روانکاوی کلاسیک/ژانوس
📢 آغاز سمینار دوم لکان از این هفته گروه ژانوس برگزار میکند: خوانش و بررسی سمینار دوم ژاک لکان «ایگو در نظریه فروید و در تکنیک روانکاوی» (1954–1955) این سمینار یکی از مهمترین نقاط آغاز دستگاه فکری لکان است؛ جایی که او مفهوم «ایگو» را به پرسش میگیرد و…
با افتخار همراه اندیشه، گفتوگو و خوانش لکان هستیم؛ و خوشحالیم که این مسیر برای علاقهمندان و همراهان فراهم شده است.
ژانوس بهعنوان یکی از نخستین مجموعههای تخصصی در ایران، بهصورت نظاممند به برگزاری و خوانش ترتیبی سمینارهای لکان میپردازد.
همچنین اگر برخی عزیزان تمایل به حضور در این دوره دارند اما در حال حاضر با مانع یا محدودیتی برای شرکت مواجه هستند، میتوانند موضوع خود را با ادمین ژانوس در میان بگذارند تا امکان بررسی و همراهی بیشتر فراهم شود:
راه ارتباطی از طریق بله و تلگرام:
@Psycho_Analysis_janus_admin
مایلیم این مسیر برای شما صرفاً یک دوره آموزشی نباشد، بلکه به تجربهای پیوسته تبدیل شود؛ و شما را بهعنوان یکی از اعضای ثابت و همراهان ژانوس در این مسیر داشته باشیم 🌿
✍🏻ادمین ژانوس
@psychoanalysis_classical
ژانوس بهعنوان یکی از نخستین مجموعههای تخصصی در ایران، بهصورت نظاممند به برگزاری و خوانش ترتیبی سمینارهای لکان میپردازد.
همچنین اگر برخی عزیزان تمایل به حضور در این دوره دارند اما در حال حاضر با مانع یا محدودیتی برای شرکت مواجه هستند، میتوانند موضوع خود را با ادمین ژانوس در میان بگذارند تا امکان بررسی و همراهی بیشتر فراهم شود:
راه ارتباطی از طریق بله و تلگرام:
@Psycho_Analysis_janus_admin
مایلیم این مسیر برای شما صرفاً یک دوره آموزشی نباشد، بلکه به تجربهای پیوسته تبدیل شود؛ و شما را بهعنوان یکی از اعضای ثابت و همراهان ژانوس در این مسیر داشته باشیم 🌿
✍🏻ادمین ژانوس
@psychoanalysis_classical
روانکاوی کلاسیک/ژانوس
با افتخار همراه اندیشه، گفتوگو و خوانش لکان هستیم؛ و خوشحالیم که این مسیر برای علاقهمندان و همراهان فراهم شده است. ژانوس بهعنوان یکی از نخستین مجموعههای تخصصی در ایران، بهصورت نظاممند به برگزاری و خوانش ترتیبی سمینارهای لکان میپردازد. همچنین اگر برخی…
ظرفیت باقی مانده ده نفر میباشد...
در سمینار دوم لکان، بحث «ناخودآگاه و زبان» فقط یک گزاره نظری ساده نیست، در واقع یکی از نقاطی است که لکان از خوانش کلاسیک فروید فاصلهی ساختاری میگیرد و تکنیک تحلیل را دوباره تعریف میکند.
لکان در این دوره ناخودآگاه را بهعنوان یک «لایهی پنهان معنا» توضیح نمیدهد. در نگاه او، ناخودآگاه چیزی شبیه یک متن منسجم در زیر سطح آگاهی نیست که باید رمزگشایی شود. آنچه اهمیت دارد، نحوهی سازمانیافتگی خود گفتار سوژه است.
به همین دلیل، توجه تحلیلگر از محتوا به ساختار جابهجا میشود. آنچه در جلسهی تحلیل اهمیت پیدا میکند، این است که سوژه چگونه حرف میزند، کجا مکث میکند، کجا لغزش زبانی رخ میدهد، چه چیزی تکرار میشود و چه چیزی در زنجیرهی گفتار قطع میشود.
در این چارچوب، زبان فقط ابزار بیان فکر نیست؛ جایی است که خود سوژه در آن ساخته و بازساخته میشود. ایگو تلاش میکند یک روایت منسجم از «من» ارائه دهد، اما در سطح گفتار، این انسجام مدام با شکافها، لغزشها و گسستها مواجه میشود.
در سمینار دوم، این شکافها بهعنوان نشانههای تصادفی در نظر گرفته نمیشوند، آنها نقطههایی هستند که ناخودآگاه در آنها خود را تحمیل میکند. بنابراین تحلیلگر بهجای تفسیر مستقیم معنا، به نحوهی کارکرد دالها در زنجیرهی گفتار توجه میکند.
نتیجهی این جابهجایی این است که روانکاوی از یک مدل «فهمیدن معنای پنهان» به سمت یک مدل «شنیدن ساختار زبان» حرکت میکند؛ جایی که سوژه بیش از آنکه دربارهی خودش بداند، در نحوهی گفتنش افشا میشود.
✍فرشته عباسی
@psychoanalysis_classical
لکان در این دوره ناخودآگاه را بهعنوان یک «لایهی پنهان معنا» توضیح نمیدهد. در نگاه او، ناخودآگاه چیزی شبیه یک متن منسجم در زیر سطح آگاهی نیست که باید رمزگشایی شود. آنچه اهمیت دارد، نحوهی سازمانیافتگی خود گفتار سوژه است.
به همین دلیل، توجه تحلیلگر از محتوا به ساختار جابهجا میشود. آنچه در جلسهی تحلیل اهمیت پیدا میکند، این است که سوژه چگونه حرف میزند، کجا مکث میکند، کجا لغزش زبانی رخ میدهد، چه چیزی تکرار میشود و چه چیزی در زنجیرهی گفتار قطع میشود.
