سرودهٔ استاد محمود عابدی در ستایش هنر استاد عثمان محّمدپرست
امروز استاد محمّدپرست دیده از جهان فروبست.
در بهمن ۱۳۹۱ جمعی از استادان و فرهیختگان به دعوت شورای شهر خواف از آن دیار دیدن کردند. از جملهٔ ایشان استادان محمود عابدی، علیاشرف صادقی، محمّدحسین ساکت، محمّد روشن و اکبر ایرانی بودند.
در آنجا به دیدار عثمان محمّدپرست نیز رفتند و شاهد هنرنمایی او بودند.
استاد عابدی در قدردانی از او و هنرش ابیاتی سرودند که در پی میآید.
میگوید آن رباب که مردم ز انتظار
دست و کنار زخمهٔ عثمانم آرزوست
گویا که این بیت مولانا دربارهٔ عثمان محمّدپرست ساخته شده.
این پیر خواف طرفه نواخوانیست
خوافی، ولی حکایت ایرانیست
از آن حکایتی که نمیگویند
از آن حکایتی که نمیدانیست
هر نغمهاش شکفتن پروازی
هر پنجهاش شکستن زندانیست
بیتی که او به زمزمه میخواند
در بحر شور و ولوله دیوانیست
دل میبرد ز هر که دلی دارد
آنجا که دلنوازی و جانانیست
سر مینهد به دامن ساز خود
زیر سرش تنورهٔ طوفانیست
از دل غبار وسوسه میشوید
این پیر، پیر چنگی صنعانیست
در این سکوت غلغله مینوشم*
در دست او چه کاسهٔ گردانیست
بردار ساز را بنواز ای پیر!
زنهار! فرصت من و ما آنیست
اینجا تمام مجلسیان گوشند
در این میان نشانی از آنها نیست
بشکن طلسم خلوت خاموشم
خلوت نه، زنجمورهٔ ویرانیست
ای پیر! بینوایی من دیدی
این ره نگاه دار، که احسانیست
تا میزبان تویی به نواخوانی،
تا همچو من خوان تو مهمانیست،
این خواف نه، که گلشن فردوسیست
این خاک نه، که دشت گلستانیست
آباد باد خواف و جوان این پیر!
تا در جهان دلی بوَد و جانیست
------------------
* آنجا در مجلسش وقتی این ساز را میزد، سکوت مطلقی حاکم بود
@ostadosman
امروز استاد محمّدپرست دیده از جهان فروبست.
در بهمن ۱۳۹۱ جمعی از استادان و فرهیختگان به دعوت شورای شهر خواف از آن دیار دیدن کردند. از جملهٔ ایشان استادان محمود عابدی، علیاشرف صادقی، محمّدحسین ساکت، محمّد روشن و اکبر ایرانی بودند.
در آنجا به دیدار عثمان محمّدپرست نیز رفتند و شاهد هنرنمایی او بودند.
استاد عابدی در قدردانی از او و هنرش ابیاتی سرودند که در پی میآید.
میگوید آن رباب که مردم ز انتظار
دست و کنار زخمهٔ عثمانم آرزوست
گویا که این بیت مولانا دربارهٔ عثمان محمّدپرست ساخته شده.
این پیر خواف طرفه نواخوانیست
خوافی، ولی حکایت ایرانیست
از آن حکایتی که نمیگویند
از آن حکایتی که نمیدانیست
هر نغمهاش شکفتن پروازی
هر پنجهاش شکستن زندانیست
بیتی که او به زمزمه میخواند
در بحر شور و ولوله دیوانیست
دل میبرد ز هر که دلی دارد
آنجا که دلنوازی و جانانیست
سر مینهد به دامن ساز خود
زیر سرش تنورهٔ طوفانیست
از دل غبار وسوسه میشوید
این پیر، پیر چنگی صنعانیست
در این سکوت غلغله مینوشم*
در دست او چه کاسهٔ گردانیست
بردار ساز را بنواز ای پیر!
