🙏 غزل شماره ۱۷۳۵ دیوان شمس
خوانش: احمد شاملو 

نگفتمت مرو آن جا که آشنات منم
در این سراب فنا چشمه حیات منم

وگر به خشم روی صد هزار سال ز من
به عاقبت به من آیی که منتهات منم

نگفتمت که به نقش جهان مشو راضی
که نقش بند سراپرده رضات منم

نگفتمت که منم بحر و تو یکی ماهی
مرو به خشک که دریای باصفات منم

نگفتمت که چو مرغان به سوی دام مرو
بیا که قدرت پرواز و پرّ و پات منم

نگفتمت که تو را ره زنند و سرد کنند
که آتش و تبش و گرمی هوات منم

نگفتمت که صفت‌های زشت در تو نهند
که گم کنی که سر چشمه صفات منم

نگفتمت که مگو کار بنده از چه جهت
نظام گیرد خلاق بی‌جهات منم

اگر چراغ دلی دان که راه خانه کجاست
وگر خداصفتی دان که کدخدات منم
@perslit
https://t.me/perslit

🙏ایران ای سرای امید سپیده

این تصنیف، در همان روزهای نخست انقلاب ۱۳۵۷ ایران ساخته شده و بنابر گفته‌ی لطفی، خودش آن را در شب پیروزی انقلاب ایران به رادیو برد و آن را پخش کرد. لطفی می‌گوید:"تصنیف سپیده دیرتر از مقدمه‌ی آن ساخته شده است. چند ماه پیش از نخستین کنسرت این اثر، وقتی به منزل سایه رفتم و با سه‌تار، آهنگ تصنیف را برای او نواختم علاقه‌مند شد که شعر آن را بسراید. خواهش کردم هر چه زودتر اقدام کند چون کنسرت در راه بود و بدون این تصنیف، کارمان ناقص می‌ماند. کار سرودن شعر طولانی شد و من نگران بودم، تا این که یک هفته مانده به اجرای کنسرت شعر آماده شد و من آن را نزد شجریان بردم."

ایران ای سرای امید بر بامت سپیده دمید
بنگر کزین ره پر خون خورشیدی خجسته رسید
اگر چه دلها پر خون است
شکوه شادی افزون است
سپیده ‌ی ما گلگون است
که دست دشمن در خون است
ای ایران! غمت مرساد !
جاویدان شکوه تو باد !
راه ما، راه حق، راه بهروزیست
اتحاد اتحاد رمز پیروزیست
صلح و آزادی جاودانه در همه جهان، خوش باش! صلح و آزادی جاودانه در همه جهان، خوش باش!
یادگار خون عاشقان !
ای بهار تازه‌ی جاودان در این چمن شکفته باش!
@perslit

۱۷ دی ماه زاد روز محمد رضا لطفی

🙏طرحی از انوشیروان دادگر بر دیوار کاخ دادگستری تهران

کسی مژده پیش انوشیروان عادل آورد گفت شنیدم که فلان دشمن ترا خدای عزّوجل برداشت گفت هیچ شنیدی که مرا بگذاشت؟

🙏حکایت شمارهٔ ۳۷ سعدی
گلستان باب اول در سیرت پادشاهان
@perslit
https://t.me/perslit

🙏عشق آدمی را از بندگی به خواجگی و سروری می رساند .

حافظ باز هم دارد :

به ولای تو که گر بنده ی خویشم خوانی
از سر خواجگی کون و مکان برخیزم
@perslit
https://t.me/perslit

در سیر طلب رهرو کوی دل خویشم 
چون شمع ز خود رفتم و درمنزل خویشم 
جز خویشتنم نیست پناهی که در این بحر 
گرداب نفس باخته ام ساحل خویشم 
در خویش سفر می کنم از خویش چو دریا 
دیوانه دیدار حریم دل خویشم 
بر شمع و چراغی نظرم نیست درین بزم 
آب گهرم روشنی محفل خویشم
در کوی جنون می روم از همت عشقش 
دلباخته ی راهبر کامل خویشم 
با جلوه اش از خویش برون آمدم و باز 
آیینه صفت پیش رخش حایل خویشم 
خاکستر حسرت شد و بر باد فنا رفت 
شرمنده برق سحر از حاصل خویشم 
🙏شفیعی کدکنی
@perslit
https://t.me/perslit

