شوق اصلی پل کلی گرایی است و تصادفی نیست که او را «رسول امتها » لقب داده اند. صریح ترین اعتقاد وی آن است که رستاخیز در هیئت رخداد مازاد بر عرصه ی واقعی و حادث خویش است، عرصه ای که همان هستی فی الحال جماعت مؤمنان است. کار عشق هنوز پیش روی ماست؛ امپراتوری پهناور است. این مرد یا این قوم که همه ی ظواهر حاکی از بی تقوایی و جهل ایشان است باید اساساً همان کسانی شمرده شوند که فرد مبارز باید خبرهای خوش (انجیل ) را نزد ایشان برد کلی گرایی پل اجازه نخواهد داد محتوای امید امتیاز خاص مؤمنانی گردد که از قضا هم اینک زنده اند. عدالت توزیعی را مرجع امید دانستن نابجاست.

از نظر پل امید در نهایت امید به یک پیروزی عینی نیست برعکس این پیروزی سوبژکتیو است که زاینده ی امید است باید بکوشیم این متن دشوار را درک کنیم متنی که استلزامهایی دامنه دار برای هر مبارز راه یک حقیقت دارد: «و ما به امید سهیم شدن در جلال خدا فخر میکنیم. نه تنها این بلکه در سختی ها نیز فخر میکنیم زیرا میدانیم که سختی ها بردباری به بار می آورد و بردباری وفاداری ماندگار میزاید و وفاداری ماندگار سبب امید میگردد و امید نومید نمیکند » (رومیان ۲۵-۴)

آن ساحت سوبژکتیو که «امید» نام دارد همان آزمونی است که به سربلندی انجامیده است نه آن چیزی که به نامش این سربلندی حاصل شده است. امید « وفاداری ماندگار» است سرسختی عشق در بوته ی آزمون و نه هرگز چشم دوختن به پاداش یا مجازات امید همان سوبژکتیویته ی یک وفاداری پیروز است وفاداری به وفاداری و نه بازنمایی پیامد آن در آینده.

امید نشانگر هسته ی واقعی وفاداری در بحبوحه ی آزمون عمل بدان در اینجا و اکنون است. عبارت معمایی «امید» نومید نمیکند » را این گونه باید فهمید. ما این عبارت را با حکمی از لاکان مقایسه خواهیم کرد که به موجب آن «اضطراب آن است که نومید نمیکند »، دقیقاً به سبب درگیری اضطراب با امر واقعی به سبب مازاد امر واقعی که موجد اضطراب است

می توان گفت امید نه وجه خیالی آرمان عدالتی است که عرضه و اجرا خواهد شد بلکه آن چیزی است که بردباری ،حقیقت یا کلیت اثر گذار عشق را در طول آزمون مواجهه با امر واقعی همراهی میکند.

اگر پل - صرف نظر از مخالفت عمومی اش با تصور «دستمزد» داشتن ایمان - نمیتواند امید را تابع وجه خیالی نوعی جزا سازد، بدین سبب است که رستاخیز مستقل از خصلت کلی فرایندش هیچ معنایی ندارد.

هر جا مسئله بر سر حدوث و فیض است هرگونه تثبیت تقسیم ها یا توزیع ها ممنوع است: «یک عمل صالح نیز به تبرئه ی حیات همه ی آدمیان منتهی میگردد» (رومیان ۱۸۵) تعبیر « همه ی آدمیان » بی هیچ استثنایی باز می گردد زیرا همانگونه که همه در آدم می میرند، در مسیح نیز همه زنده خواهند شد » اول قرنتیان (۱۵ (۲۲) در این جا انتقام و کین توزی محلی از اعراب ندارند پل به دوزخ این گودال سوزاندن دشمنان هیچ علاقه ای ندارد.