در این چارچوب، زبان فقط ابزار بیان فکر نیست؛ جایی است که خود سوژه در آن ساخته و بازساخته میشود. ایگو تلاش میکند یک روایت منسجم از «من» ارائه دهد، اما در سطح گفتار، این انسجام مدام با شکافها، لغزشها و گسستها مواجه میشود.
در سمینار دوم، این شکافها بهعنوان نشانههای تصادفی در نظر گرفته نمیشوند، آنها نقطههایی هستند که ناخودآگاه در آنها خود را تحمیل میکند. بنابراین تحلیلگر بهجای تفسیر مستقیم معنا، به نحوهی کارکرد دالها در زنجیرهی گفتار توجه میکند.
نتیجهی این جابهجایی این است که روانکاوی از یک مدل «فهمیدن معنای پنهان» به سمت یک مدل «شنیدن ساختار زبان» حرکت میکند؛ جایی که سوژه بیش از آنکه دربارهی خودش بداند، در نحوهی گفتنش افشا میشود.
✍فرشته عباسی
@psychoanalysis_classical
❤4👍1
#لکان در #سمیناردوم ، نقد تندی به جریان «ایگو سایکولوژی» وارد میکند ،چون معتقد است این جریان، کشف اصلی فروید را وارونه کرده است.
از نظر لکان، فروید سوژه را از مرکز آگاهی بیرون کشید.
او نشان داد انسان اربابِ کامل خویش نیست و چیزی در او سخن میگوید که ایگو از آن بیخبر است.
اما ایگوسایکولوژی دوباره ایگو را به مرکز بازگرداند؛ گویی هدف روانکاوی ساختن «منِ قویتر»، «منِ سازگارتر» و «منِ خودمختار» است.
لکان با طعنه میگوید بعد از فروید، روانکاوان با خوشحالی فریاد زدند:
«آه! ایگوی خوب و قدیمی دوباره برگشت!»
او معتقد بود این بازگشت به ایگو، درواقع فرار از رادیکالیسم فروید است ،چون فروید دقیقاً نشان داده بود که سوژه «برونمرکز» است:
“the subject is ex-centric.”
«سوژه برونمرکز است.»
لکان ایگو را حقیقت سوژه نمیداند، بلکه آن را نوعی سوءشناسی میفهمد، تصویری خیالی که انسان به آن میچسبد تا احساس انسجام کند.
به همین دلیل، او با مفهوم «ego autonome»(مفهومی که در ایگو سایکولوژی بکار میرود ) در روانکاوی آمریکایی مخالفت میکند، چون معتقد است این ایده دوباره انسان را به موجودی شفاف، هماهنگ و قابلسازگاری تقلیل میدهد.
موجودی که میتواند خودش را بشناسد، بر خودش مسلط شود و به تعادل برسد. درحالیکه از نظر لکان، ایگو خود حقیقت سوژه نیست، بلکه محصول همانندسازی و تصویری خیالی از خویشتن است. انسان خودش را از خلال تصویر میشناسد و همین تصویر همیشه با نوعی سوءشناسی همراه است. به همین دلیل، ایگو نمیتواند محل نهایی حقیقت سوژه باشد.
بخش مهمترِ نقد لکان، مسئلهی «سازگاری» است. روانکاوی آمریکایی بعد از جنگ جهانی دوم، بیشازپیش به adaptation نزدیک شددیعنی فرد بتواند شغل داشته باشد، روابط باثباتتری برقرار کند، اجتماعیتر شود و با نظم موجود هماهنگ بماند. اما لکان میپرسد اگر خود این نظم بیمار باشد چه؟ اگر میل سوژه دقیقاً در جایی قرار داشته باشد که با این نظم جور درنمیآید چه؟ در اینجا، روانکاوی دیگر به مواجهه با حقیقت ناخودآگاه مربوط نیست، بلکه به نوعی تکنیک اجتماعیسازی تبدیل میشود.
برای لکان، تحلیل درست از جایی آغاز میشود که انسجام ظاهری ایگو ترک برمیدارد، تناقض سوژه آشکار میشود و فرد میفهمد آنچه همیشه «خودش» تصور میکرده، تمام حقیقت او نبوده است.
✍فرشته عباسی
@psychoanalysis_classical
از نظر لکان، فروید سوژه را از مرکز آگاهی بیرون کشید.
او نشان داد انسان اربابِ کامل خویش نیست و چیزی در او سخن میگوید که ایگو از آن بیخبر است.
اما ایگوسایکولوژی دوباره ایگو را به مرکز بازگرداند؛ گویی هدف روانکاوی ساختن «منِ قویتر»، «منِ سازگارتر» و «منِ خودمختار» است.
لکان با طعنه میگوید بعد از فروید، روانکاوان با خوشحالی فریاد زدند:
«آه! ایگوی خوب و قدیمی دوباره برگشت!»
او معتقد بود این بازگشت به ایگو، درواقع فرار از رادیکالیسم فروید است ،چون فروید دقیقاً نشان داده بود که سوژه «برونمرکز» است:
“the subject is ex-centric.”
«سوژه برونمرکز است.»
لکان ایگو را حقیقت سوژه نمیداند، بلکه آن را نوعی سوءشناسی میفهمد، تصویری خیالی که انسان به آن میچسبد تا احساس انسجام کند.
به همین دلیل، او با مفهوم «ego autonome»(مفهومی که در ایگو سایکولوژی بکار میرود ) در روانکاوی آمریکایی مخالفت میکند، چون معتقد است این ایده دوباره انسان را به موجودی شفاف، هماهنگ و قابلسازگاری تقلیل میدهد.