زنهار! فرصت من و ما آنیست
اینجا تمام مجلسیان گوشند
در این میان نشانی از آنها نیست
بشکن طلسم خلوت خاموشم
خلوت نه، زنجمورهٔ ویرانیست
ای پیر! بینوایی من دیدی
این ره نگاه دار، که احسانیست
تا میزبان تویی به نواخوانی،
تا همچو من خوان تو مهمانیست،
این خواف نه، که گلشن فردوسیست
این خاک نه، که دشت گلستانیست
آباد باد خواف و جوان این پیر!
تا در جهان دلی بوَد و جانیست
------------------
* آنجا در مجلسش وقتی این ساز را میزد، سکوت مطلقی حاکم بود
@ostadosman
عرض سلام و ارادت.
حقیقتاً از پرواز حضرت استاد عثمان محمدپرست، بسیار متأثر شدیم. عمیقاً برای تداوم سینهبهسینه دوتار جنوب خراسان، نگران هستیم؛ کاش باقی مقامدانان، میراثداری درخوری نمایند.
روان استاد عزیزمان شاد و جلوهشان برقرار.🌿
امید بر آنکه همدردی این فقیر را هم پذیرا باشید.
علی میرزاخانی؛ دبیر کانون موسیقی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران.
🙏عرض سلام و ادب خدمت شما.
@ostadosman
حقیقتاً از پرواز حضرت استاد عثمان محمدپرست، بسیار متأثر شدیم. عمیقاً برای تداوم سینهبهسینه دوتار جنوب خراسان، نگران هستیم؛ کاش باقی مقامدانان، میراثداری درخوری نمایند.
روان استاد عزیزمان شاد و جلوهشان برقرار.🌿
امید بر آنکه همدردی این فقیر را هم پذیرا باشید.
علی میرزاخانی؛ دبیر کانون موسیقی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران.
🙏عرض سلام و ادب خدمت شما.
@ostadosman
سیمای شناخته شده موسیقی خراسان
استاد عثمان محمد پرست
درگذشت
روحشان شاد و مکانشان جنت باد
مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
به بامی که برخواست مشکل نشیند
نوایی نوایی نوایی...
ترجمه امیرعلی قزلی
🙏عرض سلام و ادب و تشکر فراوان
@ostadosman
استاد عثمان محمد پرست
درگذشت
روحشان شاد و مکانشان جنت باد
مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
به بامی که برخواست مشکل نشیند
نوایی نوایی نوایی...
ترجمه امیرعلی قزلی
🙏عرض سلام و ادب و تشکر فراوان
@ostadosman
استاد عثمان سرافرازانه آسمانی شد. اینچنین رفتنی آرزوی خیلی از ماها هست. به همنوعانش خدمت کرد. برای مردم حس غرق شدن در موسیقی شرقی را آفرید. دوست داشتنی بود و روز بروز دوست داشتنی تر میشد. کلام بی آلایش و پرمهری داشت. شادی میپراکنید. عمری به نسبت طولانی و مفید داشت. چه رفتنی از این بهتر؟؟؟!!! خوش به حالت استاد. آسمانی شدنت مبارک... فقط نمیدانیم با دل تنگ مون چه کنیم؟!. 🌹🌹🌹
مسعود محکم
جناب محکم ممنون و سپاسگزاریم
@ostadosman
مسعود محکم
جناب محکم ممنون و سپاسگزاریم
@ostadosman
↙️در سوگ عثمان محمد پرست ؛
⭕️ آفتابي از هنر كه در مشرق ايران غروب كرد!
🖌قاسم خرمي
🔸منم آن شکسته سازی. که توأم نمی نوازی
🔸چه فغان کنم ز دستی، که گسسته تار ما را
🔳 صبح روز پنجشنبه 29 ارديبهشت 1401، ستاره اي از آسمان هنر موسيقي ايران به زمين افتاد و آفتابي در خوافِ خراسان غروب كرد.