با این حال یک دشمن را میتوان شناسایی کرد؛ نام او مرگ است. ولی این یک نام عام (ژنریک ) است نامی اطلاق کردنی بر یکی از راه های تفکر. پل در مواردی معدود از این دشمن به صیغه ی مستقبل سخن میگوید: آخرین دشمن که نابود خواهد شد مرگ است اول قرنتیان، ۱۵. ۲۶). آن حق و عدالتی را که در بطن امید مطرح است بی تردید می توان مرگ مرگ خواند. اما مسئله آن است که از هم اکنون باید رسالت شکست دادن چهره ی سوبژکتیو مرگ را به دوش کشید عدالت همراه با خطاب کلی عشق حاضر است و هیچگاه به جدایی قضایی میان نجات یافتگان و محکوم شدگان نمی انجامد. اما امید در مقام اطمینان به وفاداری فرد مبارز، مؤید آن است که هر پیروزی به واقع پیروزی همگان است. امید همان جهت (modality) سوبژکتیو پیروزی امر کلی است: « و این چنین تمامی اسرائیل نجات خواهند یافت» (رومیان، ۱۱. ۲۶)

بنیاد کلی گرایی
آلن بدیو

@psychoanalysis_classical

فرهنگ به تبدیل هر چه بیشتر کنش های کلامی روزمره به کنش های کلامی جدی متمایل است و آن را مظهر اراده معطوف به حقیقت میداند که هر روزه بر قوت و عمق و سرسختی اش افزوده می شود. روش تصدیق و تکذیب به این کنش های کلامی جدی داعیه معرفت ( savoir) می بخشد و آنها را به صورت موضوعاتی قابل مطالعه و تکرار و انتقال به دیگران در می آورد. این اظهارات جدی در بین همه چیزهایی که گفته یا طراحی یا سرسری نوشته می شوند، نادرند و لذا همین کمیابی و مدعی معنای جدید بودن هم گرامی داشته می شود. احکام نه تنها از طریق نسخه برادری و ترجمه بل از طریق تفسیر و تعبیر معانی درونی از نسلی به نسل دیگر منتقل و حفظ و تکثیر می شوند و افراد به لحاظ ارزشمندی جویای بدست آوردن آنهایند.

جامعه شناسی میشل فوکو
دکتر عباس محمدی اصل

@psychoanalysis_classical

لکان را می‌توان فرمالیست‌ترینِ روانکاوان نامید؛ بدین معنا که تا پیش از لکان بهره‌گیری از فرم جلسات برای ارائه تفسیر تا این میزان بی‌سابقه بوده‌است.
می‌توان با یک مثال از «داریان لیدر» قضیه را روشن‌تر کرد. آنالیزان در بازگویی قصدش به سفر به ادینبورگ به مادرش، جمله‌اش را از نظر دستوری بدین شکل صورت‌بندی می‌کند:
"I said I'm going to Edinburgh to my mother"
همان طور که مشخص است، قسمت «به مادرم» در پایان جمله آمده است، حال آنکه می‌توانست در ابتدای جمله بیاید، همان‌طور که در انگلیسی رایج، معمول‌تر است. تقطیع جلسه پس از واژه مادر، می‌تواند متضمن دعوت به فکر کردن از آنالیزان درباره قصد حقیقی او از سفر باشد.

بعد از خوانش درس گفتارهای مقدماتی زیگموند فروید و سه رساله ی جنسی در جلسات خوانش آثار روانکاوی ، پیشنهاد بعدی شما برای خوانش چه اثری از زیگموند فروید هست؟



@psychoanalysis_classical

درباره‌ی آغاز درمان

یک سوال ناخوشایند که بیمار در ابتدا از پزشک می‌پرسد این است: «درمان چقدر طول خواهد کشید؟ برای این که مرا از مشکلاتم خلاص کنید به چقدر زمان نیاز خواهید داشت؟»

اگر روانکاوی یک درمان آزمایشی برای چند هفته را پیشنهاد دهد می‌تواند با دادن این قول که در انتهای این دوره آزمایشی یک اظهار نظر قابل اعتماد‌تر خواهد کرد، از دادن یک پاسخ مستقیم به این سوال پرهیز کند.

پاسخ ما مشابه پاسخی است که فیلسوف در افسانه ازوپ به سالک می‌دهد. وقتی که سالک از او می‌پرسد که سفر پیش رو چقدر طول خواهد کشید، فیلسوف صرفاً پاسخ می‌دهد «راه برو!» و پس از آن این پاسخ ظاهراً بی‌فایده را این‌گونه توضیح می‌دهد که پیش از این که بتواند بگوید سفر سالک چقدر طول خواهد کشید باید طول گام‌های او را بداند.