خسرو هرندی اولین استاد بین‌المللی شطرنج ایران در ۶۸ سالگی درگذشت.
زاد روز ۲۰ شهریور ۱۳۲۹
در گذشت ۱۷ دی ماه ۱۳۹۷

ایشان قهرمان کشور در سال ۱۳۵۰ بود. ستاره شطرنج باشگاه پرسپولیس و قهرمان غرب آسیا در سال ۱۳۵۴ . شطرنج مدتی پس از وقوع انقلاب اسلامی حرام اعلام شد. خسرو هرندی اولین قهرمان کشور، پس از رفع ممنوعیت بود. ایران که در المپیاد جهانی ۱۹۷۶ حضور یافته بود، پس از ۱۴ سال غیبت و با ترکیب خسرو هرندی، کیخسرو کهیایی، اسماعیل صفرزاده، عباس خاکپور، کامران شیرازی و مهدی ماموری به المپیاد برگشت.خدمات خسرو هرندی در عرصه مربیگری و مسئولیت نیز پرشمار است.

تا چه بازی رخ نمايد بيدقی خواهيم راند
عرصه شطرنج رندان را مجال شاه نيست
🙏حافظ

کلمات "بازی" و "رخ" و "بیدق" و "راندن" و "عرصه" و "شطرنج" و "شاه"
همگی در یک دسته اند .
@perslit
https://t.me/perslit

دریغ و درد که تا این زمان ندانستم
که کیمیای سعادت رفیق بود رفیق
🙏از غزل شماره ۲۹۸ حافظ

بیاموزمت کیمیای سعادت
ز همصحبت بد جدایی جدایی
🙏از غزل شماره ۴۹۲ حافظ

🙏در میان کتابهای پارسی ِ غزالی، کیمیای سعادت از ارزش بیشتری برخوردار است. کتاب از جمله گرانبها ترین آثار قرن پنجم هجری به شمار می رود که از لحاظ فصاحت کلام، سلاست انشاء و خالی بودن از تکلف و تصنع کمتر نظیر خود را در زبان پارسی دارد.
کیمیای سعادت چکیده ای است از کتاب بزرگ احیاء علوم الدین در تازی. در مورد احیاء علوم الدین گفته اند: " اگر علوم اسلامی نابود شود، همه را می توان از کتاب احیاء برون کشید."
مقدمه کتاب در چهار عنوان است: خود شناسی، خدا شناسی، دنیا شناسی و آخرت شناسی. متن کیمیا مانند احیاء به چهار رکن تقسیم شده: عبادات، معاملات، مهلکات و منجیات. و هریک ازین چهار رکن به ده اصل تقسیم گردیده است .

🙏حافظ طعنه و تعریضی دوستانه دارد به غزالی. می گوید راه نجات این همه پیچیده و سخت و طولانی نیست!
کافی است رفیق کاملی بیابی، او را آیینه خود سازی و همواره در او نگری تا مثل او شوی.
@perslit
https://t.me/perslit

بِشر ِ حافی* گفت: "یکی را در بغداد هزار چوب بزدند که یک سخن نگفت.

گفتم: "چرا بانگ نکردی؟ "

گفت: "بهر آن را که معشوق حاضر بود، می نگریست"

گفتم: "اگر معشوق مِهین** را دیدی چه کردی؟"

بانگی بزد و جان بداد.

