مختصر توضیحاتی راجع به گروه خوانش مقاله فراسوی اصل لذت



شروع از پنجشنبه ۱۸ بهمن ماه
ساعت ۱۹_۲۰:۳۰
۵جلسه آنلاین در گوگل میت
جهت ثبت‌نام به ای دی زیر پیام دهید .

@Janusgroup_admin

@psychoanalysis_classical

به نظرم امروز متون فروید در نتیجه جانب‌داری وسیع لکان بیشتر خوانده می‌شوند. این نظر من است اما تاریخ نگاران آینده این نکته را تایید یا رد خواهند کرد. چهار سال پیش در موسسه کلمبیا دقیقاً پیش از «حذف» برخی از اعضا با رئیس انجمن روانکاوی آمریکا دکتر کوپر صحبت کردم.

او به من گفت «ما از زمان فروید پیش‌رفت داشته‌ایم»؛ زمانی که چنین دیدگاه‌هایی شنیده می‌شود آدمی متوجه می‌شود که چرا تازه در سال ۱۹۵۳ مردم در آمریکا می‌گفتند که فروید از مد افتاده است. آنها می‌پنداشتند که بهتر از فروید می‌دانند که قضیه از چه قرار است و مشخصا آثار اولیه او را ساده و از مد افتاده تلقی می‌کردند.

به طور مثال در سال ۱۹۶۳ کتابی که توسط آرلو و برنر نگاشته شده بود در پی آن بود تا نشان دهد توپوگرافی دوم فروید یعنی اید، ایگو و سوپرایگو به طور کامل جانشین توپوگرافی اول او یعنی تمایز میان آگاهی، پیش آگاهی و ناخودآگاه شده است.

با این کار آنها بیش از نصف کار فروید را در مقام چیزی منسوخ دور می‌انداختند. در نتیجه با اینکه با تاریخ نگاران بررسی نکرده‌ام اما گمان می‌کنم زمانی که لکان می‌گفت مردم خواندن فروید را دست کم می‌گرفتند، می‌شد به او حق داد.

نویسنده: ژک الن میلر
مترجم: کیومرث ریحانی
انتشار: گروه روانکاوی تداعی

@TadaeiGroup


@Psychoanalysis_classical

رانه ی جنسی مرگ
نویسنده: ژان-لوک وانیه
ترجمه:گروه تداعی

@Psychoanalysis_classical

امیال از دیگری بزرگ نشات می گیرد و #ژوپیسانس در کنار فقدان واقعی قرار دارد.

Lacan, Ecrits, 853
..,.
پیوند خاصی میان نداشتن مرکز هدایت و گذر از زندگی وجود دارد - به عبارت دیگر عبور شعله ی اشتیاق یک فرد به چیزی دیگر و ادامه ی این روند تا بی نهایت - به عنوان مثال Gelist یا اشتیاق و شهوت هیچ مرکز هدایت کننده ای ندارد.

Lacan, Seminar VIII, 254

در آخرین مراحل کارهای لکان بر ایده ای کلی راجع به هدفی که تحلیل بایستی برای ایجاد تغییر بدان دست یابد چندان پرداخته نشده است بلکه مراحلی که این اهداف بیان میشوند مورد توجه قرار دارد :هدف ، جدا کردن فرد از دیگری بزرگ و توانمندسازی فرد برای ادامه ی دوره بدون بازداریها و تأثیراتی که از دیگرهای بزرگ اطراف فرد نشأت می گیرد و جدا کردن وی از درونی سازی ارزشها و قضاوت های دیگری بزرگ باقی می ماند.
لکان بعدها متوجه می شود که امیال ناخودآگاه نیروهای دگرگون شونده و بنیادین - که زمانی فکر میکرد این گونه اند - نیستند امیال زیر مجموعه های قانون هستند! هر آنچه قانون آن را منع نماید امیال به جستجوی آنها می پردازند. امیال تنها به دنبال سرپیچی هستند و همین امر به کل امیال را به قانون وابسته ساخته( دیگری بزرگ )و بدان موجودیت میدهد. بدین ترتیب امیال هرگز نمی توانند خود را تماماً از دیگری بزرگ جدا سازند؛ چرا که دیگری بزرگ، مسئول موجودیت یافتن امیال است.


