درود، شروعی دوباره.
۱۴۰۳/۰۷/۲۲
رامشگری واژگان به معنی نوازنده‌ی واژه‌هاست.

آشیانِ منِ بیچاره اگر سوخت چه باک؟!
فکرِ ویران شدنِ خانه‌ی صیاد کنید...
- ملک‌‌ الشعرای بهار

گه مایل دنیایم وگه طالب عُقبا
انداخت خیالت زکجایم به کجاها
- بیدل دهلوی

تو مرا یاد کنی، یا نکنی
باورت گر بشود، گر نشود
حرفی نیست، اما
نفسم می گیرد
در هوایی که نفس های تو نیست
- سهراب سپهری

«عاقلی بودم به عشقِ یار دیوانه شدم»
- شاه‌نعمت‌الله‌ولی

امشب متن جدید داریم🥲❤️

«دیوانگی‌های یک نویسنده»
دوست دارم نامفهوم بنویسم! بله، درست خواندید؛ دوست دارم نامفهوم بنویسم! دوست دارم حرف‌هایم را پوششی در بغل بگیرد. دوست دارم جملاتم چادرپوش باشند. دوست دارم جملاتم به مانند غنچه‌ی نشکفته‌ای تحت حفاظت برگ‌هایش باشند. دوست دارم سبکی را بیافرینم که در آن، مبهم‌نویسی هنر باشد! دلم می‌خواهد نوشته‌هایم در این سبک برداشت آزاد باشند. در پسِ پرده‌ی رویاهایم خواستارِ دیدن برداشت‌های شخصی هر فرد بعد از خواندن کتاب‌هایم باشم. یک جایی در آن ژرفای وجودم می‌خواهم جملاتم سنگین باشند. اینکه هر کسی نتواند بفهمد ژرفای سخنم چیست، یا کمی تأمل به خرجِ این نوشته‌ها دهد. شاید روزی وقتی روحم به ملکوتِ اعلی پیوست، روی ابرهای آسمان بنشینم و خوانندگانی را ببینم که سخت غرقِ نوشته‌هایم هستند. آنجاست که تبسمی عمیق بر لبانم نقش می‌بندد و روحم برای همیشه آرام می‌گیرد.

متنِ جدید، تقدیم شما!
انتظار دارم نظر بدید پس دریغ نکنید حتی کوچک‌ترین نظراتتون رو...

@Moon_See_bot

http://t.me/HidennChat_bot?start=5487332935

خب الان شماام نظر نمی‌دید و حمایت نمی‌کنید، بعد فرقتون با بقیه چیه؟!

یکم چالش بازی🦦

این رو نظر بدید که امشب متن جدید داریم

همچین دیشب یادم رفت بزارم بچه‌ها🦦