*بِشرِ حافی: یکی از اولیاء که همواره برهنه پا می گشت زاده به سال ۱۵۰ و در گذشته ۲۲۶ در بغداد

**مِهین: بزرگ ترین در مقابل کِهین (کوچکترین) همچنین است مِهتر و کِهتر برگرفته از مِه و کِه

🙏کیمیای سعادت
نوشته ابوحامدامام محمدغزالی طوسی
به کوشش حسین خدیو جم
شرکت انتشارات علمی و فرهنگی
جلد دوم صفحه ۶۰۹
ربع منجیات در محبت شوق و رضا
https://t.me/perslit
@perslit

🙏بیستم دی ماه سالروز قتل امیر کبیر

امیرکبیر و ایران
نوشته فریدون آدمیت

به گفته اکثر منتقدین این کتاب بهترین و مطمئن ترین منبع در خصوص زندگی سیاسی و شخصی امیر کبیر است.
https://t.me/perslit
@perslit

🙏بیستم دی ماه سالروز قتل امیر کبیر

سکانس قتل امیر در مجموعه تلویزیونی سلطان صاحب قران ساخته علی حاتمی
@perslit

عیسی (ع) دنیا را دید در مکاشفات خویش بر صورت پیرزنی،
گفت: "چند شوهر داشتی؟"
گفت: "در عدد نیاید از بسیاری."
گفت: "بمردند یا طلاق دادند؟"
گفت: "نه همه را بکشتم."
🙏کیمیای سعادت
نوشته ابوحامدامام محمدغزالی طوسی
به کوشش حسین خدیو جم
شرکت انتشارات علمی و فرهنگی
جلد اول صفحه ۷۶
در معرفت دنیا


دل درین پیرزن عشوه گر دهر مبند
کاین عروسیست که در عقد بسی دامادست
🙏خواجوی کرمانی از غزل شمارهٔ ۱۱۱


مجو درستی عهد از جهان سست نهاد
که این عجوز عروس هزاردامادست
🙏حافظ از غزل شماره ۳۷


خوش عروسیست جهان از ره صورت لیکن
هر که پیوست بدو عمر خودش کاوین*
داد
*کاوین: کابین: مهر
🙏حافظ از غزل شماره ۱۱۲
@perslit

🙏غزل : شماره ۴۷ از دیوان شمس
خوانش: عبدالکریم سروش

من نشستم ز طلب وین دل پیچان ننشست
همه رفتند و نشستند و دمی جان ننشست
هر کی استاد به کاری بنشست آخر کار
کار آن دارد آن کز طلب آن ننشست
هر کی او نعره تسبیح جماد تو شنید
تا نبردش به سراپرده سبحان ننشست
تا سلیمان به جهان مهر هوایت ننمود
بر سر اوج هوا تخت سلیمان ننشست
هر کی تشویش سر زلف پریشان تو دید
تا ابد از دل او فکر پریشان ننشست
هر کی در خواب خیال لب خندان تو دید
خواب از او رفت و خیال لب خندان ننشست
ترشی‌های تو صفرای رهی را ننشاند
وز علاج سر سودای فراوان ننشست
هر که را بوی گلستان وصال تو رسید
همچنین رقص کنان تا به گلستان ننشست
@perslit

چهارمضراب در پرده های همایون
🙏نی‌حسن کسایی

نی حریف هر که از یاری برید
پرده هایش پرده های ما درید
🙏مثنوی مولوی دفتر اول بیت ۱۱
@perslit

من نور ِ پاکم ای پسر نه مشت ِ خاکم مختصر
آخر صدف من نیستم من دُرِّ شّهوار آمدم
🌞از غزل شماره ۱۳۹۰ دیوان شمس

🌞گیاهان عقل‌ متعارف آدمی را ندارند
اما اگر آنها را باسرپوشی بپوشانی که
دارای یک سوراخ باشد، از همان جا به دنبال نور بیرون می‌زنند.
@perslit

حافظ معتقد است که زهد عبوسی می آورد و آن که خویشتن را از نعمت های این جهان محروم می کند، اخمو می گردد.

