دمی با ایران فرهنگیان معلم پایدار

https://t.me/perslit
@perslit

بیا تا گل برافشانیم
ساز و آواز محمد رضا لطفی در ماهور


بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد
من و ساقی به هم تازیم و بنیادش براندازیم

شراب ارغوانی را گلاب اندر قدح ریزیم
نسیم عطرگردان را شِکَر در مجمر اندازیم

چو در دست است رودی خوش بزن مطرب سرودی خوش
که دست افشان غزل خوانیم و پاکوبان سر اندازیم

صبا خاک وجود ما بدان عالی جناب انداز
بود کان شاه خوبان را نظر بر منظر اندازیم

یکی از عقل می‌لافد یکی طامات می‌بافد
بیا کاین داوری‌ها را به پیش داور اندازیم

بهشت عدن اگر خواهی بیا با ما به میخانه
که از پای خمت روزی به حوض کوثر اندازیم

سخندانیّ و خوشخوانی نمی‌ورزند در شیراز
بیا حافظ که تا خود را به ملکی دیگر اندازیم
https://t.me/perslit
@perslit

شرح احوال مولانا و سرایش مثنوی
با صدای استاد بدیع الزمان فروزانفر

.
شرح احوال مولانا و سرایش مثنوی

این فایل صوتی احتمالا تنها صدای به جا مانده از مرحوم بدیع الزمان فروزانفر است که؛ شامل موجزترین و کامل‌ترین توضیحات درباره احوال مولانا و سرایش مثنوی است.
🔸 به مناسبت سالگرد درگذشت زنده یاد بدیع الزمان فروزانفر
ادیب و استاد برجسته ادبیات فارسی.
زاده: ۲۰تیر۱۲۸۳بشرویه
درگذشته: ۱۶اردیبهشت ۱۳۴۹تهران, شهرری باغ طوطی

https://t.me/perslit
@perslit

🙏اشارات نظر
اجرای خصوصی در بیات زند(ترک)

سروده: سایه
آواز: محمدرضا شجریان
تار: محمدرضا لطفی

در تصنیف پایانی، لطفی با خواندن شعر شجریان را همراهی می‌کند

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست
تا اشارات نظر نامه رسان من و توست
گوش کن با لب خاموش سخن می گویم
پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست
روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید
حالیا چشم جهانی نگران من و توست
گر چه در خلوت راز دل ما کس نرسید
همه جا زمزمه ی عشق نهان من و توست
گو بهار دل و جان باش و خزان باش، ارنه
ای بسا باغ و بهاران که خزان من و توست
این همه قصه ی فردوس و تمنای بهشت
گفت و گویی و خیالی ز جهان من و توست
نقش ما گو ننگارند به دیباچه ی عقل
هر کجا نامه ی عشق است نشان من و توست
سایه ز آتشکده ی ماست فروغ مه و مهر
وه ازین آتش روشن که به جان من و توست
https://t.me/perslit
@perslit

ترانه قدیمی: «شیدا شده‌ام»

آهنگ: محلی کردی در مایه افشاری

شعر ترانه:
استاد رحیم معینی کرمانشاهی

تنظیم: استاد جواد معروفی

خواننده: استاد عبدالوهاب شهیدی

………………………………
شیدا شده ام چه کنم با دل     
رسوا شده ام چه کنم با دل

چه کنم با دل ز جدایی                  
به کجا رفتی به کجایی

ز جهان دل برکندم تا شوری پیدا کردم    

تو پریشان مو کردی چون مجنون صحراگردم  
ز تو نوشین لب باشد هم درمان و هم دردم

دلم از خون چون مینا لبریز و من خاموشم    

شب هجران جای می خوناب دل می نوشم               
ز خیال‌ات برخیزد بوی گل از آغوشم

تو سیه چشم از چشمم تا دوری من بیمارم

تو سیه گیسو هر شب در خواب و من بیدارم      
تو لب میگون داری من اشک گلگون دارم

ز تو دل گر برگیرم، از غم دیگر می‌میرم              
به خدا دور از رویت از جان شیرین سیرم