🔳 عثمان محمد پرست از اعاظم و اكابر موسيقي نواحي و مقامي بود كه نزديك به 80 سال خنيانگري كرد و تار نواخت و دل برد و هزاران عاشق و شيفته و واله پديد آورد و به جاي گذاشت
🔳 عثمان، ما را عاشق كرد و تنها گذاشت. تحمل رنج ها زندگي با تار عثمان راحت تر بود. او ما را در سخن ترين روزهاي زندگي و در ميانه طوفان ها و پريشاني ها، رها كرد و رفت. او با ساز و سوزش ما را بارها كشت و زنده كرد؛ ما همه از كشته هاي عثمانيم!
🔳 عثمان بت بود، الهه بود، قبله بود و خداوندگار موسيقي. بتي در انسانيت، الهه اي در محبت، قبله مهرباني و خداوندگار دوتار. روستازاده غيرتمند كه به وزيري پادشاه نرفت اما خود شاهي در هنر شد و شاهكاري در خلقت. تكه اي از خراسان بزرك و باشكوه بود كه از گزند اعصار و هجوم مهاجمان، مصمون مانده بود و به ما رسيده بود
🔳 دست هاي عثمان پونه مقدس بود. كار مي كرد، گندم مي كاشت و تار مي زد. پنجه هاي او دواي همه دردها بود. اغوا كننده و بيهوش كننده بود. من بارها شنيده ام كه كساني در محفل موسيقي او از خود بي خود مي شدند. پزشكان بايد براي بيماران نغمه عثمان تجويز مي كردند
🔳 عثمان محمد پرست عمري دراز از خداوند گرفت و به نيكي و درستي استفاده كرد. جز همين سالهاي آخري كه در بستر بيماري، رنج مي كشيد، يك لحظه از عمر او هدر نرفت و به بطالت نگذشت. بزرگ بود و با انسان هاي بزرگي همنشيني كرد و نور داد و نور گرفت و در تيرگي ها، درخشيد
🔳 شهر خوافِ خراسان انسان هاي بزرگي را به تاريخ هديه كرده است و شايد عثمان، بزرگترين بزرگ دوران خود باشد. پيكر عثمان را بايد بر روي قله ها دفن كرد تا از آسمانها و كهكشانها ديده شود. شايد انسان هاي ديگري و در زمانه بهتري، او را ببينند و بهتر بشناسند
🔳 چشم ها و دست هاي معجره گر عثمان از آنِ ما بود كه از كار افتاد. اي كاش لااقل تار او را براي آيندگان نگهداريم. كاش عتيقه داري پيدا شود و آنرا به بالاترين قيمت ممكن بخرد؛ براي ما پيراهن مارادوناست تار عثمان محمد پرست. ميراث بشر است
🔶 عثمان را بدرقه كنيد باشكوه؛ آنگونه كه زندگي كرد.
🔶 بدرود استاد! سلام ما را به شريف زاده ها و سمندري ها و پورعطايي ها برسان!
@ostadosman
⭕️ آفتابي از هنر كه در مشرق ايران غروب كرد!
🖌قاسم خرمي
🔸منم آن شکسته سازی. که توأم نمی نوازی
🔸چه فغان کنم ز دستی، که گسسته تار ما را
🔳 صبح روز پنجشنبه 29 ارديبهشت 1401، ستاره اي از آسمان هنر موسيقي ايران به زمين افتاد و آفتابي در خوافِ خراسان غروب كرد.
🔳 عثمان محمد پرست از اعاظم و اكابر موسيقي نواحي و مقامي بود كه نزديك به 80 سال خنيانگري كرد و تار نواخت و دل برد و هزاران عاشق و شيفته و واله پديد آورد و به جاي گذاشت
🔳 عثمان، ما را عاشق كرد و تنها گذاشت. تحمل رنج ها زندگي با تار عثمان راحت تر بود. او ما را در سخن ترين روزهاي زندگي و در ميانه طوفان ها و پريشاني ها، رها كرد و رفت. او با ساز و سوزش ما را بارها كشت و زنده كرد؛ ما همه از كشته هاي عثمانيم!
