غزل ۱۰۳

دانم ای‌دل! خسته‌ای، سرگشته‌ای، آواره‌ای
چاره می‌جویم تورا، اما بگو! کو چاره‌یی؟

سیمین بهبهانی

چرا پسر خوشگله🙂‍↔️:

.

هیچگاه بزرگسالی را چنین وحشتناک نمی‌دانستم..
برای اندکی شادی، به اندازه‌ی دریاها گریستن؛
برای ذره‌ای امید، زندگی را زیرورو کردن؛
و برای عشق، از تمامِ خود گذشتن...!

آوای سارا

.

.

شب در اعماقِ سیاهی‌ها،
مه چو در هالهٔ راز آید،
نگران، دیده به ره دارم؛
شاید آن گمشده باز آید.

فروغ فرخزاد

آدم حتی وقتی داره روزاشو اون‌جوری که دوست داشت، زندگی می‌کنه هم می‌تونه غمگین باشه. خیالتون تخت.

بله من هم خیلی tea هستم؛ teaمارستانی.

.