درود، شروعی دوباره.
۱۴۰۳/۰۷/۲۲
رامشگری واژگان به معنی نوازنده‌ی واژه‌هاست.

آشیانِ منِ بیچاره اگر سوخت چه باک؟!
فکرِ ویران شدنِ خانه‌ی صیاد کنید...
- ملک‌‌ الشعرای بهار

گه مایل دنیایم وگه طالب عُقبا
انداخت خیالت زکجایم به کجاها
- بیدل دهلوی

تو مرا یاد کنی، یا نکنی
باورت گر بشود، گر نشود
حرفی نیست، اما
نفسم می گیرد
در هوایی که نفس های تو نیست
- سهراب سپهری

«عاقلی بودم به عشقِ یار دیوانه شدم»
- شاه‌نعمت‌الله‌ولی

امشب متن جدید داریم🥲❤️

«دیوانگی‌های یک نویسنده»
دوست دارم نامفهوم بنویسم! بله، درست خواندید؛ دوست دارم نامفهوم بنویسم! دوست دارم حرف‌هایم را پوششی در بغل بگیرد. دوست دارم جملاتم چادرپوش باشند. دوست دارم جملاتم به مانند غنچه‌ی نشکفته‌ای تحت حفاظت برگ‌هایش باشند. دوست دارم سبکی را بیافرینم که در آن، مبهم‌نویسی هنر باشد! دلم می‌خواهد نوشته‌هایم در این سبک برداشت آزاد باشند. در پسِ پرده‌ی رویاهایم خواستارِ دیدن برداشت‌های شخصی هر فرد بعد از خواندن کتاب‌هایم باشم. یک جایی در آن ژرفای وجودم می‌خواهم جملاتم سنگین باشند. اینکه هر کسی نتواند بفهمد ژرفای سخنم چیست، یا کمی تأمل به خرجِ این نوشته‌ها دهد. شاید روزی وقتی روحم به ملکوتِ اعلی پیوست، روی ابرهای آسمان بنشینم و خوانندگانی را ببینم که سخت غرقِ نوشته‌هایم هستند. آنجاست که تبسمی عمیق بر لبانم نقش می‌بندد و روحم برای همیشه آرام می‌گیرد.

متنِ جدید، تقدیم شما!
انتظار دارم نظر بدید پس دریغ نکنید حتی کوچک‌ترین نظراتتون رو...

@Moon_See_bot

http://t.me/HidennChat_bot?start=5487332935

خب الان شماام نظر نمی‌دید و حمایت نمی‌کنید، بعد فرقتون با بقیه چیه؟!

یکم چالش بازی🦦

این رو نظر بدید که امشب متن جدید داریم

همچین دیشب یادم رفت بزارم بچه‌ها🦦

<در باب عشق>
دوستش دارم. این جمله بار معنایی و معنوی سنگینی را بر دوشم می‌گذارد‌. برای منی که عشق همیشه و حتی از خردسالی برایم بتی مقدس بوده، گفتن این جمله کمی سخت است. ذهن و قلبم همیشه در حال محاسبه‌ی احساسات بوده. همیشه دنبال این بوده که ببیند کجا بوی عشق می‌شنود و برود سراغ تجزیه و تحلیل. نمی‌دانم چرا و حتی چگونه من به سمت و سوی عشق کشیده شدم! هر چه که هست از زمانی که یاد دادم به دنبال آن بوده‌ام، حالا چه فهمیدنِ ماهیتش باشد، چه راه و رسم بهترین بودن در راه عشق.
حال به گمانم می‌توانید حدس بزنید که دلیل جمله‌ی دوم این متن چه بود. دوست داشتن سخت، سنگین، زیبا، لطیف و والاست. نمی‌توان علاقه را توصیف و تعریف کرد. به نظرم دیوانگی‌ست که چیزی به این عظمت را بخواهیم فقط با کلمات_ که منکر ارزش والایشان نمی‌شوم_ بیان کنیم! عشق چیزی ورایِ این دنیاست. علاقه الفبای خاصِ خودش را دارد، رنگ و بوی خودش را دارد، مزه‌ی خودش را دارد و دنیای بزرگ و قشنگ خودش را دارد. دنیای زندگی و دنیای دوست داشتن دو چیز جدا از هم است. اگر نظرِ مرا بخواهند می‌گویم که اگر کسی دنیای عشق را تجربه نکند؛ زندگی نکرده است! دوست داشتن، زیباست، دشوار است و در عین حال پر از لذت.

متنِ جدید، تقدیم شما!

ممکنه یکم ایراد داشته باشه، از این بابت عذرخواهم🥲

انتظار دارم نظر بدید پس دریغ نکنید حتی کوچک‌ترین نظراتتون رو...
@Moon_See_bot
http://t.me/HidennChat_bot?start=5487332935