این تدبیر به فرد در مشکلات نخست کمک می‌کند؛ اما این مقایسه‌ی خوبی نیست، چرا که بیمار روان‌نژند به راحتی سرعت خود را تغییر داده و ممکن است گاه تنها پیشرفت بسیار آهسته‌ای داشته باشد. در حقیقت، مسئله طول احتمالی درمان تقریبا غیرقابل پاسخ دادن است.

نویسنده: زیگموند فروید

ترجمه و انتشار: گروه روانکاوی تداعی

اشتباه است فکر کنیم یک تحلیل به پایان بندی موفقی رسیده چون روانکاونده آگاهانه چیزی را درک کرده،
آنچه مورد بحث است حرکت از سطحی ناآگاه فرورفته در تاریکی به سطحی آگاه ،مقر وضوح و روشنی ،توسط یک جور آسانسور جادویی نیست ...
آنچه مورد بحث است در واقع حرکت در جهت خودآگاهی نیست بلکه در جهت گفتار است...
و آن گفتار باید توسط کسی شنیده شود.»



#لکان

@psychoanalysis_classical

تداوم هروضعی که اصل لذت، رسیدن به آن را آرزو می کند، فقط باعث خشنودی متوسط می شود؛ما طوری ساخته شده ایم که فقط از تباین و ناهمگونی می توانیم لذت بسیار ببریم
و در وضعیت پایدار فقط اندکی کامرواییم.
بنابراین امکانات سعادت ما را سرشت خود ما محدود می کند.
همچنین گوته گوشزد می کند:
"هیچ چیز در جهان تحمل ناپذیر تر از روزهای خوش پیاپی نیست." البته شاید این سخن اغراق آمیز باشد.


زیگموند فروید

@psychoanalysis_classical

📚به زودی در جلسات پیش رو ، از «رانه ها و component» هایش و همینطور «تکرار» ، از دید فروید و لکان خواهیم گفت و شنید....

حقیقتا در ذهن «اجبار به تکراری» وجود دارد که هیچ اعتنایی به «اصل لذت» ندارد...

#فروید

@psychoanalysis_classical

اکتشاف بزرگ فروید در سال ۱۹۲۰ که تغییر سرنوشت سازی در کار او ایجاد کرد درک این نکته بود که هدف رانه نه جست و جوی لذت، بلکه بازگشت به وضع پیشین اختلال به منظور بازیابی و باز برقراری آن وضع در اکنون است. اگر بخواهیم مسیر رانه را تصور کنیم باید پیکانی بکشیم که به پیش می رود، سپس باز می گردد و در گذشته تروماتیک فرو می رود, ژوئیسانس را به چنگ می آورد و پس از این بارگیری مسیر رو به جلواش را به سوی اکنون ادامه می دهد. این رویداد بارها و به تکرار اتفاق می افتد.

نازیو
@psychoanalysis_classical

📌خوانش آثار روانکاوی

شروع ترم چهارم

از پنجشنبه ۱۸ بهمن ماه
ساعت ۱۹_۲۰:۳۰
۵جلسه آنلاین در گوگل میت


🧑‍🎓 تسهیل گران گروه:

فرشته عباسی
رواندرمانگر تحلیلی و محقق روانکاوی فرویدی_ لکانی

علی نریمان
رواندرمانگر تحلیلی و مترجم روانکاوی


📚«فراسوی اصل لذت »از پروفسور زیگموند فروید




📮این دوره مناسب برای:

_ دانشجویان روانشناسی
-روانشناسان و روان‌پزشکان
_دانش آموختگان روانکاوی
_علاقه مندان به روان‌کاوی

💳هزینه ترم ۸۰۰ هزارتومان می‌باشد.