🔳 عثمان بت بود، الهه بود، قبله بود و خداوندگار موسيقي. بتي در انسانيت، الهه اي در محبت، قبله مهرباني و خداوندگار دوتار. روستازاده غيرتمند كه به وزيري پادشاه نرفت اما خود شاهي در هنر شد و شاهكاري در خلقت. تكه اي از خراسان بزرك و باشكوه بود كه از گزند اعصار و هجوم مهاجمان، مصمون مانده بود و به ما رسيده بود
🔳 دست هاي عثمان پونه مقدس بود. كار مي كرد، گندم مي كاشت و تار مي زد. پنجه هاي او دواي همه دردها بود. اغوا كننده و بيهوش كننده بود. من بارها شنيده ام كه كساني در محفل موسيقي او از خود بي خود مي شدند. پزشكان بايد براي بيماران نغمه عثمان تجويز مي كردند
🔳 عثمان محمد پرست عمري دراز از خداوند گرفت و به نيكي و درستي استفاده كرد. جز همين سالهاي آخري كه در بستر بيماري، رنج مي كشيد، يك لحظه از عمر او هدر نرفت و به بطالت نگذشت. بزرگ بود و با انسان هاي بزرگي همنشيني كرد و نور داد و نور گرفت و در تيرگي ها، درخشيد
🔳 شهر خوافِ خراسان انسان هاي بزرگي را به تاريخ هديه كرده است و شايد عثمان، بزرگترين بزرگ دوران خود باشد. پيكر عثمان را بايد بر روي قله ها دفن كرد تا از آسمانها و كهكشانها ديده شود. شايد انسان هاي ديگري و در زمانه بهتري، او را ببينند و بهتر بشناسند
🔳 چشم ها و دست هاي معجره گر عثمان از آنِ ما بود كه از كار افتاد. اي كاش لااقل تار او را براي آيندگان نگهداريم. كاش عتيقه داري پيدا شود و آنرا به بالاترين قيمت ممكن بخرد؛ براي ما پيراهن مارادوناست تار عثمان محمد پرست. ميراث بشر است
🔶 عثمان را بدرقه كنيد باشكوه؛ آنگونه كه زندگي كرد.
🔶 بدرود استاد! سلام ما را به شريف زاده ها و سمندري ها و پورعطايي ها برسان!
@ostadosman
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بزن #عثمان خدای تور بگردم
با نوای : استاد جبار رحمتی
شعر : ایوب رستمی
تنظیم موسیقی : خلیل شیری
مشاور طرح : دکتر احسان معصومی
ضبط و تدوین در استودیو صبای طیبات
@ostadosman
با نوای : استاد جبار رحمتی
شعر : ایوب رستمی
تنظیم موسیقی : خلیل شیری
مشاور طرح : دکتر احسان معصومی
ضبط و تدوین در استودیو صبای طیبات
@ostadosman
🌾به یاد هنرمند چیره دستی که ۹۰۰ مدرسه ساخت
امیر شهلا
▫️عثمان محمدپرست، هنرمند مطرح موسیقی مقامی خراسان، اهلتسنّن بود، امّا ارادتی وثیق به اهلخانهی پیامبر داشت. همازاینرو، نام فرزنداناش را، نامِ فرزندانِ رسولِخدا گذاشت. از احمد و اللهیار و محمود تا حسین و رضا و جواد و از زهرا تا فاطمه.
▫️عُثمانِسُنّی، ازسال۱۳۶۲، در کنار مجتبی کاشانیِ شیعه و نیکول فریدنیِ مسیحی، سنگبنایِ جامعهیاوری را نهادند. خیریّهای که برای بچّههای مناطقِ محرومِ جنوب خراسان، مدرسه میساخت.
