تصنیف بُتا بُتا
آواز: محسن کرامتی
دستگاه موسیقی: چهارگاه
شاعر و آهنگساز: سلطان خانم (شاگرد علی اکبر فراهانی)
متن تصنیف بر اساس کتاب سرگذشت موسیقی ایران نوشته خالقی:

بتا بتا، مجنون و مفتونم من از غمِ تو (من از غمِ تو) / دیده چون جیحونم من از غمِ تو (من از غمِ تو)
صبا آن شوخِ رعنا را / بگو مجنون مکن ما را
تا کی صنما با ما به کینی، دلبر / با مدعیانِ من نشینی، دلبر
رحمی بنما بر دلِ مسکینم / دیده‌ی خونینم
اشکِ چو پروینم / سینه‌ی غمگینم
ورنه به خدا جایِ تو من یارِ دگر بگزینم / ورنه بروم با مدعیانت بنشینم
صبا به یاری / به غمگساری / ز سویِ مجنون / به کویِ لیلی / ببر پیامی
ای دوست خدا را / مشکن دلِ ما را
بگذار جفا را / پیش آر وفا را
@perslit
https://t.me/perslit

یکی از معروف ترین دیکشنری های جهان (بنام مریام وبستر) یک کلمه را به واژگان خود اضافه نمود:

این واژه چه بود؟ شیپل (Sheeple)!

این مرجع در معنای واژه شیپل نوشته است: «افرادی مطیع، سازگار و به شدت تأثیر پذیر؛ در یک کلمه افرادی مثل گوسفند!»

این واژه از ادغام دو کلمه انگلیسی Sheep (گوسفند) و People (مردم) ساخته شده، آمده است! یعنی انسان گوسفند!

شیپل بودن هر جا می تواند رخ دهد، هر جایی که جذابیت از یکسو و تعصب از سویی دیگر با هم گره می خورند.
افراد بانفوذ، تیم های ورزشی، برندهای محبوب و .... ما را به شیپل بودن تنزل می دهند.

همواره از خودمان بپرسیم آیا حرفی که کسی زده، اگر فرد دیگری هم بزند به همین راحتی از او قبول می کنیم؟
آیا کاری که او می کند، برای من فایده ای دارد یا صرفا چون این کار اوست از آن خوشم می آید؟
آیا نظر یا اقدام او استدلال منطقی و محاسبه عقلایی (هزینه-فایده) دارد یا من اصلا آن ها را ارزیابی نمی کنم؟

در ادبیات ما هم از تقلید کورکورانه و بدون دلیل پرهیزمان داده اند.از مثنوی مولوی بخوانیم که:

خلق را تقلیدشان بر باد داد
ای دو صد لعنت بر این تقلید باد
@perslit
https://t.me/perslit

نه دیگه این واسه ما دل نمیشه

سه تار و آواز در مایه اصفهان: بیژن مفید
@perslit
https://t.me/perslit

تواشیح ذکر اسماء الحسنی( نام های نیکوی خدا) ساخته زنده یاد سید مِکوندی اجرای خوانندگان مصری در مقام های سه گاه، عجم، صبا، راست

درک ما از اسم ها یکسان نیست. مثلا کسی که بتازگی عزیزی را از دست داده معنای "حی و قیوم( زنده و پابرجا)" را بهتر می فهمد و آنکه بیچاره و درمانده است معنای "کریم" را بهتر درک می کند. و کسی که بهره ای از علم برده معنای علیم را.

در دعای جوشن کبیر هم خداوند با هزار نام خوانده می شود. شاید یکی از آنها برای خواننده کارگر شود. از حافظ بخوانیم:

از هر کرانه تیر دعا کرده ام روان
باشد کزان میانه یکی کارگر شود
🙏حافظ
@perslit
https://t.me/perslit

دمی با نه شاعر دبستانی
@perslit
https://t.me/perslit

تصنیف بُتا بُتا
آواز: محسن کرامتی
دستگاه موسیقی: چهارگاه
شاعر و آهنگساز: سلطان خانم (شاگرد علی اکبر فراهانی)
متن تصنیف بر اساس کتاب سرگذشت موسیقی ایران نوشته خالقی:

بتا بتا، مجنون و مفتونم من از غمِ تو (من از غمِ تو) / دیده چون جیحونم من از غمِ تو (من از غمِ تو)
صبا آن شوخِ رعنا را / بگو مجنون مکن ما را
تا کی صنما با ما به کینی، دلبر / با مدعیانِ من نشینی، دلبر
رحمی بنما بر دلِ مسکینم / دیده‌ی خونینم
اشکِ چو پروینم / سینه‌ی غمگینم
ورنه به خدا جایِ تو من یارِ دگر بگزینم / ورنه بروم با مدعیانت بنشینم
صبا به یاری / به غمگساری / ز سویِ مجنون / به کویِ لیلی / ببر پیامی
ای دوست خدا را / مشکن دلِ ما را
بگذار جفا را / پیش آر وفا را
@perslit
https://t.me/perslit