#بروس_فینک
#رانه_مرگ

@Psychoanalysis_classical

جلسه اول خوانش فراسوی اصل لذت از پروفسور فروید
با ارایه ی تاریخچه ای از ؛
_اصل لذت
_فراسوی اصل لذت
_رانه ی مرگ
_اجبار به تکرار
_و همینطور پرداختن به آرا ٔ بقیه نظریه پردازان فلسفه و روان‌کاوی


امروز ساعت۱۹ آغاز می‌شود

آغاز ثبت‌نام در سمپوزیوم «روانکاوی در جاده ی ابریشم ».

در این نشست در تاریخ ۱۷ اسفند ماه ، به مدت ۲۰ دقیقه مقاله ی خود را با عنوان « از ناخودآگاه تا فولکلور و افسانه های شرق » ارائه خواهم داد ...

مقاوم به درمان ...

مقاومت به درمان (Resistance) نه به‌عنوان مانعی برای تحلیل، بلکه به‌عنوان بخشی از فرآیند درمانی در نظر گرفته می‌شود. لکان این مفهوم را در چارچوب زبان، ناخودآگاه و میل بازتعریف می‌کنه برخلاف رویکردهای کلاسیک که مقاومت را شکلی از دفاع در برابر کشف حقیقت ناخودآگاه می‌دانند، در نظریه لکانی، مقاومت بیشتر به رابطه‌ی سوژه با دال‌ها و جایگاهش در گفتار دیگری بزرگ مربوط است.
ناخودآگاه ساختاری شبیه به زبان دارد و مقاومت معمولاً در محدودیت‌های گفتاری آنالیزان نمایان می‌شود. لکانی‌ها این مقاومت را در دو سطح بررسی می‌کنند:
_ مقاومت در برابر دلالت‌های جدید: آنالیزان ممکن است از وارد شدن به زنجیره‌ی دال‌های جدید اجتناب کند، زیرا این امر تهدیدی برای ثبات سوژگی او محسوب می‌شود.

_مقاومت در سطح معنا: سوژه می‌تواند از کشف دلالت‌های تازه امتناع کند، زیرا ورود به این حوزه می‌تواند جایگاهش را در نظم نمادین مختل کند.


۱/۳

@Psychoanalysis_classical

مقاومت به‌عنوان لذت در پدیده‌ی ژوئیسانس است . لکان از مفهوم ژوئیسانس (Jouissance) برای توضیح نوع خاصی از لذت استفاده می‌کند که هم لذت‌بخش و هم رنج‌آور است. برخی آنالیزان ها در درمان مقاومت می‌کنند، زیرا درد و رنج آن‌ها به نوعی منبع ژوئیسانس است و از دست دادن این رنج، آن‌ها را در موقعیتی نامعلوم قرار می‌دهد.

۲/۳

@Psychoanalysis_classical

مقاومت فقط از سوی آنالیزان نمی‌آید، بلکه ممکن است از طرف آنالیست نیز وجود داشته باشد. آنالیست، به‌عنوان سوژه‌ای که میل را تنظیم می‌کند، ممکن است ناخواسته آنالیزان را در جایگاهی حفظ کند که تحلیل را متوقف سازد. در نتیجه، تحلیل‌گر باید از تله‌های انتقال متقابل آگاه باشد.


۳/۳



@Psychoanalysis_classical

برخلاف روانکاوی کلاسیک که به دنبال تثبیت یک معنا است، روانکاوی لکانی معانی ثابت را دچار گسست می‌کند تا آنالیزان به کشف دال‌های جدید برسد...

یک درس مهم از روان کاوی این است که در برابر اجبار به تکرار، امکان گشایش فرصتهای جدیدی وجود دارد که ممکن است در آن موقعیت ها همچنان در معرض تکرار باشیم، زیرا نمیتوانیم آرزوی عدم وجود ناخود آگاه را آرزو داشته باشیم اما می توانیم انتخابهای بیشتری انجام دهیم. ممکن است همیشه در رسیدن به آن چه میخواهیم موفق نباشیم به یاد داشته باشید که ما سوژه هایی تقسیم شده هستیم. ما حتی اطمینان نداریم که واقعاً این ما هستیم که آن چه را میخواهیم میطلبیم یا خیر این امر حداقل در جامعه ی امروزی و برای روزهای آینده غیر ممکن خواهد بود زیرا حتی اگر بخواهیم خود را از بزرگترین موانع اجتماعی برای رضایتمان رها کنیم همچنان در تسخیر تاریخ سلطه و بیگانگی خواهیم بود که کیستی ما و نحوه ی سخن گفتن مان از خود را شکل می دهد. با این حال حتی اگر به شکست ادامه دهیم می توانیم به موفقیت های واقعی دست یابیم و به گونه ای انتخاب کنیم که بهتر بدانیم تفاوت بین موفقیت و شکست چیست.