▫️عثمان، روستاهای بیآبوعلفی که خیلیهایشان حتّی، تویِ نقشهی جغرافیا نبودند را پیدا میکرد، نیکول با دوربیناش، اوجِ نابهسامانی و عمقِ فاجعهی آنجاها را عکس میانداخت و کاشانی، دستِ خیّرین تهرانی را میگرفت و به آن بیغولهها میآورد. اینجا که میرسیدند، عثمان با دوتاری که برای گرهگشایی از کار مردم کوک بود و کاشانی با شعرهایی که بیتبیتشان، بندبندِ احساس آدمها را میلرزاند، آنچنان شولا و غوغایی بهپا میکردند که در هر بار رفتن و برگشتنشان، چند مدرسه و خوابگاه و حمام تعهّد میشد.
▫️عثمان که در همهی عمر، حتّی یکریال از دوتارش کاسبی نکرده، در این بازدیدها، برای خواندن و نواختناش شرط میگذاشت. او برای درآوردن صدای سازش، صِله میخواست و صِلهای کمتر از یکمدرسه یا کلاسدرس نمیپذیرفت.
▫️ماحصل آن قمارهایِعاشقانه، ۹۰۰ بنایآموزشی است. مجتبی و نیکول، سالهای۱۳۸۳و۱۳۸۶ سر بر بسترِ خاک گذاشتند و عثمان، تنها بازمانده از مثلثِیاوری شد. او حالا اگرچه ویلچرنشین شدهبود، امّا همچنان با دوتارش، ناممکنها را ممکن مینمود.
▫️و سرانجام در سال۱۳۹۸، دوتارِ ایران، به عنوان چهاردهمین اثر ناملموسِفرهنگی، در فهرست میراث جهانیِ ملل متّحد(یونسکو) ثبت شد و کیست که از کنارِ نقشِعثمان برای دیده و شنیده شدنِ اصیلترین سازِ ایرانی، به آسانی بگذرد و به احترام او، تمامقد نایستد؟!
▫️عثمان، از گوشهای پرت و دورافتاده در خواف، خیلی بیشتر از دِیناش را در حقّ سرزمین مادری و مردمانِ پاکباز و همیشهعاشقاش ادا کرد تا پساز رفتناش، همچنان در آسمان نامآوران و خادمان واقعی مردم ایرانزمین بدرخشد و به یادگار، ماندگار و پابرجا باشد.
بدرود دوتاریِ مهربان و باوقار
عثمانمحمدپرست: ۱۳۰۷- ۱۴۰۱🌾
@ostadosman
امیر شهلا
▫️عثمان محمدپرست، هنرمند مطرح موسیقی مقامی خراسان، اهلتسنّن بود، امّا ارادتی وثیق به اهلخانهی پیامبر داشت. همازاینرو، نام فرزنداناش را، نامِ فرزندانِ رسولِخدا گذاشت. از احمد و اللهیار و محمود تا حسین و رضا و جواد و از زهرا تا فاطمه.
▫️عُثمانِسُنّی، ازسال۱۳۶۲، در کنار مجتبی کاشانیِ شیعه و نیکول فریدنیِ مسیحی، سنگبنایِ جامعهیاوری را نهادند. خیریّهای که برای بچّههای مناطقِ محرومِ جنوب خراسان، مدرسه میساخت.
▫️عثمان، روستاهای بیآبوعلفی که خیلیهایشان حتّی، تویِ نقشهی جغرافیا نبودند را پیدا میکرد، نیکول با دوربیناش، اوجِ نابهسامانی و عمقِ فاجعهی آنجاها را عکس میانداخت و کاشانی، دستِ خیّرین تهرانی را میگرفت و به آن بیغولهها میآورد. اینجا که میرسیدند، عثمان با دوتاری که برای گرهگشایی از کار مردم کوک بود و کاشانی با شعرهایی که بیتبیتشان، بندبندِ احساس آدمها را میلرزاند، آنچنان شولا و غوغایی بهپا میکردند که در هر بار رفتن و برگشتنشان، چند مدرسه و خوابگاه و حمام تعهّد میشد.
▫️عثمان که در همهی عمر، حتّی یکریال از دوتارش کاسبی نکرده، در این بازدیدها، برای خواندن و نواختناش شرط میگذاشت. او برای درآوردن صدای سازش، صِله میخواست و صِلهای کمتر از یکمدرسه یا کلاسدرس نمیپذیرفت.
