مثل مجنون‌های ادواری، به دیوار سردی تکیه می‌زنم و ساعت‌ها با فکر کردن به شاعرانگی‌های نگاهت، لب‌هایم به لبخند باز می‌شوند.
من، با بیت‌به‌بیت چشمانت مشاعره می‌کنم.
مشاعره با حرفِ «طُ»

#باران_نوشت