اتفاقا منم روزای سختی رو گذروندم آسیب دیدم و اذیت شدم اما هیچ‌وقت ازشون به عنوان بهونه ای برای بد بودن استفاده نکردم.

گاهی یک اتفاق کوچیک کافیست تا آدم تمام دردهای زندگی‌اش را یک جا گریه کند.

دقیقا همونی که بیشتر از همه بهش اهمیت میدی؛در نهایت بهت یاد میده که به کسی اهمیت ندی.

+++

آدم‌ها همیشه با رفتنشون از دستت نمی‌رن؛ بعضیا وقتی می‌فهمی دیگه مثل قبل نیستن، از دست می‌رن.

چیزی که نیاز داریم:

هرکسی تو کتاب زندگیش یه فصلی داره که حتی تو خلوت خودشم
دوست نداره دوباره بخونتش.

بحث توقع یا انتظار نیست،
من هیچوقت فکرشم نمیکردم بتونی اینطوری منو ناراحت کنی.

…

از کسایی که بلدن چجوری شمارو مقصر جلوه بدن هزار کیلومتر فاصله بگیرید.

گاهي خراب کردن پل‌هاي پشت سرت چیز زیاد بدي هم نیست چون باعث میشه نتوني به جایي برگردي که از همون اول هم نباید قدم میذاشتی.

-

دوست داشتن به‌تنهایی کافی نیست؛ طرز رفتار، احترام و مسئولیت‌پذیری هم مهمه.

بزرگترین مهارتی که میتونی یاد بگیری اینه که در حالت روحی خوبی بمونی ، حتی وقتی صدها دلیل برای بد حال بودنت وجود داشته باشه .

‏هروقت حس کردید دلتون برای کسی تنگ شده وقت خوابیدن شماست.

اعتماد با یه جمله ساخته نمی‌شه؛ با رفتارهای کوچیکی ساخته می‌شه که مدام تکرار می‌شن.

چیو می‌خوای ثابت کنی؟
وقتی کسی که باید بفهمه، از اول هم نفهمید.
لازم نیست برای همه توضیح بدی، لازم نیست خودتو به کسی ثابت کنی.
بعضی چیزا رو فقط باید سکوت کنی و بذاری زمان حرف بزنه.
آخرش هرکی قرار باشه بفهمه، می‌فهمه؛
و هرکی هم نفهمه، توضیح اضافه فقط ارزش حرفاتو کم می‌کنه.

یه زمانی فکر می‌کردم اگه برای آدما خوب باشم، اونا هم باهام خوب می‌مونن. فکر می‌کردم اگه ناراحتشون نکنم، حواسم به احساساتشون باشه و همیشه در دسترسشون باشم، هیچ‌وقت احساس تنهایی نمی‌کنم. ولی کم‌کم فهمیدم مهربون بودن تضمین نمی‌کنه که همه باهات مهربون باشن. حالا هنوز دوست دارم آدم خوبی باشم، اما دیگه نمی‌خوام برای راضی نگه داشتن همه، از خواسته‌ها و احساسات خودم بگذرم. منم حق دارم ناراحت بشم، نه بگم و از بعضی چیزا فاصله بگیرم..