فرد هیستریک موجودی ترسیده است که برای کاهش اضطرابش چاره ای جز این ندارد که پیوسته در فانتزی ها و زندگی اش حالت دردناک نارضایتی را حفظ کند، فرد هیستریک می گوید تا زمانی که ناراضی هستم از خطری که در انتظارم است در امانم اما این خطر چیست؟ چه چیزی فرد هیستریک را می ترساند؟ تنها یک خطر اساسی وجود دارد که او را تهدید میکند و آن تجربه نهایت لذت است که تجربه ای ست خالص بدون شکل و شمایل که بیش از آن که تعریف شود احساس میشود و اصطلاحاً همان خطر تجربه نهایت لذت است؛ لذتی که تجربه اش او را دیوانه ساخته فرو می پاشد و نابود میکند.

ترجمه ی صفحات آغازین از کتابNasio, J. D. (2001). Resenha: Hysteria from Freud to Lacan: the splendid child of psychoanalysis. Contemporary Psychoanalysis, 335-53.
ترجمه ی گروه روانشناسی دیگری


@psychoanalysis_classical

دانیل پاول #شربر (Daniel Paul Schreber) یکی از مهم‌ترین مطالعات موردی در تاریخ روانکاوی است که ابتدا توسط فروید و سپس توسط لکان تحلیل شد.


شربر یک قاضی آلمانی بود که تجربه‌های روان‌پریشی خود را در کتابی با عنوان "خاطرات یک بیمار عصبی" (Memoirs of My Nervous Illness) ثبت کرد. تحلیل این مورد به لکان کمک کرد تا نظریه‌های خود درباره زبان، دال، و ساختار روان‌پریشی را توسعه دهد.
شربر در اواخر قرن نوزدهم به عنوان یک قاضی برجسته فعالیت می‌کرد. او در دهه 40 زندگی‌اش دچار روان‌پریشی شدید شد و بخش زیادی از زندگی خود را در آسایشگاه روانی گذراند.
او در خاطراتش از تجربه‌های هذیانی، باورهای مذهبی عجیب، و توهماتی که داشت، سخن گفته است.
شربر باور داشت که خداوند می‌خواهد او را به یک زن تبدیل کند تا نوع جدیدی از بشر را خلق کند.
او معتقد بود که با خدا ارتباط مستقیم دارد و پیام‌هایی از او دریافت می‌کند.
شربر احساس می‌کرد که افکار و اعمالش توسط نیروهای خارجی کنترل می‌شود.
او باور داشت که خدا از زبانی خاص برای برقراری ارتباط با او استفاده می‌کند
شربر اشاره می‌کند که خدا از زبانی به نام "زبان اعصاب" (Nerve Language) استفاده می‌کند، زبانی خصوصی و رمزگونه که فقط او قادر به درک آن است.
این زبان نمونه‌ای از "گسست در نظم نمادین" است که لکان در روان‌پریشی توضیح می‌دهد. زبان معمولی نمی‌توانست معنای جهان شربر را به‌درستی بیان کند، بنابراین او زبانی جدید ساخت.

تحلیل لکان از شربر:

لکان در سمینار سوم، مورد شربر را با تمرکز بر طرد "نام پدر" (Forclusion of the Name-of-the-Father) تحلیل می‌کند.
.....

"نام پدر" در نظریه لکان نمادی از اقتدار و قانون است که فرد را در نظم نمادین جای می‌دهد.

در شربر، این دال بنیادین از نظم نمادین طرد شده بود. به همین دلیل، شربر نمی‌توانست جایگاه خود را در زبان و جامعه پیدا کند

لکان توضیح می‌دهد که آنچه از نظم نمادین طرد شده، در نظم واقعی بازمی‌گردد. در شربر، این بازگشت به شکل هذیان‌های مرتبط با اقتدار (خدا) و قانون (ارتباط مستقیم با خدا) ظاهر شد.
هذیان تبدیل به زن و ارتباط مستقیم با خدا نشان‌دهنده تلاش او برای بازسازی نظمی است که از دست داده بود.

شربر قادر نبود از زبان معمول برای توضیح تجربه‌های خود استفاده کند. او زبانی خصوصی و خیالی ساخت که به لکان نشان داد چگونه زبان در روان‌پریشی مختل می‌شود.

