رفتی و شدی یک امید واهی.

ت رفتی مهم نی از پیشم بره کی.

زندگی یادم میده، که سخت نگیر آخرش آدم میره

دلم برای خدت که نه، ولی برای صدات ی ذرس)

مرا به آغوش بکش تا در بغلت سال ها اشک بریزم.

کاش میتوانستم ماه رو همیشه درون شیشه‌ی مربا برا خدم نگه دارم

ندونی از خدت کجا فرار کنی.

ندونی با دلت باید چیکار کنی.

دیگ دوست ندارم برای آیندم تلاش کنم)

دلم میخواد بیام ت پیویت و بگم چ بلاهایی ک سرم نیاوردی.

لعنتی چجوری مگ قلبم شکستی

چیکار کردی باهام ک آنقدر خنثی بی حسم

تف بهت، دلم برای خود قبلیم ی ذرس

با همه سرد بودم با ت یکی ن.

نیاز دارم برای مدتی تنها زندگی کنم.

دلم تنگ شده است برای چیز هایی که سال قبل اینموقع آن ها را در قلبم چال نکرده بودم.

دیگه توی دنیا به چی اعتباره؟
اونی ک براش مردی دوست نداره.