✅ استادشهیدی امــروز دوشنبه ۱۴۰۰/۰۲/۲۰ در سن ۹۹ سالگی جاودانه شد. روانش شاد
https://t.me/perslit
@perslit

Audio from Jahan

♫♫عید بر عاشقان مبارک
غزل۱۶۵۳ شمس
ساز و آواز داود آزاد

من ازاین خانه پرنور به درمی نروم
من ازاین شهرمبارک به سفرمی نروم
منم واین صنم وعاشقی وباقی عمر
من ازاوگربکشی جای دگرمی نروم
گرجهان بحرشود موج زند سرتاسر
من بجزجانب آن گنج گهرمی نروم
شهرما تختگه و مجلس آن سلطان است
من زسلطان سلاطین به حشرمی نروم
شهرما ازشه ماکان عقیق وگهر است
من زگنجینه گوهر به حجرمی نروم
شهرما ازشه ماجنت وفردوس خوش است
من زفردوس وزجنت به سقر می نروم
شهر پرشد که فلان بن فلان می برود
شهراراجیف چرا پرشداگر می نروم
این خبررفت به هرسوی و به هر گوش رسید
من از این بی‌خبری سوی خبر می نروم
یارماجان وخداوندقضا وقدر است
من ازاین جان قدرجزبه قدرمی نروم
تو مسافرشده‌ای تاکه مگرسود کنی
من از این سودحقیقت به مگرمی نروم
مغز رایافته‌ام پوست نخواهم خایید
ایمنی یافته‌ام سوی خطر می نروم
توجگرگوشه مایی برو الله معک
من چو دل یافته‌ام سوی جگر می نروم
توکمربسته چو موری پی حرص روزی
من فکنده کله وسوی کمرمی نروم
نشنوم پندکسی پندم مده جان پدر
من پدریافته‌ام سوی پدرمی نروم
شمس تبریز مراطالع زهره داده‌ست
تاچو زهره همه شب جزبه بطر می نروم
https://t.me/perslit
@perslit

🌙میزان فطریه شاعران چقدر است؟

بگیر فطره‌ام، اما مخور برادر جان
که من در این رمضان قوتِ غالبم غم بود
🌙مهدی اخوان ثالث

در هر رمضان فرصت من کم بوده‌ست
این رحمتِ وارفته، محرّم بوده‌ست
از فطریه‌ام مستحقی شاد نشد
عمری‌ست که قوت غالبم غم بوده‌ست
🌙اصغر عظیمی مهر

عمری‌ست قوت غالب من اشکِ روضه است
با نرخ عشق فطریه‌ام را حساب کن
🌙صهبا رحیمی

شهد لب‌های نگارم گشته قوت غالبم
من چگونه فطریه باید بپردازم خدا؟
گفته‌ای باشد روا بر مستمندان فطریه
من گدای کوی یارم، می‌شود بر من روا؟
🌙سید مسیح شاهچراغ

من که جای خوردن افطار می‌بوسم تو را
مانده‌ام فطریه‌ام گندم بُوَد یا نیشکر؟
🌙سعیدصاحب علم

می‌دهم فطريه امسال دو كندوى عسل
بس‌كه بوسيده‌ام اين ماه لب لعل تو را
🌙مهدى خداپرست

زکاتِ فطره یقیناً «انار» خواهم داد
که قوت غالبِ امسال من لبانت بود
🌙کاظم ذبیحی نژاد
https://t.me/perslit
@perslit

🌙عیدانه
غزل شمارهٔ ۲۰ حافظ
تار فرهنگ شریف
آواز سیاوش( محمدرضا شجریان)
 

روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست
می ز خمخانه به جوش آمد و می باید خواست