موجودی که میتواند خودش را بشناسد، بر خودش مسلط شود و به تعادل برسد. درحالیکه از نظر لکان، ایگو خود حقیقت سوژه نیست، بلکه محصول همانندسازی و تصویری خیالی از خویشتن است. انسان خودش را از خلال تصویر میشناسد و همین تصویر همیشه با نوعی سوءشناسی همراه است. به همین دلیل، ایگو نمیتواند محل نهایی حقیقت سوژه باشد.
بخش مهمترِ نقد لکان، مسئلهی «سازگاری» است. روانکاوی آمریکایی بعد از جنگ جهانی دوم، بیشازپیش به adaptation نزدیک شددیعنی فرد بتواند شغل داشته باشد، روابط باثباتتری برقرار کند، اجتماعیتر شود و با نظم موجود هماهنگ بماند. اما لکان میپرسد اگر خود این نظم بیمار باشد چه؟ اگر میل سوژه دقیقاً در جایی قرار داشته باشد که با این نظم جور درنمیآید چه؟ در اینجا، روانکاوی دیگر به مواجهه با حقیقت ناخودآگاه مربوط نیست، بلکه به نوعی تکنیک اجتماعیسازی تبدیل میشود.
برای لکان، تحلیل درست از جایی آغاز میشود که انسجام ظاهری ایگو ترک برمیدارد، تناقض سوژه آشکار میشود و فرد میفهمد آنچه همیشه «خودش» تصور میکرده، تمام حقیقت او نبوده است.
✍فرشته عباسی
@psychoanalysis_classical
❤8👏2
بالاخره بعد از روزها سکوت ، گویی پنجرهی جهان دوباره باز شد.
خوش برگشتید 🌱
در این مدت، نبودن شما در کانال کاملاً احساس میشد. خوشحالیم که دوباره میتوانیم بیواسطه کنار هم باشیم .چرا که قرار است بخوانیم، گفتوگو کنیم، فکر کنیم و مسیر همیشگی مان را ادامه دهیم.
خوش برگشتید به جمع ژانوس
@psychoanalysis_classical
خوش برگشتید 🌱
در این مدت، نبودن شما در کانال کاملاً احساس میشد. خوشحالیم که دوباره میتوانیم بیواسطه کنار هم باشیم .چرا که قرار است بخوانیم، گفتوگو کنیم، فکر کنیم و مسیر همیشگی مان را ادامه دهیم.
خوش برگشتید به جمع ژانوس
@psychoanalysis_classical
❤13👍1
روانکاوی کلاسیک/ژانوس
وقتی که شما نبودید ، در ژانوس چه گذشت ؟
در این مدت، مسیر مطالعه و گفتوگو در ژانوس ادامه داشت...
خوانش و بررسی سمینار دوم لکان آغاز شد
«ایگو در نظریه فروید و در تکنیک روانکاوی»
یکی از مهمترین نقاط شکلگیری اندیشهی لکان، جایی که نسبتِ ایگو، ناخودآگاه، انتقال و جایگاه تحلیلگر دوباره بازخوانی میشود.( در حال ثبت نام...)
همزمان، بوککلاب ژانوس نیز فعالیت خود را از سر گرفت؛
با خوانش کتاب «آنتیگونهها» اثر جرج اشتاینر و گفتوگو دربارهی تراژدی، قانون، میل، سوگواری و جایگاه سوژه در فلسفه و روانکاوی..( در حال ثبت نام...)
در روزهایی که ارتباطها محدود شده بود،
ژانوس به ادامه دادن فکر میکرد.
حالا که اینترنت بینالمللی دوباره وصل شده،
خوشحالیم که دوباره کنار شماییم.🌿
✍ادمین ژانوس
@psychoanalysis_classical
خوانش و بررسی سمینار دوم لکان آغاز شد
«ایگو در نظریه فروید و در تکنیک روانکاوی»
یکی از مهمترین نقاط شکلگیری اندیشهی لکان، جایی که نسبتِ ایگو، ناخودآگاه، انتقال و جایگاه تحلیلگر دوباره بازخوانی میشود.( در حال ثبت نام...)
همزمان، بوککلاب ژانوس نیز فعالیت خود را از سر گرفت؛
با خوانش کتاب «آنتیگونهها» اثر جرج اشتاینر و گفتوگو دربارهی تراژدی، قانون، میل، سوگواری و جایگاه سوژه در فلسفه و روانکاوی..( در حال ثبت نام...)
در روزهایی که ارتباطها محدود شده بود،
ژانوس به ادامه دادن فکر میکرد.
حالا که اینترنت بینالمللی دوباره وصل شده،
خوشحالیم که دوباره کنار شماییم.🌿
✍ادمین ژانوس
@psychoanalysis_classical
❤5
روانکاوی کلاسیک/ژانوس
در این مدت، مسیر مطالعه و گفتوگو در ژانوس ادامه داشت... خوانش و بررسی سمینار دوم لکان آغاز شد «ایگو در نظریه فروید و در تکنیک روانکاوی» یکی از مهمترین نقاط شکلگیری اندیشهی لکان، جایی که نسبتِ ایگو، ناخودآگاه، انتقال و جایگاه تحلیلگر دوباره بازخوانی میشود.(…
جهت کسب اطلاعات بیشتر و در صورت تمایل به ثبتنام در هر کدام از دو ایونت ، در «بله»یا «تلگرام» پیام دهید:
@Psycho_Analysis_janus_admin
@Psycho_Analysis_janus_admin
❤2
روانکاوی کلاسیک/ژانوس
#لکان در #سمیناردوم ، نقد تندی به جریان «ایگو سایکولوژی» وارد میکند ،چون معتقد است این جریان، کشف اصلی فروید را وارونه کرده است. از نظر لکان، فروید سوژه را از مرکز آگاهی بیرون کشید. او نشان داد انسان اربابِ کامل خویش نیست و چیزی در او سخن میگوید که ایگو…
در سمینار دوم لکان، نقطهی آغاز نقد لکان از روانکاوی کلاسیک، بازتعریف مفهوم «ایگو» است. او ایگو را نه یک مرکز پایدار آگاهی و تصمیمگیری، که یک برساخت خیالی میداند که در سطح تصویر و شناسایی شکل میگیرد.