🙏گلستان سعدی باب چهارم حکایت شمارهٔ ۱۴ با خوانش استاد ساعد باقری

ناخوش آوازی به بانگ بلند قرآن همی‌خواند. صاحبدلی بر او بگذشت. گفت: تو را مشاهره چند است؟
گفت: هیچ.
گفت: پس این زحمت خود چندین چرا همی‌دهی؟
گفت: از بهر خدا می‌خوانم.
گفت: از بهر خدا مخوان:

گر تو قرآن بر این نمط خوانی
ببری رونق مسلمانی

*مشاهره: اجرت ماهیانه؛ شهریه
**نَمَط: اسلوب و روش

@perslit
https://t.me/perslit

مناجات: ای خدا این وصل را هجران مکن
سروده: مولوی از دیوان شمس 
غزل شمارهٔ ۲۰۲۰
آواز: محمد معتمدی
موسیقی: مثنوی مایه بیات ترک


ای خدا این وصل را هجران مکن
سرخوشان عشق را نالان مکن

باغ جان را تازه و سرسبز دار
قصد این مستان و این بستان مکن

چون خزان بر شاخ و برگ دل مزن
خلق را مسکین و سرگردان مکن

جمع و شمع خویش را برهم مزن
دشمنان را کور کن شادان مکن

بر درختی که آشیان مرغ توست
شاخ مشکن مرغ را پران مکن

گر چه دزدان خصم روز روشنند
آنچ می‌خواهد دل ایشان مکن

کعبه اقبال این حلقه است و بس
کعبه اومید را ویران مکن

این طناب خیمه را برهم مزن
خیمه توست آخر ای سلطان مکن

نیست در عالم ز هجران تلخ تر
هرچه خواهی کن ولیکن آن مکن
@perslit
https://t.me/perslit

کمترین تصویر از یک زندگانی
آب، نان، آواز !
ور فزون‌تر خواهی از آن
گاه ‌گه پرواز
ور فزون‌تر خواهی از آن شادی آغاز
ور فزون‌تر، باز هم خواهی ...
بگویم، باز؟
آنچنان بر ما به نان و آب،
اینجا تنگ‌سالی شد
که کس در فکر آوازي نخواهد بود
وقتی آوازی نباشد
شوق پروازی نخواهد بود....

محمد رضا شفیعی کدکنی
@perslit
https://t.me/perslit

سایه ای بر دل ریشم فکن ای گنج روان
که من این خانه به سودای تو ویران کردم

❤️ می دانیم گنج را در ویرانه و خرابه پنهان می کردند.
حافظ هم می گوید خانه‌ دلم را ویران و بی نام و نشان و مجروح کردم تا تو را ببینم و در سایه ات باشم‌.
@perslit
https://t.me/perslit

زنبور عسل ها چنان مست و مدهوش گل شده اند که از جان شان بیخبر مانده اند!!

غفلت حافظ در این سراچه عجب نیست
هر که به میخانه رفت بیخبر آید
@perslit
https://t.me/perslit

... پسران عبدالمطلب!
نبینم در خون مسلمانان فرو رفته اید - و دستها را بدان آلوده - و گویید امیر مؤمنان را کشته اند!
بدانید جز کشنده من نباید کسی به خون من کشته شود.
بنگرید!
اگر من از این ضربت او مُردم، او را تنها یک ضربت بزنید و دست و پا و دیگر اندام او را مَبُرید که من از رسول خدا (ص) شنیدم می فرمود: "بپرهیزید از بریدن اندام مرده هر چند سگ دیوانه باشد."
🙏از نامه ۴۷ نهج برگردان جعفر شهیدی ص ۳۲۰ نشر انقلاب اسلامی

بجز از علي که گويد به پسر، که قاتل من
چو اسير تست اکنون، به اسيرکن مدارا
🙏شهریار
@perslit
https://t.me/perslit

آن دم که سپیده سر زد و گلگون شد
در سنگر محراب علی در خون شد
ناگه ز زمین و آسمان خون جوشید
عالم ز فراق شیر حق مجنون شد

🙏سروده رحیم جهان آرا
زاده چهارم مرداد ۱۳۴۱
در گذشته هشتم فروردین ۱۳۹۸
@perslit
https://t.me/perslit