مورد شربر به لکان کمک کرد تا توضیح دهد که روان‌پریشی چگونه ناشی از طرد بنیادی یک دال (مانند "نام پدر") از نظم نمادین است. این طرد باعث ایجاد شکاف در زبان و معنا می‌شود، و فرد برای پر کردن این شکاف، به هذیان‌ها و زبان‌های خیالی متوسل می‌شود. تحلیل لکان نشان می‌دهد که روان‌پریشی نه تنها یک اختلال روانی، بلکه یک اختلال در زبان و معناست.




@psychoanalysis_classical

ما به مفاهیم نیاز داریم، اما نباید مدام تحت سلطه و وابستگی آن‌ها باشیم. من از مفاهیمی که ادعا می‌کنند همه‌چیز را روشن ‌می‌سازند دوری می‌کنم، این مفاهیم محصول یک تفکر عینیت‌نایافته‌اند.



#ژان_برتران_پُنتالیس





@psychoanalysis_classical


پ.ن: در راستای صحبت‌هایی که در «گپ روانکاوانه » صورت‌گرفته....

هایدگر و تفکر در قالب زبانی نوین

واقعاً این طور به نظر می رسد که ما برای این که خودمان را تخریب نکنیم و خود را از تمایل به خود تخریبی مصون کنیم، انگار لازم داریم چیز یا کس دیگری را تخریب کنیم.

‎

فروید
درس گفتارهای مقدماتی جدید در باب روانکاوی
علی الوند




@psychoanalysis_classical

دل بستن به دیگری
کار بزرگی ست
باید توانا ، با گذشت و کور بود ....


#سارتر

@psychoanalysis_classical

نسخه Pre-Psychoanalytic Publications and Unpublished Drafts مجموعه‌ای از آثار زیگموند فروید است که توسط جیمز استراچی جمع‌آوری و با ویرایش مارک سولمز منتشر شده است. این اثر بخشی از پروژه بزرگ‌تر The Standard Edition of the Complete Psychological Works of Sigmund Freud به‌شمار می‌رود.

موضوعات این نسخه شامل موارد زیر است:
_ مقاله‌ها و تحقیقات فروید در زمینه نورولوژی و علوم عصبی
_نظریات اولیه درباره هیستری
_ دست‌نوشته‌ها و طرح‌هایی که فروید هرگز منتشر نکرد اما ایده‌های او را در دوره قبل از روان‌کاوی نشان می‌دهند.
_ بخشی از نامه‌های او که نشان‌دهنده تعاملات علمی‌اش در آن دوره هستند.





@psychoanalysis_classical

با کمی دقت در رفتار وجدان متوجه میشویم که آن کس که وجدان بازدارنده تری دارد سهمش از احساس گناه هم بیشتر است. اگر بخواهیم خاستگاه خود وجدان و احساس گناه را بفهمیم میتوانیم از همین مشاهده کمک بگیریم و در موردش استنباط کنیم.

همان طور که فروید - نشانمان میدهد رابطه ای که همیشه بین وجدان و احساس گناه فرض کرده ایم اشتباه است وجدان منشأ احساس گناه نیست بلکه اول یک احساس گناه بیرونی از سمت مرجعیت والدین بوده است که درونی شده است و منجر به پیدایش وجدان شده است.

آن کس که خشمش را بیشتر فرو میخورد همان کسی است که احساس گناه بیشتری هم میکند.

چه بسا این احساس گناه درونی شده فرد را به ارتکاب خطا و جرم هدایت کند تا بتواند برای خودش یک تنبیه بیرونی حسابی پیدا کند و دیگر از این منشأ ظاهراً بی اساس و غیر موجه خلاص شود.

ایگو و اید (۱۹۲۳)
مسأله اقتصادی مازوخیسم (۱۹۲۴)
و درس گفتارهای مقدماتی جدید (۱۹۳۳)
علی الوند
@psychoanalysis_classical

روانکاوی در ایران
دکتر حسن مکارمی


@psychoanalysis_classical

آخرین حضور #چارلی چاپلین به عنوان بازیگر اصلی در سينما

"A King in New York"

این فیلم کمدی انتقادی محصول سال 1957 ، توسط خود #چاپلین نوشته کارگردانی و بازی شده است و با طنزی گزنده به مسائل سیاسی و اجتماعی دوران #مک_کارتیسم به معنی #پارانویا درباره #کمونیسم ، و محدودیتهای اجتماعی می پردازد.