مبنای این نگاه، ایدهی «مرحله آینهای» است: سوژه در مواجهه با تصویر خود (در آینه یا در دیگری)، یک کلیت منسجم از بدن و هویت را تجربه میکند. این تجربه اما حاصل یک شناسایی تصویری است، نه کشف یک هستهی واقعی و یکپارچه در درون روان.
در نتیجه، ایگو چیزی شبیه یک «تصویر تثبیتشده از خود» عمل میکند؛ تصویری که انسجام ظاهری دارد، اما در سطح تجربهی روانی همواره با تنش، گسست و ناپایداری همراه است. از همینجا لکان نشان میدهد که احساس «من واحد» بیشتر یک اثر ساختاری است تا یک واقعیت روانشناختی ثابت.
در سمینار دوم، این نکته اهمیت دارد که ایگو در تحلیل نباید بهعنوان نقطهی اتکای حقیقت در نظر گرفته شود. چون ایگو خود بخشی از میدان خیال است و میتواند در خدمت پنهان کردن تعارضها و نیروهای ناآگاه عمل کند.
به همین دلیل، تمرکز لکان از ایگو به سمت ساختارهای زیرینتر سوژه، یعنی ناخودآگاه و شبکهی دالها، منتقل میشود.
#ایگو_به_عنوان_ساختار_خیالی
✍فرشته عباسی
@psychoanalysis_classical
مبنای این نگاه، ایدهی «مرحله آینهای» است: سوژه در مواجهه با تصویر خود (در آینه یا در دیگری)، یک کلیت منسجم از بدن و هویت را تجربه میکند. این تجربه اما حاصل یک شناسایی تصویری است، نه کشف یک هستهی واقعی و یکپارچه در درون روان.
در نتیجه، ایگو چیزی شبیه یک «تصویر تثبیتشده از خود» عمل میکند؛ تصویری که انسجام ظاهری دارد، اما در سطح تجربهی روانی همواره با تنش، گسست و ناپایداری همراه است. از همینجا لکان نشان میدهد که احساس «من واحد» بیشتر یک اثر ساختاری است تا یک واقعیت روانشناختی ثابت.
در سمینار دوم، این نکته اهمیت دارد که ایگو در تحلیل نباید بهعنوان نقطهی اتکای حقیقت در نظر گرفته شود. چون ایگو خود بخشی از میدان خیال است و میتواند در خدمت پنهان کردن تعارضها و نیروهای ناآگاه عمل کند.
به همین دلیل، تمرکز لکان از ایگو به سمت ساختارهای زیرینتر سوژه، یعنی ناخودآگاه و شبکهی دالها، منتقل میشود.
#ایگو_به_عنوان_ساختار_خیالی
✍فرشته عباسی
@psychoanalysis_classical
❤8
اشتاینر در کتاب آنتیگونه ها میگوید: دلیل اینکه آنتیگونه هنوز خوانده میشود و دربارهاش حرف میزنیم این است که پرسشهایش هنوز به پایان نرسیدهاند. او ما را با مسئلهی قانون و آزادی روبهرو میکند، با مرگ، با اخلاق، با میل و با این پرسش که انسان در لحظههای دشوار چگونه جایگاه خود را انتخاب میکند.
به همین خاطر، آنتیگونه فقط به یونان باستان تعلق ندارد. او همچنان در کنار ما ایستاده است؛ در دل تعارضهایی که تجربه میکنیم، در کشمکش میان آنچه باید انجام دهیم و آنچه نمیتوانیم از آن دست بکشیم. شاید به همین دلیل است که هر نسل دوباره به سراغ آنتیگونه میرود چون در او بخشی از پرسشهای ناتمام خودش را پیدا میکند.
✍فرشته عباسی
@psychoanalysis_classical
به همین خاطر، آنتیگونه فقط به یونان باستان تعلق ندارد. او همچنان در کنار ما ایستاده است؛ در دل تعارضهایی که تجربه میکنیم، در کشمکش میان آنچه باید انجام دهیم و آنچه نمیتوانیم از آن دست بکشیم. شاید به همین دلیل است که هر نسل دوباره به سراغ آنتیگونه میرود چون در او بخشی از پرسشهای ناتمام خودش را پیدا میکند.
✍فرشته عباسی
@psychoanalysis_classical
❤7👍2👏2
Forwarded from روانکاوی کلاسیک/ژانوس (Book_Reading Admin)
📚 نخستین کتاب بوککلاب «ژانوس»
«آنتیگونهها»
نوشتهی جرج اشتاینر
متنی دربارهی بازگشتِ مداوم آنتیگونه در فلسفه، ادبیات و فرهنگ غرب؛
مواجههای با قانون، قدرت، میل، سوگواری، مقاومت و جایگاه سوژه.
در این جلسات، در کنار خوانش و گفتوگوی جمعی، مهمانانی از حوزههای فلسفه، روانکاوی و علوم انسانی نیز همراه ما خواهند بود.
