یه روزی در آینده حتی واسه‌ی یکبار هم که شده لیست کارهای فصل‌های مختلف انجام میدم...

حس می‌کنم این ليست‌ها به زندگی معنا می‌بخشن و باعث میشن حالِ آدم خوب بشه

شاید زمانی که رفتم دانشگاه عملیش کنم، شایدم ده سال دیگه

یا شایدم تا اون موقع دیگه به این کار علاقه نداشته باشم، کی میدونه...

تصمیم گرفتم از این به بعد هر چقدر هم که هفته‌ی شلوغی داشته باشم یک متن حداقل‌بنویسم و بزارم براتون.‌..

دیگه راستی راستی باید برانکارد بیارن برام🦦

خوشم میاد خدا فکرمی‌کنه زندگیم گل و بلبله هر ثانیه یه قارچی اون وسط سبز می‌کنه میگه بیا

سرماخوردگی چه کوفتی بود الان😭

دارم می‌میرم دوستان

🍷قسمت اول دوره‌ی رایگان نمایشنامه نویسی.
-فرق نمایشنامه با داستان و فیلمنامه
-خود نمایشنامه چی هست؟
#آموزش

برای سالِ جدید(۱۴۰۴) برنامه‌های زیادی دارم که دوست دارم عملی‌شون کنم...

میخوام از الان یک لیست از کارهایی که باید تو سال جدید انجام بدم بنویسم که دوست دارم اینجا هم با شما به اشتراک بذارمش

دلم می‌خواد یه کتابی بخونم که مثلِ کتابِ <اتاقِ شگفتی‌ها> یه هدیه‌ی ارزشمند بهم بده.

کتابِ پسرک، موش کور، روباه و اسب هم بهم هدیه‌های فراموش نشدنی‌ای داد اما جنس متفاوتی داشت‌...

کتابای مورد علاقت رو بگو
و دلیل علاقت
مورد علاقه ترینت رو هم بگو

راستش رو بخوای من اکثر کتابایی که میخونم رو دوست دارم و گفتن اینکه کدوم مورد علاقمه واسم سخته اما اگر بخوام کلی بگم:
زندگی داستانی ای جی فیکری، اتاق شگفتی‌ها، مردی به نام اوه، نیلوفرهای آبی سیاه، ارتقا
من رمان‌های جنایی رو خیلی دوست دارم و رمانِ نیلوفرهای آبی سیاه، یه رمان به شدت قشنگ و باحاله که تا آخر کتاب گیجت می‌کنه! واقعا گیج، واقعا وقتی تموم شد زل میزنی به دیوار و نمیتونی قبول کنی که چیشد و چطور شد!
کتاب ارتقا اولین کتابِ علمی تخیلی‌ای هست که من خوندم که موضوعش با ژنتیک ارتباط داره و از اونجایی که من به ژنتیک علاقه‌ی خاصی دارم دلیل اصلی علاقه‌ی من به این کتاب ژنتیکه. از طرفی جدیدا خیلی به علم پزشکی علاقه‌مند شدم و دوست دارم که بیشتر راجع بهش بدونم و اطلاعات جمع‌آوری کنم و انتخابم برای شروع کردن مطالب علمی خوندن رمان های علمی تخیلی بود تا علاقه‌ام تو موضوعات مختلف رو بسنجم.
مورد علاقه‌ترینم نیلوفرهای آبی سیاهه، به قدری این کتاب مغزم رو ترکوند که واقعا نمی‌دونم راجع بهش چی بگم!

دوست داشته شدن زیبا و شیرین است؛ آدمی تا زمانی که آن را تجربه نکند نمی‌تواند جنس این شیرینی را بفهمد. وقتی دوست داشته می‌شوی دلت غنج می‌رود و گویی چیزی در دلت رژه‌ی شادمانی می‌رود. معتادِ آن می‌شوی، دوست داری دوباره و دوباره آن را حس کنی، دوست داری تا همیشه آن جنس از دوست داشته شدن را تجربه کنی.

آهنگِ دلگیر از عرفان طهماسبی رو انقدر تو تک‌تک حالات زندگیم گوش دادم که یه جایی تو عمقِ وجودم جا داره؛ همزمان با شنیدنش از حال پرت میشم تو گذشته و مسخِ این آهنگ میشم.

و این تازه شروعشه، کم‌کم اشک پرده‌ی چشمام رو می‌پوشونه؛ بعد که ادامه داشته باشه دیگه فقط اشک نیست دریا اشکه!

حس می‌کنم هم روحم رو می‌شکافه هم هم‌دردی می‌کنه...