داستان فیلم درباره شاه Igor Shadow پادشاه کشور خیالی Estrovia است که پس از سرنگونی سلطنتش به نیویورک پناه می آورد. او که توسط نخست وزیرش فریب خورده و ثروتش را از دست داده تلاش میکند ایده های آرمان گرایانه خود درباره انرژی اتمی را مطرح کند. در نیویورک او با پسری به نام Rupert Macabee آشنا میشود که والدینش به دلیل عقاید کمونیستی تحت تعقیب هستند مکالمات هوشمندانه و طنز آمیز میان آن دو نقطه قوت فیلم است و پیام انتقادی آن درباره سیاست و آزادی را برجسته میکند.

این فیلم نخستین اثری بود که چاپلین کاملاً در اروپا ساخت و به دلیل لحن انتقادی آن تا سال 1972 در ایالات متحده اکران نشد. بازی Michael Chaplin پسر چاپلین در نقش Rupert Macabee یکی از نکات برجسته فیلم است.

با نگاه جسورانه چاپلین به سیاست و جامعه آمریکا همچنان به عنوان یکی از آثار خاص و متمایز او شناخته میشود.

ترجمه و معرفی اثر:
#نیما_ناظمی


@psychoanalysis_classical

شوق اصلی پل کلی گرایی است و تصادفی نیست که او را «رسول امتها » لقب داده اند. صریح ترین اعتقاد وی آن است که رستاخیز در هیئت رخداد مازاد بر عرصه ی واقعی و حادث خویش است، عرصه ای که همان هستی فی الحال جماعت مؤمنان است. کار عشق هنوز پیش روی ماست؛ امپراتوری پهناور است. این مرد یا این قوم که همه ی ظواهر حاکی از بی تقوایی و جهل ایشان است باید اساساً همان کسانی شمرده شوند که فرد مبارز باید خبرهای خوش (انجیل ) را نزد ایشان برد کلی گرایی پل اجازه نخواهد داد محتوای امید امتیاز خاص مؤمنانی گردد که از قضا هم اینک زنده اند. عدالت توزیعی را مرجع امید دانستن نابجاست.

از نظر پل امید در نهایت امید به یک پیروزی عینی نیست برعکس این پیروزی سوبژکتیو است که زاینده ی امید است باید بکوشیم این متن دشوار را درک کنیم متنی که استلزامهایی دامنه دار برای هر مبارز راه یک حقیقت دارد: «و ما به امید سهیم شدن در جلال خدا فخر میکنیم. نه تنها این بلکه در سختی ها نیز فخر میکنیم زیرا میدانیم که سختی ها بردباری به بار می آورد و بردباری وفاداری ماندگار میزاید و وفاداری ماندگار سبب امید میگردد و امید نومید نمیکند » (رومیان ۲۵-۴)

آن ساحت سوبژکتیو که «امید» نام دارد همان آزمونی است که به سربلندی انجامیده است نه آن چیزی که به نامش این سربلندی حاصل شده است. امید « وفاداری ماندگار» است سرسختی عشق در بوته ی آزمون و نه هرگز چشم دوختن به پاداش یا مجازات امید همان سوبژکتیویته ی یک وفاداری پیروز است وفاداری به وفاداری و نه بازنمایی پیامد آن در آینده.

امید نشانگر هسته ی واقعی وفاداری در بحبوحه ی آزمون عمل بدان در اینجا و اکنون است. عبارت معمایی «امید» نومید نمیکند » را این گونه باید فهمید. ما این عبارت را با حکمی از لاکان مقایسه خواهیم کرد که به موجب آن «اضطراب آن است که نومید نمیکند »، دقیقاً به سبب درگیری اضطراب با امر واقعی به سبب مازاد امر واقعی که موجد اضطراب است

می توان گفت امید نه وجه خیالی آرمان عدالتی است که عرضه و اجرا خواهد شد بلکه آن چیزی است که بردباری ،حقیقت یا کلیت اثر گذار عشق را در طول آزمون مواجهه با امر واقعی همراهی میکند.

اگر پل - صرف نظر از مخالفت عمومی اش با تصور «دستمزد» داشتن ایمان - نمیتواند امید را تابع وجه خیالی نوعی جزا سازد، بدین سبب است که رستاخیز مستقل از خصلت کلی فرایندش هیچ معنایی ندارد.