▫️ماحصل آن قمارهایِعاشقانه، ۹۰۰ بنایآموزشی است. مجتبی و نیکول، سالهای۱۳۸۳و۱۳۸۶ سر بر بسترِ خاک گذاشتند و عثمان، تنها بازمانده از مثلثِیاوری شد. او حالا اگرچه ویلچرنشین شدهبود، امّا همچنان با دوتارش، ناممکنها را ممکن مینمود.
▫️و سرانجام در سال۱۳۹۸، دوتارِ ایران، به عنوان چهاردهمین اثر ناملموسِفرهنگی، در فهرست میراث جهانیِ ملل متّحد(یونسکو) ثبت شد و کیست که از کنارِ نقشِعثمان برای دیده و شنیده شدنِ اصیلترین سازِ ایرانی، به آسانی بگذرد و به احترام او، تمامقد نایستد؟!
▫️عثمان، از گوشهای پرت و دورافتاده در خواف، خیلی بیشتر از دِیناش را در حقّ سرزمین مادری و مردمانِ پاکباز و همیشهعاشقاش ادا کرد تا پساز رفتناش، همچنان در آسمان نامآوران و خادمان واقعی مردم ایرانزمین بدرخشد و به یادگار، ماندگار و پابرجا باشد.
بدرود دوتاریِ مهربان و باوقار
عثمانمحمدپرست: ۱۳۰۷- ۱۴۰۱🌾
@ostadosman
⚫️ #اخبار_یاوری
" زخمههایی که از دل برآمد و بر دل نشست "
نوایی نوایی،
نوایی نوایی
نوایی که از کودکی در دل و جان استاد بود. شاید مشهورترین نغمه ایی که بر روی نت های موسیقی مقامی خراسان همراه شد و سالهای سال است که همگان نوای خراسان را بنام او می شناسند. شاید روزی که ”طبیب اصفهانی” این شعر را سرود، خودش نیز تحولات شگرف پیرامون این متن و آهنگ را تصور نمی کرد.
اما آنچه شخصیت استاد را بیش از پیش در میان مردم محبوب ساخت نه این نوا، که هم نوایی او با درد و رنج مردم از نبود مدرسه و تحصیل کودکان بود. وقتی اتوبوس او در سال ۱۳۶۴ با مسافری از مشهد به خواف رسید، نوای دلنیش ”دوتار” و همراهی اش با جامعه یاوری جنوب خراسان که امروز ”جامعه یاوری فرهنگی” می نامیم اش، شروع شد.
”مجتبی کاشانی” مسافری بود که حدود ۴۰ سال بعد از آن شب نشینی عاشقانه در منزل استاد و دوتار اش، مسیر مدرسه سازی را با نوای دلنشین ساز عثمان دلنشین تر کرد. به نقل از مجتبی و عثمان آن شب بعد از استراحتی کوتاه تا سپیده دم استاد مینواخت و مجتبی شعر میخواند و سرود عاشقی را برای سالهای پیش روی مدرسه سازی در ایران عزیز، ساز می کردند.
بیا عثمان که از غم هر دو نالیم
بنالیدن کنار هم ببالیم
دوتار از تو دو بیتی از من زار
بنالیم ای بنالیم ای بنالیم
وحدتی که در کنار دیگر یاوران جامعه یاوری فرهنگی تا امروز بیش از ۱۰۰۰ مدرسه را ساخت. خودش میگفت ”سازُم” جز در راه مدرسه سازی ننواخته و تا اکنون قِرانی از نواختن دوتار نگرفتم. اما چیزی که عثمان را عثمان تر کرد برداشتن مرز بین شعیه و سنی بود. هیچگاه از ارادت به مولا علی دست برنداشت و دائم بر وحدت تکیه داشت. شاید ارزش نمادین آن شب رویایی بین مجتبی و عثمان همین پیام وحدت را تاکید می کرد.
