آخر میفهمیم ایران یه آزمایشگاه روانی خیلی بزرگ بوده با این هدف که تست کنن ببینن سقف تحمل یه انسان چقدر می‌تونه باشه!

قول داده بودم فراموشت کنم
ولی اولین چیزی که فراموش کردم قولم بود

‏چقدر ناراحت کننده‌ست.
‏شاید بپرسین چی ، باید بگم که همه چی دوستان.

واقعا مثل کشورم شدم همونطور که همه‌ جای ایران درد و غم داره منم کل بدنم درد و غم داره .

نگران موجودی کارتمم؛ اونم اصلا حالش خوب نیست

99 درصد بگایی هایی که واسه خودم درست کردم زمانی اتفاق افتاد که حوصلم سر رفته بود.

با کمال تاسف انقدر که انتظار دارید لیاقت ندارید.

هیچ اتفاق خوشحال‌کننده‌ای داره تو زندگیم نمیوفته.

منتظرم بارون بیاد💔

آدم باید خیلی خوش‌شانس باشه که یکی عاشقش باشه.

دیدی هواپیما رد میشه فریک میزنی فک می‌کنی جنگندس
دقیقا من همین حسو نسبت به آدمی دارم که بهم ابراز علاقه می‌کنه

‏اشکال نداره، میمیری یادت میره.

آسیب روحی که تو این مدت بهم وارد شده فقط با از دست دادن حافظم خوب میشه.

هیچی رو‌ نمیتونی از من پنهون کنی
یا حسش میکنم، یا خوابشو میبینم، یا میبینمش، یا بالاخره پیداش میکنم، باور کن من همیشه می‌فهمم.

توو ایران بودن خودش لانگ دیستنسه همه چی ازت دوره ؛ عشق، پول، آرزوهات، آرامش ،امنیت.