@Psychoanalysis_classical

لکان در سمینار بیستم (1972-1973) درباره« زن »چه میگوید!؟

لکان می‌گوید:
«Il n’y a pas La femme»
و بلافاصله اضافه می‌کند:
«La femme n’existe pas»


@Psychoanalysis_classical

چرا؟
منظور لکان چیست؟

«زن در چارچوب زبان و نظم نمادین قابل توصیف نیست.»
لکان از اصطلاح pas-toute برای نظر خودش استفاده میکند .اما این بیان لکان به چه معناست:
بر خلاف مردان که در نظم فالوسی تعریف می‌شوند، زنان در وضعیت pas-toute هستند بخشی از آن‌ها( زنان) همواره فراتر از زبان و معنا می‌ماند. ، مردان مشمول یک قاعده‌ی کلی هستند، اما زنان «همه» نیستند،( غیر_همه هستند) چون بخشی از وجودشان خارج از این قواعد قرار می‌گیرد. یعنی زنانگی را نمی‌توان کاملاً در قالب یک نظام بسته توضیح داد.
زنانگی در تجربه‌ی خاص هر زن تجلی پیدا می‌کند، نه در یک تعریف کلی.
در واقع لکان این اصطلاح را برای توضیح ساختار روانی زنان در نظم نمادین به کار می‌برد. او معتقد است که مردانگی در نظم فالوسی جا می‌گیرد، یعنی میل و لذت مردانه درون ساختار زبان و قانون پدرانه قابل تعریف است.زنانگی اما در این نظم به‌طور کامل جای نمی‌گیرد، یعنی بخشی از آن خارج از زبان و منطق فالوسی باقی می‌ماند. در واقع زنان همیشه تا حدی بیرون از این سیستم تعریف می‌شوند و بخشی از وجود زنان در سطح امر واقع باقی می‌ماند و قابل نمادین شدن نیست.
به بیانی دیگر مرد از نگاه لکان ، پدر توتمی داشته و حذف شده و او نمی‌خواهد مانند پدر توتمی حذف شود.پس در چارچوب قانون و نظم باقی می‌ماند ، ولی زن خود را در جایگاه زن توتمی قرار می‌دهد و خودش قانون و نظم ایجاد می‌کند که خودش را اخته کند .
و همچنین دیزار زنانه بر خلاف دیزایر مردانه به سمت کل حرکت میکند و چشم در چشم دیگری بزرگ میاندازد. همین امر باعث می‌شود که مردان یک نوع ژویسانس داشته باشند ، یعنی ژویسانس فالوسی .این ژویسانس از طریق فالوس و نظام نمادین تنظیم می‌شود.
(فالوس اینجا فقط یک عضو فیزیکی نیست، بلکه یک دال است که نشان‌دهنده‌ی قدرت، نام پدر، قانون، و میل است) و میل مردانه در چارچوب زبان و قوانین فرهنگی شکل گرفته و محدود می‌شود. در واقع ژویسانس مردانه، محدود، قابل تعریف و در چارچوب زبان و فرهنگ قرار دارد.اما زنان فقط یک ژویسانس ندارند. علاوه بر ژویسانس فالوسی، زنان می‌توانند نوع دیگری از ژویسانس را تجربه کنند که خارج از این منطق قرار دارد.


@Psychoanalysis_classical

متن کامل مقالهٔ دربارهٔ نگارش روانکاوانه
نویسنده: تامس آگدن
ترجمه و انتشار:‌ گروه روانکاوی تداعی

پانصدمین مقاله‌ای که در تداعی ترجمه و منتشر شده است.