📍جلسات:
۱۴ و ۲۸ خردادماه
ساعت ۲۰ به وقت ایران
بهصورت آنلاین
با حضور:
— اشکان غفاریان دانشمند (مترجم کتاب)
— دکتر مکارمی
— دکتر آیدین آرتا
— دکتر رضا احمدی
تسهیلگر گروه:
فرشته عباسی
رواندرمانگر تحلیلی
در صورت تمایل به ثبتنام، برای هماهنگی و رزرو، در «بله» و «تلگرام» پیام دهید:
@Psycho_Analysis_janus_admin
@psychoanalysis_classical
«آنتیگونهها»
نوشتهی جرج اشتاینر
متنی دربارهی بازگشتِ مداوم آنتیگونه در فلسفه، ادبیات و فرهنگ غرب؛
مواجههای با قانون، قدرت، میل، سوگواری، مقاومت و جایگاه سوژه.
در این جلسات، در کنار خوانش و گفتوگوی جمعی، مهمانانی از حوزههای فلسفه، روانکاوی و علوم انسانی نیز همراه ما خواهند بود.
📍جلسات:
۱۴ و ۲۸ خردادماه
ساعت ۲۰ به وقت ایران
بهصورت آنلاین
با حضور:
— اشکان غفاریان دانشمند (مترجم کتاب)
— دکتر مکارمی
— دکتر آیدین آرتا
— دکتر رضا احمدی
تسهیلگر گروه:
فرشته عباسی
رواندرمانگر تحلیلی
در صورت تمایل به ثبتنام، برای هماهنگی و رزرو، در «بله» و «تلگرام» پیام دهید:
@Psycho_Analysis_janus_admin
@psychoanalysis_classical
Forwarded from روانکاوی کلاسیک/ژانوس (Fereshteh Abbasi)
خوانش کتاب «آنتیگونهها» با حضور مهمانان این جلسات، میتواند به تجربهای کمنظیر و چندلایه تبدیل شود، زیرا هر یک از آنان، از منظری متفاوت با متن و مسئلهی آنتیگونه مواجه میشوند.
دو تن از مهمانان، آقای دکتر مکارمی و دکتر احمدی ، با رویکرد روانکاوی لکانی به مفاهیمی چون قانون، میل، سوگواری و جایگاه سوژه نزدیک میشوند.
دکتر آیدین آرتا، از منظر اسطوره، کهنالگو و خوانش یونگی به متن مینگرد.
و آقای اشکان دانشمند نیز، بهعنوان مترجم اثر، از خلال فرایند ترجمه و مواجههی نزدیک با متن، امکان نوع دیگری از خوانش را وارد گفتوگو میکند.
همین تفاوت منظرها و شیوههای مواجهه با اثر است که میتواند «آنتیگونهها» را از یک مطالعهی صرف، به گفتوگویی زنده، عمیق و میانرشتهای بدل کند...
شاید این جلسات فرصتی باشد برای دوباره اندیشیدن به آنتیگونه و «آنتیگونه ها » ...
به قانون، میل، مقاومت و آن نقطهای که انسان در برابر قدرت میایستد...
✍فرشته عباسی
@psychoanalysis_classical
دو تن از مهمانان، آقای دکتر مکارمی و دکتر احمدی ، با رویکرد روانکاوی لکانی به مفاهیمی چون قانون، میل، سوگواری و جایگاه سوژه نزدیک میشوند.
دکتر آیدین آرتا، از منظر اسطوره، کهنالگو و خوانش یونگی به متن مینگرد.
و آقای اشکان دانشمند نیز، بهعنوان مترجم اثر، از خلال فرایند ترجمه و مواجههی نزدیک با متن، امکان نوع دیگری از خوانش را وارد گفتوگو میکند.
همین تفاوت منظرها و شیوههای مواجهه با اثر است که میتواند «آنتیگونهها» را از یک مطالعهی صرف، به گفتوگویی زنده، عمیق و میانرشتهای بدل کند...
شاید این جلسات فرصتی باشد برای دوباره اندیشیدن به آنتیگونه و «آنتیگونه ها » ...
به قانون، میل، مقاومت و آن نقطهای که انسان در برابر قدرت میایستد...
✍فرشته عباسی
@psychoanalysis_classical
Forwarded from "ابرهای تاریک" اشکان دانشمند (Ashkan Gh Daneshmand)
تو موجودی را از دنیای زندهها به جهان مُردهها فرستادی
بیرحمانه، جانی زنده را در گور نهادی
و بعد، به خدایان زیرِ زمین دستبُرد زدی
و جسدی را در هوای روشن نگاه داشتی
دفننشده، بینغمه و سوگ، بیآئین و مراسم
...
کرئون هم نور را آلوده و هم تاریکی را، هم روز را و هم شب را.
#اشکان_دانشمند✍
#ترجمه
آنتیگونهها
جرج اشتاینر
نشر نیماژ
@ashkandaneshmand
بیرحمانه، جانی زنده را در گور نهادی
و بعد، به خدایان زیرِ زمین دستبُرد زدی
و جسدی را در هوای روشن نگاه داشتی
دفننشده، بینغمه و سوگ، بیآئین و مراسم
...
کرئون هم نور را آلوده و هم تاریکی را، هم روز را و هم شب را.
#اشکان_دانشمند✍
#ترجمه
آنتیگونهها
جرج اشتاینر
نشر نیماژ
@ashkandaneshmand
❤3🕊1💔1
Forwarded from روانکاوی کلاسیک/ژانوس (Book_Reading Admin)
📢 آغاز سمینار دوم لکان از این هفته
گروه ژانوس برگزار میکند:
خوانش و بررسی سمینار دوم ژاک لکان
«ایگو در نظریه فروید و در تکنیک روانکاوی» (1954–1955)
این سمینار یکی از مهمترین نقاط آغاز دستگاه فکری لکان است؛ جایی که او مفهوم «ایگو» را به پرسش میگیرد و مسیر روانکاوی لکانی را از روانشناسی ایگو جدا میکند.
در این دوره، مفاهیمی همچون:
• ایگو و ساحت خیالی
• ناخودآگاه و زبان
• انتقال
• جایگاه تحلیلگر
• نقد روانشناسی ایگو
بهصورت گامبهگام و تحلیلی بررسی خواهند شد.
