شیرزاد: تو آهو بگیر منم تورو

تابستون عزیزم لطفا تموم نشو...

آدمه دیگه، یهو احساس میکنه حتی برای یکنفر هم توی دنیا مهم نیست( بی‌خود احساس نمیکنه)

میخوابم، اگه فردا هم شبیه امروز و دیروز بود بیدارم نکنین.

یهو به خودت میای میبینی دیگه حتی دلتم تنگ نمیشه.

دنیا غمگینم میکنه.

این حقیقت که ممکنه در همسایگی ما یه قاتل زندگی کنه خیلی ترسناکه.

مطمئنا اگه اونجا بودم وقتی میخوند:
«بگو که از غم عشقت چگونه جان برهانم
چگونه این همه غم را به هر طرف بکشانم
نه پای رفتن از اینجا نه طاقتی که بمانم
چگونه دست دلم را به دست تو برسانم»
میزدم زیر گریه.

احتمال میدم آدم بشدت منزوی و افسرده ای شدم
تو ارتباط گرفتن که نگم اصلا هیچ
بماند که حتی ارتباطم با دوستای نزدیکمم سخت شده و یه جورای خجالت آور شده برام
تلفنم زنگ میخوره میترسم جواب بدم
تازه اگه شماره ناشناس باشه بدتر
پیام هیچ اصلا جواب دادنم یادم میره

و اینکه اگه این رفتارا ادامه دار باشه برام عجیب تر و ترسناکتر میشه

همینم چند ساعته دارم مینویسم
الانم نمیدونم به اشتراک بزارمش یا نه
هی میگم خب که چی
ولی خب اون موشک آبیه اون بغل میگه بزن روم
و میزنم ...