هر جا مسئله بر سر حدوث و فیض است هرگونه تثبیت تقسیم ها یا توزیع ها ممنوع است: «یک عمل صالح نیز به تبرئه ی حیات همه ی آدمیان منتهی میگردد» (رومیان ۱۸۵) تعبیر « همه ی آدمیان » بی هیچ استثنایی باز می گردد زیرا همانگونه که همه در آدم می میرند، در مسیح نیز همه زنده خواهند شد » اول قرنتیان (۱۵ (۲۲) در این جا انتقام و کین توزی محلی از اعراب ندارند پل به دوزخ این گودال سوزاندن دشمنان هیچ علاقه ای ندارد.

با این حال یک دشمن را میتوان شناسایی کرد؛ نام او مرگ است. ولی این یک نام عام (ژنریک ) است نامی اطلاق کردنی بر یکی از راه های تفکر. پل در مواردی معدود از این دشمن به صیغه ی مستقبل سخن میگوید: آخرین دشمن که نابود خواهد شد مرگ است اول قرنتیان، ۱۵. ۲۶). آن حق و عدالتی را که در بطن امید مطرح است بی تردید می توان مرگ مرگ خواند. اما مسئله آن است که از هم اکنون باید رسالت شکست دادن چهره ی سوبژکتیو مرگ را به دوش کشید عدالت همراه با خطاب کلی عشق حاضر است و هیچگاه به جدایی قضایی میان نجات یافتگان و محکوم شدگان نمی انجامد. اما امید در مقام اطمینان به وفاداری فرد مبارز، مؤید آن است که هر پیروزی به واقع پیروزی همگان است. امید همان جهت (modality) سوبژکتیو پیروزی امر کلی است: « و این چنین تمامی اسرائیل نجات خواهند یافت» (رومیان، ۱۱. ۲۶)

بنیاد کلی گرایی
آلن بدیو

@psychoanalysis_classical

فرهنگ به تبدیل هر چه بیشتر کنش های کلامی روزمره به کنش های کلامی جدی متمایل است و آن را مظهر اراده معطوف به حقیقت میداند که هر روزه بر قوت و عمق و سرسختی اش افزوده می شود. روش تصدیق و تکذیب به این کنش های کلامی جدی داعیه معرفت ( savoir) می بخشد و آنها را به صورت موضوعاتی قابل مطالعه و تکرار و انتقال به دیگران در می آورد. این اظهارات جدی در بین همه چیزهایی که گفته یا طراحی یا سرسری نوشته می شوند، نادرند و لذا همین کمیابی و مدعی معنای جدید بودن هم گرامی داشته می شود. احکام نه تنها از طریق نسخه برادری و ترجمه بل از طریق تفسیر و تعبیر معانی درونی از نسلی به نسل دیگر منتقل و حفظ و تکثیر می شوند و افراد به لحاظ ارزشمندی جویای بدست آوردن آنهایند.

جامعه شناسی میشل فوکو
دکتر عباس محمدی اصل

@psychoanalysis_classical

لکان را می‌توان فرمالیست‌ترینِ روانکاوان نامید؛ بدین معنا که تا پیش از لکان بهره‌گیری از فرم جلسات برای ارائه تفسیر تا این میزان بی‌سابقه بوده‌است.
می‌توان با یک مثال از «داریان لیدر» قضیه را روشن‌تر کرد. آنالیزان در بازگویی قصدش به سفر به ادینبورگ به مادرش، جمله‌اش را از نظر دستوری بدین شکل صورت‌بندی می‌کند:
"I said I'm going to Edinburgh to my mother"
همان طور که مشخص است، قسمت «به مادرم» در پایان جمله آمده است، حال آنکه می‌توانست در ابتدای جمله بیاید، همان‌طور که در انگلیسی رایج، معمول‌تر است. تقطیع جلسه پس از واژه مادر، می‌تواند متضمن دعوت به فکر کردن از آنالیزان درباره قصد حقیقی او از سفر باشد.

بعد از خوانش درس گفتارهای مقدماتی زیگموند فروید و سه رساله ی جنسی در جلسات خوانش آثار روانکاوی ، پیشنهاد بعدی شما برای خوانش چه اثری از زیگموند فروید هست؟



@psychoanalysis_classical

درباره‌ی آغاز درمان

یک سوال ناخوشایند که بیمار در ابتدا از پزشک می‌پرسد این است: «درمان چقدر طول خواهد کشید؟ برای این که مرا از مشکلاتم خلاص کنید به چقدر زمان نیاز خواهید داشت؟»

اگر روانکاوی یک درمان آزمایشی برای چند هفته را پیشنهاد دهد می‌تواند با دادن این قول که در انتهای این دوره آزمایشی یک اظهار نظر قابل اعتماد‌تر خواهد کرد، از دادن یک پاسخ مستقیم به این سوال پرهیز کند.