نوبه زهدفروشان گران جان بگذشت
وقت رندی و طرب کردن رندان پیداست

چه ملامت بود آن را که چنین باده خورد
این چه عیب است بدین بی‌خردی وین چه خطاست

باده نوشی که در او روی و ریایی نبود
بهتر از زهدفروشی که در او روی و ریاست

ما نه رندان ریاییم و حریفان نفاق
آن که او عالم سر است بدین حال گواست

فرض ایزد بگزاریم و به کس بد نکنیم
وان چه گویند روا نیست نگوییم رواست

چه شود گر من و تو چند قدح باده خوریم
باده از خون رزان است نه از خون شماست

این چه عیب است کز آن عیب خلل خواهد بود
ور بود نیز چه شد مردم بی‌عیب کجاست
https://t.me/perslit
@perslit

عیسی ع را دیدند که بسوی کوه فرار می کند گویی شیری قصد جان او کرده باشد.
علت را پرسیدند.‌
جواب گفت از دست نادان فرار می کنم که درمانی برایش نمی یابم. منکه مردگان را زنده می کنم
از درمان احمق عاجزم!
داستان را از دفتر سوم مثنوی بر می خوانیم:
 

عیسی مریم به کوهی می‌گریخت
شیرگویی خون او می‌خواست ریخت

آن یکی در پی دوید و گفت خیر
در پیت کس نیست چه گریزی چو طیر

با شتاب او آنچنان می‌تاخت جفت
کز شتاب خود جواب او نگفت

یک دو میدان در پی عیسی براند
پس بجد جد عیسی را بخواند

کز پی مرضات حق یک لحظه بیست
که مرا اندر گریزت مشکلیست

از کی این سو می‌گریزی ای کریم
نه پیت شیر و نه خصم و خوف و بیم

گفت از احمق گریزانم برو
می‌رهانم خویش را بندم مشو

گفت آخر آن مسیحا نه توی
که شود کور و کر از تو مستوی

گفت آری گفت آن شه نیستی
که فسون غیب را ماویستی

چون بخوانی آن فسون بر مرده‌ای
برجهد چون شیر صید آورده‌ای

گفت آری آن منم گفتا که تو
نه ز گل مرغان کنی ای خوب‌رو

گفت آری گفت پس ای روح پاک
هرچه خواهی می‌کنی از کیست باک

با چنین برهان که باشد در جهان
که نباشد مر ترا از بندگان

گفت عیسی که به ذات پاک حق
مبدع تن خالق جان در سبق

حرمت ذات و صفات پاک او
که بود گردون گریبان‌چاک او

کان فسون و اسم اعظم را که من
بر کر و بر کور خواندم شد حسن

بر که سنگین بخواندم شد شکاف
خرقه را بدرید بر خود تا بناف

برتن مرده بخواندم گشت حی
بر سر لاشی بخواندم گشت شی

خواندم آن را بر دل احمق بود
صد هزاران بار و درمانی نشد
https://t.me/perslit
@perslit

من باده خورم ولیک مستی نکنم
الا به قدح دراز دستی نکنم
دانی غرضم ز می پرستی چه بود؟
تا همچو تو خویشتن پرستی نکنم 
🙏رباعی منسوب به خیام و انوری


به می پرستی از آن نقش ِخود برآب زدم
که تا خراب کنم نقش ِخود پرستیدن
🙏از غزل حافظ

* نقش و نگار و نوشته های روی الواح را به آب می شسته اند و پاک می کرده اند. حافظ هم گویی می خواهد با شراب نقش ِخود پرستی و خود شیفتگی را از خویش بزداید.

https://t.me/perslit
@perslit

🙏صدای تو را دوست دارم
تقدیم شده به استاد محمدرضا شجریان

خواننده: همایون شجریان و مژگان شجریان
آهنگساز: مجید درخشانی
شعر: اسماعیل خویی
https://t.me/perslit
@perslit