🔹 مدرس: دکتر رضا احمدی
🔹 به همت گروه ژانوس
👥 مناسب برای:
رواندرمانگران، دانشجویان روانشناسی، علاقهمندان به روانکاوی و پژوهشگران علوم انسانی.
در صورت تمایل به ثبتنام، برای دریافت اطلاعات، در «بله» و «تلگرام» پیام دهید:
@Psycho_Analysis_janus_admin
✍🏻 ادمین ژانوس
@psychoanalysis_classical
گروه ژانوس برگزار میکند:
خوانش و بررسی سمینار دوم ژاک لکان
«ایگو در نظریه فروید و در تکنیک روانکاوی» (1954–1955)
این سمینار یکی از مهمترین نقاط آغاز دستگاه فکری لکان است؛ جایی که او مفهوم «ایگو» را به پرسش میگیرد و مسیر روانکاوی لکانی را از روانشناسی ایگو جدا میکند.
در این دوره، مفاهیمی همچون:
• ایگو و ساحت خیالی
• ناخودآگاه و زبان
• انتقال
• جایگاه تحلیلگر
• نقد روانشناسی ایگو
بهصورت گامبهگام و تحلیلی بررسی خواهند شد.
🔹 مدرس: دکتر رضا احمدی
🔹 به همت گروه ژانوس
👥 مناسب برای:
رواندرمانگران، دانشجویان روانشناسی، علاقهمندان به روانکاوی و پژوهشگران علوم انسانی.
در صورت تمایل به ثبتنام، برای دریافت اطلاعات، در «بله» و «تلگرام» پیام دهید:
@Psycho_Analysis_janus_admin
✍🏻 ادمین ژانوس
@psychoanalysis_classical
روانکاوی کلاسیک/ژانوس
📢 آغاز سمینار دوم لکان از این هفته گروه ژانوس برگزار میکند: خوانش و بررسی سمینار دوم ژاک لکان «ایگو در نظریه فروید و در تکنیک روانکاوی» (1954–1955) این سمینار یکی از مهمترین نقاط آغاز دستگاه فکری لکان است؛ جایی که او مفهوم «ایگو» را به پرسش میگیرد و…
چهارشنبه ۱۳ خرداد ماه آغاز دوره ست
در صورت تمایل به ثبت نام پیام دهید ...
✍ادمین ژانوس
@Psycho_Analysis_janus_admin
در صورت تمایل به ثبت نام پیام دهید ...
✍ادمین ژانوس
@Psycho_Analysis_janus_admin
«ژانوس در حال اجرای مجموعه سمینارهای لکان به ترتیب اصلی ارائه آنهاست؛ پروژهای که کمتر در فضای فارسیزبان به این شکل دنبال شده است.»
گروه ژانوس با هدف مطالعهای نظاممند از اندیشهٔ ژاک لکان، پروژهای بلندمدت برای خوانش و بررسی سمینارهای او بر اساس ترتیب تاریخی آنها در پیش گرفته است.
برای اطلاع از شرایط ثبتنام، برنامهٔ دورهها و نیز دسترسی به دورهها بهصورت آنلاین یا آفلاین، از طریق شناسهٔ زیر در بله و تلگرام با ما در ارتباط باشید:
@Psycho_Analysis_janus_admin
✍ادمین ژانوس
@psychoanalysis_classical
گروه ژانوس با هدف مطالعهای نظاممند از اندیشهٔ ژاک لکان، پروژهای بلندمدت برای خوانش و بررسی سمینارهای او بر اساس ترتیب تاریخی آنها در پیش گرفته است.
برای اطلاع از شرایط ثبتنام، برنامهٔ دورهها و نیز دسترسی به دورهها بهصورت آنلاین یا آفلاین، از طریق شناسهٔ زیر در بله و تلگرام با ما در ارتباط باشید:
@Psycho_Analysis_janus_admin
✍ادمین ژانوس
@psychoanalysis_classical
❤2👏1
Forwarded from Janus Admin
قرار است یک نشست رایگان برای مهاجرها برگزار کنیم؛ با هدف ایجاد فضایی برای گفتوگو درباره تجربه مهاجرت، دگرگونیهای هویتی، احساس تعلق، و مواجهه با زندگی در بستر فرهنگی جدید.
این نشست در قالب یک فضای تحلیلی و گفتوگویی طراحی شده است. اگرچه بهعنوان «درمان» تعریف نمیشود، اما در دل گفتار، شنیدهشدن و پویایی کلام، امکان رخدادهای اثرگذار روانی و فرآیندهای تبیینی نیز وجود دارد.
هدف اصلی، فراهمکردن فضایی است که در آن تجربهها قابل بیان شوند؛ نه برای حلوفصل فوری آنها، بلکه برای اندیشیدن به نحوهی زیستن با آنها و امکانپذیر شدن روایتسازی از تجربه مهاجرت.
در صورت تمایل، خوشحال میشویم این برنامه را به دوستان مهاجر خود معرفی کنید و لینک گروه را با افرادی که ممکن است به این فضا علاقهمند باشند به اشتراک بگذارید تا امکان حضور و مشارکت برای افراد بیشتری فراهم شود.
لینک گروه:
https://t.me/+kWNbJPLICBIwMWE0
این نشست در قالب یک فضای تحلیلی و گفتوگویی طراحی شده است. اگرچه بهعنوان «درمان» تعریف نمیشود، اما در دل گفتار، شنیدهشدن و پویایی کلام، امکان رخدادهای اثرگذار روانی و فرآیندهای تبیینی نیز وجود دارد.
