسمش بعد مدت‌ها….
این عکس رو فرستاده
و من…😅
حاح خدایا
خوشحالم