جهت ثبت‌نام به ای دی زیر پیام دهید 🍀

@Janusgroup_admin

لکان در اشاره به هدف «اغناء رانه» (living out the drive) اشاره نمی کند که فرد «کاملا تحلیل شده است» تبدیل به ماشینی میشود که بی وقفه به دنبال لذت است، اما امیال از بازداشتن فرد در دستیابی به رضایتمندی متوقف میشوند .
یکی از تحلیل شوندگان مــن، وضعیت نابسامان روان رنجور را با گفتن جمله ای به خوبی تشریح کرد: نمی توانم از لذت ,لذت ببرم و این امر نشان میدهد که رضایتمندی در وی از برخی جهات به وسیله ی احساس هم زمان نارضایتی و رنجش از کار افتاده و خراب شده است. شاید یکی از راه های جایگذاری پیکربندی اهداف تحلیل این است که بگوییم تحلیل شونده، در نهایت اجازه مییابد تا توانایی لذت بردن از لذت را داشته باشد .

لکان با قدرت اظهار میدارد که باید روان رنجور در تحلیل از راهی جدید به نقطه ی پذیرش رانه ها و نوع رضایتمندی که به دنبال آن می گردند، برسد ، نه به نقطه ای که به کل اختگی نمادین در رانه ها و ایگو و سوپرایگو را رها سازد. همان طور که میلر میگوید این بدین معنا نیست که رضایتمندی به امری اجباری و دستوری تبدیل میشود( که این امر به معنای بازگشت به سوپرایگویی است که فرد را مجبور به لذت بردن و رضایت از رانه ها مینماید) ؛ بلکه رضایتمندی ممکن و مجاز می شود,
فرد به رانه ها اجازه میدهد تا مسیر خودشان را طی کنند؛ تا جریان خود را طی کنند . فرد، «اجازه میدهد تا انحراف مسیر خود را طی کند؛ چرا که رانه ها همیشه به دنبال نوعی رضایتمندی هستند که از نقطه نظر فرویدی یا از نقطه نظر اصول اخلاقی سنتی این فرد به عنوان فرد منحرف در نظر گرفته می شود. آنچه رانه ها به دنبال آن هستند، رابطه ی جنسی هتروسکشوال که بارور کننده باشد، نیست بلکه به دنبال آبژه ای است که تا حدی ژوییسانس ایجاد نماید.


بروس فینک

@psychoanalysis_classical


در جلسات خوانش «فراسوی اصل لذت » در مورد این موضوع، بیشتر خواهیم گفت و شنید...

📌خوانش آثار روانکاوی

شروع ترم چهارم

از پنجشنبه ۱۸ بهمن ماه
ساعت ۱۹_۲۰:۳۰
۵جلسه آنلاین در گوگل میت


🧑‍🎓 تسهیل گران گروه:

فرشته عباسی
رواندرمانگر تحلیلی و محقق روانکاوی فرویدی_ لکانی

علی نریمان
رواندرمانگر تحلیلی و مترجم روانکاوی


📚«فراسوی اصل لذت »از پروفسور زیگموند فروید




📮این دوره مناسب برای:

_ دانشجویان روانشناسی
-روانشناسان و روان‌پزشکان
_دانش آموختگان روانکاوی
_علاقه مندان به روان‌کاوی

💳هزینه ترم ۸۰۰ هزارتومان می‌باشد.

جهت ثبت‌نام به ای دی زیر پیام دهید 🍀

@Janusgroup_admin

توضیحات تکمیلی آقای علی نریمان از خوانش «فراسوی اصل لذت »


شروع از پنجشنبه ۱۸ بهمن ماه
ساعت ۱۹_۲۰:۳۰
۵جلسه آنلاین در گوگل میت
جهت ثبت‌نام به ای دی زیر پیام دهید .

@Janusgroup_admin

@psychoanalysis_classical

مختصر توضیحاتی راجع به گروه خوانش مقاله فراسوی اصل لذت



شروع از پنجشنبه ۱۸ بهمن ماه
ساعت ۱۹_۲۰:۳۰
۵جلسه آنلاین در گوگل میت
جهت ثبت‌نام به ای دی زیر پیام دهید .

@Janusgroup_admin

@psychoanalysis_classical

به نظرم امروز متون فروید در نتیجه جانب‌داری وسیع لکان بیشتر خوانده می‌شوند. این نظر من است اما تاریخ نگاران آینده این نکته را تایید یا رد خواهند کرد. چهار سال پیش در موسسه کلمبیا دقیقاً پیش از «حذف» برخی از اعضا با رئیس انجمن روانکاوی آمریکا دکتر کوپر صحبت کردم.