عبوس زهد به وجه خمّار ننشیند
مرید خرقه دُردی کشان خوش خویم

و در جایی دیگر با توصیه به وام گرفتن از تخیّل متذکّر می شود:

هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی
کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را

شاد زیستن و خندیدن آن چنان از اهمیت برخوردار است که هانری لویی برگسون به مانند بسیاری از فیلسوفان، تفاوت انسان از دیگر موجودات را نَه قوه ی ناطقیت او، که خنده ی آدمی می داند. لویی برگسون فرانسوی خنده را عاملی در جهت به کمال رسیدن جامعه ی بشری، وسیله ای برای تصحیح و راهی به مقصد آرامش می شمارد؛ چرا که انسان ها معمولا به چیزی می خندند که عیبی در آن نهفته است.

گرچه من خود ز عدم دلخوش و خندان زادم
عشق آموخت مرا شکل دگر خندیدن

📗از کتاب: خنده
✍ نوشته: هانری لویی برگسون
🔃 برگردان: عباس باقری
صفحه ۶۱ ، نشر شباویز، تهران ۱۳۷۹
 https://t.me/perslit
@perslit

🙏سیمین آقارضی
زاد روز آذر ۱۳۱۷
در گذشت ۲۱ دی ۱۳۸۸
تکنوازی دهه ۱۳۵۰ در پرده های "همایون" با "قانون" سازی که به فراموشی می رود

سیمین‌تن من که پنجه را در خون زد
با پنجه به قانون زد و بس موزون زد
یک‌چیز دگر زد و نگویم، چون زد
هر چیز که بود، خارج از قانون زد
🙏محمدابراهیم باستانی پاریزی
@perslit
https://t.me/perslit

بیستم دی ماه سالروز قتل امیر کبیر
سروده فریدون مشیری به یاد امیر
با صدای شاعر
@perslit

🙏بیستم دی ماه سالروز امیر کبیر
سروده فریدون مشیری


رمیده از عطش سرخ آفتاب کویر،
غریب و خسته رسیدم به قتلگاه امیر.

زمان، هنوز همان شرمسار بهت‌زده،
زمین، هنوز همین سخت‌جان لال‌شده،
جهان هنوز همان دست‌بسته ی تقدیر!

هنوز، نفرین می بارد از در و دیوار.
هنوز، نفرت از پادشاه بدکردار.
هنوز وحشت از جانیان آدمخوار!
هنوز لعنت بر بانیان آن تزویر.

هنوز دست صنوبر به استغاثه بلند،
هنوز بید پریشیده سر فکنده به زیر،
هنوز همهمه ی سروها که " ای جلاد!
مزن! مکُش! چه کنی؟ های ؟!
ای پلید شریر!

چگونه تیغ زنی بر برهنه در حمام؟!
چگونه تیر گشایی به شیر در زنجیر!؟

هنوز، آب، به سرخی زند که در رگ جوی،
هنوز،
هنوز،
هنوز،
به قطره قطره گلگونه، رنگ میگیرد،
از آنچه گرم چکید از رگ امیر کبیر.

نه خون، که عشق به آزادگی، شرف، انسان،
نه خون، که داروی غمهای مردم ایران.
نه خون، که جوهر سیال دانش و تدبیر.

هنوز زاری آب،
هنوز ناله ی باد،
هنوز گوش کر آسمان، فسونگر پیر.

هنوز منتظرانیم تا ز گرمابه
برون خرامی، ای آفتاب عالم گیر.

نشیمن تو نه این کنج محنت آباد است.
تو را ز کنگره عرش می زنند صفیر!

به اسب و پیل چه نازی؟ که رخ به خون شستند،
درین سراچه ی ماتم، پیاده، شاه، وزیر!

چون او دوباره بیاید کسی؟
محال ..... محال،
هزاران سال بمانی اگر،
چه دیر....
چه دیر....!
@perslit

بیستم دی ماه سالروز قتل امیر کبیر
سروده فریدون مشیری
صدای شهرام ناظری
@perslit