بزن عثمان من و تو هر دو مستیم
خوش آن شب را که در وحدت نشستیم
دو یار شیعه و سنی به خلوت
کمر بر رونق میخانه بستیم
حال عثمان عزیز
در کنار یار دیرین ات ”مجتبی” وصال یار گیرید و نغمه های دوتار ات را که جاودان است برایمان به یادگار بگذار. نه عمر کوتاه ۵۷ ساله مجتبی و نه پایان ۹۴ سال عمر پر برکت تو این مسیر میسور مدرسه و آموزش را متوقف می کند و تا روزگاران هست نوای، ”نوای ات” در کنار مدارس بنیاد نهاده، سرپناه درس دلدادگی و عاشقی برای فرزندان این آب و خاک است.
روح بلند و ارجمند تو همچون نوای دوتاری ات جاودان باد.
#جامعه_یاوری_فرهنگی
#عثمان_محمدپرست
@ostadosman
" زخمههایی که از دل برآمد و بر دل نشست "
نوایی نوایی،
نوایی نوایی
نوایی که از کودکی در دل و جان استاد بود. شاید مشهورترین نغمه ایی که بر روی نت های موسیقی مقامی خراسان همراه شد و سالهای سال است که همگان نوای خراسان را بنام او می شناسند. شاید روزی که ”طبیب اصفهانی” این شعر را سرود، خودش نیز تحولات شگرف پیرامون این متن و آهنگ را تصور نمی کرد.
اما آنچه شخصیت استاد را بیش از پیش در میان مردم محبوب ساخت نه این نوا، که هم نوایی او با درد و رنج مردم از نبود مدرسه و تحصیل کودکان بود. وقتی اتوبوس او در سال ۱۳۶۴ با مسافری از مشهد به خواف رسید، نوای دلنیش ”دوتار” و همراهی اش با جامعه یاوری جنوب خراسان که امروز ”جامعه یاوری فرهنگی” می نامیم اش، شروع شد.
”مجتبی کاشانی” مسافری بود که حدود ۴۰ سال بعد از آن شب نشینی عاشقانه در منزل استاد و دوتار اش، مسیر مدرسه سازی را با نوای دلنشین ساز عثمان دلنشین تر کرد. به نقل از مجتبی و عثمان آن شب بعد از استراحتی کوتاه تا سپیده دم استاد مینواخت و مجتبی شعر میخواند و سرود عاشقی را برای سالهای پیش روی مدرسه سازی در ایران عزیز، ساز می کردند.
بیا عثمان که از غم هر دو نالیم
بنالیدن کنار هم ببالیم
دوتار از تو دو بیتی از من زار
بنالیم ای بنالیم ای بنالیم
وحدتی که در کنار دیگر یاوران جامعه یاوری فرهنگی تا امروز بیش از ۱۰۰۰ مدرسه را ساخت. خودش میگفت ”سازُم” جز در راه مدرسه سازی ننواخته و تا اکنون قِرانی از نواختن دوتار نگرفتم. اما چیزی که عثمان را عثمان تر کرد برداشتن مرز بین شعیه و سنی بود. هیچگاه از ارادت به مولا علی دست برنداشت و دائم بر وحدت تکیه داشت. شاید ارزش نمادین آن شب رویایی بین مجتبی و عثمان همین پیام وحدت را تاکید می کرد.
بزن عثمان من و تو هر دو مستیم
خوش آن شب را که در وحدت نشستیم
دو یار شیعه و سنی به خلوت
کمر بر رونق میخانه بستیم
حال عثمان عزیز
در کنار یار دیرین ات ”مجتبی” وصال یار گیرید و نغمه های دوتار ات را که جاودان است برایمان به یادگار بگذار. نه عمر کوتاه ۵۷ ساله مجتبی و نه پایان ۹۴ سال عمر پر برکت تو این مسیر میسور مدرسه و آموزش را متوقف می کند و تا روزگاران هست نوای، ”نوای ات” در کنار مدارس بنیاد نهاده، سرپناه درس دلدادگی و عاشقی برای فرزندان این آب و خاک است.
روح بلند و ارجمند تو همچون نوای دوتاری ات جاودان باد.