پاسخ ما مشابه پاسخی است که فیلسوف در افسانه ازوپ به سالک می‌دهد. وقتی که سالک از او می‌پرسد که سفر پیش رو چقدر طول خواهد کشید، فیلسوف صرفاً پاسخ می‌دهد «راه برو!» و پس از آن این پاسخ ظاهراً بی‌فایده را این‌گونه توضیح می‌دهد که پیش از این که بتواند بگوید سفر سالک چقدر طول خواهد کشید باید طول گام‌های او را بداند.

این تدبیر به فرد در مشکلات نخست کمک می‌کند؛ اما این مقایسه‌ی خوبی نیست، چرا که بیمار روان‌نژند به راحتی سرعت خود را تغییر داده و ممکن است گاه تنها پیشرفت بسیار آهسته‌ای داشته باشد. در حقیقت، مسئله طول احتمالی درمان تقریبا غیرقابل پاسخ دادن است.

نویسنده: زیگموند فروید

ترجمه و انتشار: گروه روانکاوی تداعی

اشتباه است فکر کنیم یک تحلیل به پایان بندی موفقی رسیده چون روانکاونده آگاهانه چیزی را درک کرده،
آنچه مورد بحث است حرکت از سطحی ناآگاه فرورفته در تاریکی به سطحی آگاه ،مقر وضوح و روشنی ،توسط یک جور آسانسور جادویی نیست ...
آنچه مورد بحث است در واقع حرکت در جهت خودآگاهی نیست بلکه در جهت گفتار است...
و آن گفتار باید توسط کسی شنیده شود.»



#لکان

@psychoanalysis_classical

تداوم هروضعی که اصل لذت، رسیدن به آن را آرزو می کند، فقط باعث خشنودی متوسط می شود؛ما طوری ساخته شده ایم که فقط از تباین و ناهمگونی می توانیم لذت بسیار ببریم
و در وضعیت پایدار فقط اندکی کامرواییم.
بنابراین امکانات سعادت ما را سرشت خود ما محدود می کند.
همچنین گوته گوشزد می کند:
"هیچ چیز در جهان تحمل ناپذیر تر از روزهای خوش پیاپی نیست." البته شاید این سخن اغراق آمیز باشد.


زیگموند فروید

@psychoanalysis_classical

📚به زودی در جلسات پیش رو ، از «رانه ها و component» هایش و همینطور «تکرار» ، از دید فروید و لکان خواهیم گفت و شنید....

حقیقتا در ذهن «اجبار به تکراری» وجود دارد که هیچ اعتنایی به «اصل لذت» ندارد...

#فروید

@psychoanalysis_classical

اکتشاف بزرگ فروید در سال ۱۹۲۰ که تغییر سرنوشت سازی در کار او ایجاد کرد درک این نکته بود که هدف رانه نه جست و جوی لذت، بلکه بازگشت به وضع پیشین اختلال به منظور بازیابی و باز برقراری آن وضع در اکنون است. اگر بخواهیم مسیر رانه را تصور کنیم باید پیکانی بکشیم که به پیش می رود، سپس باز می گردد و در گذشته تروماتیک فرو می رود, ژوئیسانس را به چنگ می آورد و پس از این بارگیری مسیر رو به جلواش را به سوی اکنون ادامه می دهد. این رویداد بارها و به تکرار اتفاق می افتد.

نازیو
@psychoanalysis_classical

📌خوانش آثار روانکاوی

شروع ترم چهارم

از پنجشنبه ۱۸ بهمن ماه
ساعت ۱۹_۲۰:۳۰
۵جلسه آنلاین در گوگل میت


🧑‍🎓 تسهیل گران گروه:

فرشته عباسی
رواندرمانگر تحلیلی و محقق روانکاوی فرویدی_ لکانی

علی نریمان
رواندرمانگر تحلیلی و مترجم روانکاوی


📚«فراسوی اصل لذت »از پروفسور زیگموند فروید




📮این دوره مناسب برای:

_ دانشجویان روانشناسی
-روانشناسان و روان‌پزشکان
_دانش آموختگان روانکاوی
_علاقه مندان به روان‌کاوی

💳هزینه ترم ۸۰۰ هزارتومان می‌باشد.

جهت ثبت‌نام به ای دی زیر پیام دهید 🍀

@Janusgroup_admin