هدف اصلی، فراهمکردن فضایی است که در آن تجربهها قابل بیان شوند؛ نه برای حلوفصل فوری آنها، بلکه برای اندیشیدن به نحوهی زیستن با آنها و امکانپذیر شدن روایتسازی از تجربه مهاجرت.
در صورت تمایل، خوشحال میشویم این برنامه را به دوستان مهاجر خود معرفی کنید و لینک گروه را با افرادی که ممکن است به این فضا علاقهمند باشند به اشتراک بگذارید تا امکان حضور و مشارکت برای افراد بیشتری فراهم شود.
لینک گروه:
https://t.me/+kWNbJPLICBIwMWE0
Telegram
سوژهٔ مهاجر/ ژانوس
Janus Admin invites you to join this group on Telegram.
❤3👏1😍1
روانکاوی کلاسیک/ژانوس
📚 نخستین کتاب بوککلاب «ژانوس» «آنتیگونهها» نوشتهی جرج اشتاینر متنی دربارهی بازگشتِ مداوم آنتیگونه در فلسفه، ادبیات و فرهنگ غرب؛ مواجههای با قانون، قدرت، میل، سوگواری، مقاومت و جایگاه سوژه. در این جلسات، در کنار خوانش و گفتوگوی جمعی، مهمانانی از حوزههای…
امروز ساعت 20به وقت ایران
منتظر حضورتان هستیم 🌿
منتظر حضورتان هستیم 🌿
Forwarded from Hassan Makaremi
با سلام اگر بتوانید در این دوره شرکت کنید.
📢 دورهٔ آموزشی «یک روانکاو لکانی چگونه کار کی کند؟
📚 این دوره بر پایهٔ کتاب «یک روانکاو لکانی چگونه کار میکند؟» اثر دکتر حسن مکارمی طراحی شده و با حضور ایشان و با اهتمام و همراهی پریس تنظیفی برگزار میگردد.
شروع جلسات ۲۷ خرداد ماه ساعت ۲۲ چهارشنبه ها
سرکار خانم صبا رادمان
شماره تماس: 09368565944
📢 دورهٔ آموزشی «یک روانکاو لکانی چگونه کار کی کند؟
📚 این دوره بر پایهٔ کتاب «یک روانکاو لکانی چگونه کار میکند؟» اثر دکتر حسن مکارمی طراحی شده و با حضور ایشان و با اهتمام و همراهی پریس تنظیفی برگزار میگردد.
شروع جلسات ۲۷ خرداد ماه ساعت ۲۲ چهارشنبه ها
سرکار خانم صبا رادمان
شماره تماس: 09368565944
❤4
لکان در مقالهٔ «مرحله آینهای» تلاش میکند نشان دهد آنچه ما «من» یا ایگو مینامیم، چیزی نیست که بهطور طبیعی از درون فرد رشد کرده باشد. برعکس، ایگو از خلال یک تصویر بیرونی شکل میگیرد. او مشاهدهای ساده را نقطهٔ آغاز بحث خود قرار میدهد: کودک در حدود شش تا هجده ماهگی میتواند تصویر خود را در آینه تشخیص دهد و معمولاً این تشخیص با نوعی شادی و هیجان همراه است. اما آنچه برای لکان اهمیت دارد خودِ تشخیص نیست، بلکه معنای روانی این تجربه است.
کودک در این مرحله هنوز بر بدن خود تسلط کامل ندارد. حرکاتش ناهماهنگ است، وابستگی شدیدی به دیگری دارد و بدنش را بهصورت یک کل منسجم تجربه نمیکند. با این حال، هنگامی که به آینه نگاه میکند، ناگهان با تصویری کامل، یکپارچه و هماهنگ از خود روبهرو میشود. تصویری که بسیار منسجمتر از تجربهٔ واقعی او از بدنش است. کودک این تصویر را بهعنوان «خود» میپذیرد و با آن همانندسازی میکند.
اما از نظر لکان، همین نقطه آغاز یک سوءبازشناسی بنیادین است. تصویری که کودک با آن همانندسازی میکند در واقع خودِ او نیست؛ تصویری بیرونی است که از او جداست. با این حال، کودک آن را بهعنوان هویت خویش میپذیرد. بنابراین ایگو از همان ابتدا بر پایهٔ نوعی بیگانگی و سوءبازشناسی ساخته میشود. به بیان دیگر، انسان از آغاز آنچه هست را در جایی بیرون از خود جستوجو میکند.
لکان این تصویر را «منِ ایدهآل» مینامد؛ تصویری که وحدت، انسجام و کمال را نمایندگی میکند. از این لحظه به بعد، سوژه همواره در نسبت با این تصویر زندگی میکند و میکوشد خود را به آن نزدیک کند. شاید بتوان گفت بخش بزرگی از تلاشهای ما برای موفقیت، محبوبیت، زیبایی، قدرت یا حتی شناخت خویشتن، در پیوند با همین تصویر ایدهآل قرار دارد؛ تصویری که گمان میکنیم اگر به آن برسیم، سرانجام کامل خواهیم شد.
لکان معتقد است پیش از این همانندسازی، کودک بدن خود را بهشکل پراکنده و ناهماهنگ تجربه میکند. او از مفهوم «بدن تکهتکه» استفاده میکند تا نشان دهد تجربهٔ اولیهٔ انسان از خویش، تجربهای سرشار از ناپیوستگی و پراکندگی است. تصویر آینهای این پراکندگی را میپوشاند و وحدتی خیالی به سوژه عرضه میکند. بنابراین ایگو نه بازتاب یک حقیقت درونی، بلکه پاسخی خیالی به یک فقدان و ناتمامی بنیادین است.
