از اولین شبی که یاد گرفتم غمم رو پنهون کنم، تنهاییم شروع شد!

‏بعضیا انقد حرف دارن برای گفتن و چون نمیدونن از کجا باید شروع کنن ساکت میمونن:)

او
تندخو نبود
آنها از سمت شکسته اش
به او نزدیک می شدند.

تنها کاری که این روزا خوب انجامش میدم ، تظاهر کردن به خوب بودنمه.

من فهمیدم که موزیکا باوفاتر از آدمان اونقدری که حتی با یه موزیک نمیتونی دوتا خاطره داشته باشی...!

‏-دیالوگ غمگین؟
+دیگه هیچ انتظاری ازت ندارم ، مثل بقیه‌ ی آدما.

خدایی که تو رو ببخشه، دیگه خدای من نیست!

اگه زندگی میتونه آدمی که هیچوقت فکر از دست دادنشو نمیکردی از زندگیت حذف کنه، میتونه جاشو با کسی که داشتنشو تو خوابت هم نمیدیدی پر کنه.

مگه من چقد دوست داشتم که گریه هام تموم نمیشن؟

و ‏او برآورده نشد،،
من دیگر آرزویی نکردم...!!

نذار تنها بودنت باعث شه که کار احمقانه‌ای کنی ؛
چون پشیمونیش صدبرابره!