بی همگان بسر شود بی تو بسرنمی شود
داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی‌شود

سروده : مولوی دیوان شمس
نوا : بيات ترک ( بیات زند)

آواز : غلامحسین بنان
تار : ابراهيم سرخوش
@perslit

❤️یاد کنیم از عزیزانی که دیگر با ما سخن نمی گویند


❤️ آنها همواره کنار ما هستند ولی چون به جایگاهی رفیع توجه یافته اند دیگر با ما سخن نمی دارند


❤️چنان کرشمه ساقی دلم ز دست ببرد .
که با کس دگرم نیست برگ گفت و شنید
🙏 حافظ
@perslit

🎬 ۲۱ شهریور روز ملی سینما

🎬 ۲۱ شهریور روز ملی سینما

🙏ابراهيم گلستان از قاآنی می خواند


چه غم ز بی کلهی کآ‌سمان کلاه منست
زمین بساط و در و دشت بارگاه منست

گدای عشقم و سلطان وقت خویشتنم
نیاز و مسکنت و عجز و غم سپاه منست

به راه عشق نتابم سر از ارادت دوست
که عشق مملکت و دوست پادشاه منست

زنند طعنه که اندر جهان پناهت نیست
به جان دوست همان نیستی پناه منست

به‌روز حشرکه اعمال خویش عرضه دهند
سواد زلف بتان نامه ی سیاه من است

به مستی ار ز لبت بوسه‌ای طلب کردم
لب پیاله درین جرم عذرخواه منست

قلندرانه گنه می‌کنم ندارم باک
از آنکه رحمت حق ضامن گناه منست

به‌رندی این‌ هنرم بس که‌ عیب کس نکنم
کس ار ز من نپذیرد خدا گواه منست

مرا به حالت مستی نگر که تا بینی
جهان و هرچه درو هست دستگاه منست

دمی که مست زنم تکیه در برابر دوست
هزار راز نهانی به هر نگاه منست

چگونه ترک کنم باده را به شام و سحر
که آن دعای شب و ورد صبحگاه منست

هزار مرتبه بر تربتم گذشت و نگفت
که این بلاکش افتاده خاک راه منست

مرا که تکیه بر ایام نیست قاآنی
ولای خواجهٔ ایام تکیه گاه منست

امیر کشور جم صاحب اختیار عجم
که در شداید ایام دادخواه منست
@perslit

🙏 و اگر مرگ نبود ، دست ما در پی چیزی می‌گشت. ( سهراب سپهری)


🙏 استیو جابز - مخترع و بنیانگذار شرکت اَپل - در ۲۰۰۵ ، یک سال پس از شروع بیماری سرطان ، در دانشگاه استانفورد از مرگ‌ می گوید .
او در ۵ اکتبر ۲۰۱۱ در سن ۵۶ سالگی بر اثر ایست تنفسی ناشی از سرطان لوزالمعده درگذشت.
@perslit

🙏روزی تو خواهی آمد
از کوچه های باران
تا از دلم بشویی
غمهای روزگاران

ترانه سرا: سعدی و محمدعلی شیرازی
آهنگساز: همایون خرم
تنظیم کننده: کامبیز روشن روان
اجرا: ارکستر سمفونیک روسیه
خواننده: حسین نورشرق
@perslit

🙏سروده: حکیم خیام
🙏آواز: علیرضا قربانی
🙏ساز: کیهان کلهر

اسرار ازل را نه تو دانی و نه من
وین حرف معما نه تو خوانی و نه من
هست از پس پرده گفتگوی من و تو
چون پرده برافتد نه تو مانی و نه من
@perslit