از همینجا رابطهٔ انسان با دیگری نیز شکل میگیرد. چون هویت ما از طریق یک تصویر بیرونی ساخته شده است، دیگری همواره در شکلگیری آنچه خود میپنداریم نقش دارد. به همین دلیل رقابت، حسادت، مقایسه و پرخاشگری صرفاً پدیدههایی اجتماعی نیستند؛ بلکه ریشه در نحوهٔ شکلگیری ایگو دارند. دیگری همزمان کسی است که به ما تصویری از خودمان میدهد و کسی است که ما را از آن تصویر محروم میکند.
اهمیت مرحلهٔ آینهای در اندیشهٔ لکان تنها به دوران کودکی محدود نمیشود. او معتقد است این ساختار در سراسر زندگی انسان تداوم مییابد. ما پیوسته در جستوجوی تصویری از خود هستیم؛ در نگاه دیگران، در روابط عاشقانه، در جایگاه اجتماعی، در موفقیتها و شکستها. با این حال، آن وحدت و انسجامی که در پی آن هستیم هرگز بهطور کامل به دست نمیآید، زیرا از همان آغاز بر پایهٔ یک تصویر شکل گرفته است.
به این معنا، مرحلهٔ آینهای صرفاً نظریهای دربارهٔ کودکی یا آینه نیست؛ بلکه توضیحی دربارهٔ وضعیت بنیادین انسان است. وضعیتی که در آن سوژه همواره فاصلهای با خود دارد و هرگز بهطور کامل با آنچه گمان میکند «منِ واقعی» اوست منطبق نمیشود. انسان از همان آغاز در جستوجوی تصویری است که تصور میکند حقیقت او را در خود دارد، در حالی که آن تصویر از ابتدا در بیرون از او قرار داشته است.
✍فرشته عباسی
@psychoanalysis_classical
کودک در این مرحله هنوز بر بدن خود تسلط کامل ندارد. حرکاتش ناهماهنگ است، وابستگی شدیدی به دیگری دارد و بدنش را بهصورت یک کل منسجم تجربه نمیکند. با این حال، هنگامی که به آینه نگاه میکند، ناگهان با تصویری کامل، یکپارچه و هماهنگ از خود روبهرو میشود. تصویری که بسیار منسجمتر از تجربهٔ واقعی او از بدنش است. کودک این تصویر را بهعنوان «خود» میپذیرد و با آن همانندسازی میکند.
اما از نظر لکان، همین نقطه آغاز یک سوءبازشناسی بنیادین است. تصویری که کودک با آن همانندسازی میکند در واقع خودِ او نیست؛ تصویری بیرونی است که از او جداست. با این حال، کودک آن را بهعنوان هویت خویش میپذیرد. بنابراین ایگو از همان ابتدا بر پایهٔ نوعی بیگانگی و سوءبازشناسی ساخته میشود. به بیان دیگر، انسان از آغاز آنچه هست را در جایی بیرون از خود جستوجو میکند.
لکان این تصویر را «منِ ایدهآل» مینامد؛ تصویری که وحدت، انسجام و کمال را نمایندگی میکند. از این لحظه به بعد، سوژه همواره در نسبت با این تصویر زندگی میکند و میکوشد خود را به آن نزدیک کند. شاید بتوان گفت بخش بزرگی از تلاشهای ما برای موفقیت، محبوبیت، زیبایی، قدرت یا حتی شناخت خویشتن، در پیوند با همین تصویر ایدهآل قرار دارد؛ تصویری که گمان میکنیم اگر به آن برسیم، سرانجام کامل خواهیم شد.
لکان معتقد است پیش از این همانندسازی، کودک بدن خود را بهشکل پراکنده و ناهماهنگ تجربه میکند. او از مفهوم «بدن تکهتکه» استفاده میکند تا نشان دهد تجربهٔ اولیهٔ انسان از خویش، تجربهای سرشار از ناپیوستگی و پراکندگی است. تصویر آینهای این پراکندگی را میپوشاند و وحدتی خیالی به سوژه عرضه میکند. بنابراین ایگو نه بازتاب یک حقیقت درونی، بلکه پاسخی خیالی به یک فقدان و ناتمامی بنیادین است.
از همینجا رابطهٔ انسان با دیگری نیز شکل میگیرد. چون هویت ما از طریق یک تصویر بیرونی ساخته شده است، دیگری همواره در شکلگیری آنچه خود میپنداریم نقش دارد. به همین دلیل رقابت، حسادت، مقایسه و پرخاشگری صرفاً پدیدههایی اجتماعی نیستند؛ بلکه ریشه در نحوهٔ شکلگیری ایگو دارند. دیگری همزمان کسی است که به ما تصویری از خودمان میدهد و کسی است که ما را از آن تصویر محروم میکند.
اهمیت مرحلهٔ آینهای در اندیشهٔ لکان تنها به دوران کودکی محدود نمیشود. او معتقد است این ساختار در سراسر زندگی انسان تداوم مییابد. ما پیوسته در جستوجوی تصویری از خود هستیم؛ در نگاه دیگران، در روابط عاشقانه، در جایگاه اجتماعی، در موفقیتها و شکستها. با این حال، آن وحدت و انسجامی که در پی آن هستیم هرگز بهطور کامل به دست نمیآید، زیرا از همان آغاز بر پایهٔ یک تصویر شکل گرفته است.
به این معنا، مرحلهٔ آینهای صرفاً نظریهای دربارهٔ کودکی یا آینه نیست؛ بلکه توضیحی دربارهٔ وضعیت بنیادین انسان است. وضعیتی که در آن سوژه همواره فاصلهای با خود دارد و هرگز بهطور کامل با آنچه گمان میکند «منِ واقعی» اوست منطبق نمیشود. انسان از همان آغاز در جستوجوی تصویری است که تصور میکند حقیقت او را در خود دارد، در حالی که آن تصویر از ابتدا در بیرون از او قرار داشته است.
✍فرشته عباسی
@psychoanalysis_classical
❤13👍1