او به من گفت «ما از زمان فروید پیش‌رفت داشته‌ایم»؛ زمانی که چنین دیدگاه‌هایی شنیده می‌شود آدمی متوجه می‌شود که چرا تازه در سال ۱۹۵۳ مردم در آمریکا می‌گفتند که فروید از مد افتاده است. آنها می‌پنداشتند که بهتر از فروید می‌دانند که قضیه از چه قرار است و مشخصا آثار اولیه او را ساده و از مد افتاده تلقی می‌کردند.

به طور مثال در سال ۱۹۶۳ کتابی که توسط آرلو و برنر نگاشته شده بود در پی آن بود تا نشان دهد توپوگرافی دوم فروید یعنی اید، ایگو و سوپرایگو به طور کامل جانشین توپوگرافی اول او یعنی تمایز میان آگاهی، پیش آگاهی و ناخودآگاه شده است.

با این کار آنها بیش از نصف کار فروید را در مقام چیزی منسوخ دور می‌انداختند. در نتیجه با اینکه با تاریخ نگاران بررسی نکرده‌ام اما گمان می‌کنم زمانی که لکان می‌گفت مردم خواندن فروید را دست کم می‌گرفتند، می‌شد به او حق داد.

نویسنده: ژک الن میلر
مترجم: کیومرث ریحانی
انتشار: گروه روانکاوی تداعی

@TadaeiGroup


@Psychoanalysis_classical

رانه ی جنسی مرگ
نویسنده: ژان-لوک وانیه
ترجمه:گروه تداعی

@Psychoanalysis_classical

امیال از دیگری بزرگ نشات می گیرد و #ژوپیسانس در کنار فقدان واقعی قرار دارد.

Lacan, Ecrits, 853
..,.
پیوند خاصی میان نداشتن مرکز هدایت و گذر از زندگی وجود دارد - به عبارت دیگر عبور شعله ی اشتیاق یک فرد به چیزی دیگر و ادامه ی این روند تا بی نهایت - به عنوان مثال Gelist یا اشتیاق و شهوت هیچ مرکز هدایت کننده ای ندارد.

Lacan, Seminar VIII, 254

در آخرین مراحل کارهای لکان بر ایده ای کلی راجع به هدفی که تحلیل بایستی برای ایجاد تغییر بدان دست یابد چندان پرداخته نشده است بلکه مراحلی که این اهداف بیان میشوند مورد توجه قرار دارد :هدف ، جدا کردن فرد از دیگری بزرگ و توانمندسازی فرد برای ادامه ی دوره بدون بازداریها و تأثیراتی که از دیگرهای بزرگ اطراف فرد نشأت می گیرد و جدا کردن وی از درونی سازی ارزشها و قضاوت های دیگری بزرگ باقی می ماند.
لکان بعدها متوجه می شود که امیال ناخودآگاه نیروهای دگرگون شونده و بنیادین - که زمانی فکر میکرد این گونه اند - نیستند امیال زیر مجموعه های قانون هستند! هر آنچه قانون آن را منع نماید امیال به جستجوی آنها می پردازند. امیال تنها به دنبال سرپیچی هستند و همین امر به کل امیال را به قانون وابسته ساخته( دیگری بزرگ )و بدان موجودیت میدهد. بدین ترتیب امیال هرگز نمی توانند خود را تماماً از دیگری بزرگ جدا سازند؛ چرا که دیگری بزرگ، مسئول موجودیت یافتن امیال است.


#بروس_فینک
#رانه_مرگ

@Psychoanalysis_classical

جلسه اول خوانش فراسوی اصل لذت از پروفسور فروید
با ارایه ی تاریخچه ای از ؛
_اصل لذت
_فراسوی اصل لذت
_رانه ی مرگ
_اجبار به تکرار
_و همینطور پرداختن به آرا ٔ بقیه نظریه پردازان فلسفه و روان‌کاوی


امروز ساعت۱۹ آغاز می‌شود