🙏دمی با
سعدی زاده ۱۲۱۰و یونگ زاده ۱۸۷۵

بزرگی هنرمندآفاق بود
غلامش نکوهیده اخلاق بود
از این خفرگی موی کالیده‌ای
بدی سرکه درروی مالیده‌ای
چوثعبانش آلوده دندان به زهر
گرو برده اززشت رویان شهر
مدامش به روی آب چشم سبل
دویدی زبوی پیازبغل
گره وقت پختن برابروزدی
چوپختند باخواجه زانوزدی
دمادم به نان خوردنش هم نشست
وگرمردی آبش ندادی بدست
نه گفت اندراوکارکردی نه چوب
شب وروزازاوخانه درکند و کوب
گهی خار وخس درره انداختی
گهی ماکیان درچه انداختی
ز سیماش وحشت فراز آمدی
نرفتی به کاری که بازآمدی
کسی گفت ازاین بنده بدخصال
چه خواهی،ادب،یا هنر،یا جمال؟
نیرزد وجودی بدین ناخوشی
که جورش پسندی و بارش کشی
منت بنده خوب ونیکو سیر
به دست آرم، این را به نخاس بر
و گر یک پشیز آورد سرمپیچ
گران است اگرراست خواهی به هیچ
شنید این سخن مرد نیکو نهاد
بخندید کای یارفرخ نژاد
بد است این پسر طبع و خویش ولیک
مرا زاو طبیعت شود خوی نیک
چو زاو کرده باشم تحمل بسی
توانم جفا بردن از هرکسی
تحمل چو زهرت نمایدنخست
ولی شهد گردد چودرطبع رست
🙏بوستان باب تواضع
خُفرگی:همراهی
کالیده:ژولیده
ثُعبان:اژدها
سَبَل:بیماری چشم
نَخّاس:برده فروش
@perslit
https://t.me/perslit

انسان مراسم دینی را به خصایل اخلاقی ترجیح می‌دهد؛ زیرا خصایلِ اخلاقی دشوار و پرزحمت‌اند و انسان پیوسته و هر لحظه باید مراقبِ آن‌ها باشد؛ به این جهت انسان در زندگی خود نظامی از مراسم به وجود می‌آورد. تاثیر این مراسم این است که انسان از دین به عنوانِ تسکین‌دهنده‌ی احساسات خود استفاده می‌کند؛ یعنی این مراسم را جبرانِ گناهانی تلقی می‌کند که در مقابل خداوند مرتکب شده است. پس مراسم دینی از ابداعات انسان است. انسان هرقدر از لحاظِ اخلاق فاقدِ دقّت است، در عوض در اجرایِ مراسمِ دینی دقیق است؛ زیرا می‌خواهد از طریق این مراسم، اخلاق خود را تثبیت کند.

🙏از کتاب " دین در محدودهٔ عقلِ تنها"
نوشته ایمانوئل کانت ۱۷۹۳
برگردان منوچهر صانعی دره‌بیدی
انتشارات نقش‌ و نگار
.
عبادت به جز خدمت خلق نیست
به تسبیح و سجاده و دلق نیست
دلق همان خرقه و پوستین ِ ژنده و مرقع (وصله دار) است که درویشان بر تن می‌کنند.
🙏بوستان  سعدی باب اول در عدل و تدبیر و رای

حدیث عشق ز حافظ شنو نه از واعظ
اگر چه صنعت ِ بسیار در عبارت کرد
🙏از غزل شمارهٔ ۱۳۱ حافظ

 
صنعت کردن ، هنر و استادی و حیله و نیرنگ سازی را گویند .
برخی نسخه ها " صنعت بسیار در عبادت کرد " آورده اند . "صنعت بسیار در عبارت کردن" را هم می شود به حافظ نسبت داد و هم به واعظ.

۱ _ هر چند کلام حافظ پیچیده و آرایش شده است ولی باز هم‌ عاشقی را از او بیاموز نه از واعظ.‌ حافظ همواره به لفاظی خود می نازد:

کس چو حافظ نگشاد از رخ اندیشه نقاب
تا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند

۲ _ کلام واعظ طولانی و آرایش شده و از سرِ بی دردی است.‌ پس سخن عاشقی را از حافظ‌ بیاموز.‌ مانند همین باز هم سروده :
گر ز مسجد به خرابات شدم خرده مگیر
مجلس وعظ دراز است و زمان خواهد شد
@perslit

زمین لرزه آذربایجان
همدردی با هم میهن های آذری
@perslit

متن کامل سخنرانی دوزبانه

دکتر بهادر باقری
دانشیار زبان و ادبیات فارسی
دانشگاه خوارزمی

Yalda and Chritmas: Two Celebrations With Same Origin

پنجشنبه ۳۰ آذر. شهرداری بوداپست

@perslit