‏فعلا تنها جایی که‌ ممکنه و ناگهان نوبت من بشه تیمارستانه.

"تو لیاقت آدمی رو داری که میدونه چقدر سخته که یکی مثل تورو پیدا کنه..."

‏خیلی وقت‌ها مشکل این نیست که انگیزه نداری؛
‏مشکل اینه که هر روز
‏در محیطی زندگی میکنی
‏که انگیزه رو از تو میگیره…

والا من هرچی میگردم قیافه ای نمیبینم که تو بخوای برامون بگیری.

آدم ها فقط لحظه انفجار تورو میبینن،
نمیبینن چقدر کنار اومدی کوتاه اومدی و
چقدر سازش کردی...

و آرام آرام مُرد،
هرچه که بوی دلخوشی می‌داد.

عشق و ابراز علاقه رو نمیدونم اما مطمئنم «احترام» ادم‌ها رو
تا ابد کنار هم نگه میداره!

بعد از دلخوری‌های مکرر، مرحله بعدی از چشم افتادنه.

آدمیزاد برای بخشیدن کسایی که دوستشون داره چه دروغ‌هایی که به خودش نمی‌گه.

علت بعضی از افسردگی ها غم نیست خشمه،خشمی که نتونستی بروز بدی به خودت حمله کرده..

فکت:
‏اونایی که برمیگردن رو جدی نگیرید راهو گم کردن وقتی دوباره راهو پیدا کنن میرن.

مسائلی که روزا ازشون میگذرم، شبا از روم میگذرن.

یاد بگیرید برای دیگران حد و مرز تایین کنید، انسان خوب بودن؛ به معنای تحمل همه چیز نیست.

یه روز اونی که میترسی نباشه رو خودت حذف میکنی.

هرگز به جایی که ترک کرده ام باز نخواهم گشت حتی اگر خودم را جا گذاشته باشم...

دقیقا از این میسوزم
که من روزایی که حتی حال خودمم نداشتم
میخواستم حال تو خوب باشه
حالا من موندم و یه سوال
چجوری ندیدی؟!