#جامعه_یاوری_فرهنگی
#عثمان_محمدپرست
@ostadosman
🌾ای خواف شگفت روزگاری داری
درد و غم و رنج بیشماری داری
محروم و بدون غمگساری اما
عثمان ! و دوتار ! بیقراری! داری
مجتبی کاشانی
بزرگمردی دیگر از دیار عاشقان رخت بربست و به ملکوت اعلی پیوست.
عثمان ، همراه و همدل مجتبی کاشانی ، هنرمندی مردمی و انساندوستی پاکنهاد بود که در طول عمر پرثمرش با عزمی راسخ و اراده ای استوار ، در نهایت بزرگواری و بی ادعایی ، بدون کوچکترین چشمداشتی در خدمت مردم بویژه محرومین بود و صدها مدرسه و درمانگاه و بنیادهای آموزشی ، فرهنگی و درمانی از برکت قدوم پربرکت ، پنجه های پرشور و دوتار دلنواز این بزرگمرد ساخته شد و مورد استفاده نیازمندان قرار گرفت
این ضایعه اسفناک را به خانواده محترم محمدپرست و دوستداران عثمان عزیز و همشهریان معزز تسلیت عرض نموده از درگاه ایزد متعال برای ایشان آرامش و شادی روح و برای بازماندگان صبر و شکیبایی آرزومندم
روحش شاد و راهش پررهرو باد.
ارادتمند همیشگی حسن ماهوتچیان🌾
با تشکر و سپاس فراوان از شما
@ostadosman
درد و غم و رنج بیشماری داری
محروم و بدون غمگساری اما
عثمان ! و دوتار ! بیقراری! داری
مجتبی کاشانی
بزرگمردی دیگر از دیار عاشقان رخت بربست و به ملکوت اعلی پیوست.
عثمان ، همراه و همدل مجتبی کاشانی ، هنرمندی مردمی و انساندوستی پاکنهاد بود که در طول عمر پرثمرش با عزمی راسخ و اراده ای استوار ، در نهایت بزرگواری و بی ادعایی ، بدون کوچکترین چشمداشتی در خدمت مردم بویژه محرومین بود و صدها مدرسه و درمانگاه و بنیادهای آموزشی ، فرهنگی و درمانی از برکت قدوم پربرکت ، پنجه های پرشور و دوتار دلنواز این بزرگمرد ساخته شد و مورد استفاده نیازمندان قرار گرفت
این ضایعه اسفناک را به خانواده محترم محمدپرست و دوستداران عثمان عزیز و همشهریان معزز تسلیت عرض نموده از درگاه ایزد متعال برای ایشان آرامش و شادی روح و برای بازماندگان صبر و شکیبایی آرزومندم
روحش شاد و راهش پررهرو باد.
ارادتمند همیشگی حسن ماهوتچیان🌾
با تشکر و سپاس فراوان از شما
@ostadosman
🌾آنکه ارزد صید را عشق است و بس
لیک او کی گنجد اندر دام کس
تو مگر آیی و صید او شوی
دام بگذاری به دام او روی
عشق می گوید به گوشم پست پست
صید بودن خوشتر از صیادی است
گول من کن خویش را و غرّه شو
آفتابی را رها کن ذرّه شو
بر درم ساکن شو و بی خانه باش
دعوی شمعی مکن پروانه باش (مثنوی، ۵ /۴۰۹~ )
فعلا منتخب کتاب "زخمه های شیدایی "زندگینامه استاد در دسترس است..وقت نبود و قرار بود کتاب به همایش تجلیل از استاد در خواف برسد و ما با عجله گزیده ای از کتاب را چاپ کردیم.دو سال رفت و آمد با استاد در روزهایی که تنها بود...بیمار بود...یادگاری های زیادی نصیبم شد به پاس این نوشتن ها...فایل های زیر خاکی که که مناجات عارفانه استاد بود و حرفهایی که نا گفته بهتر است...
ایشان همیشه از من یاد کردند هر جا نشستند با هر مقامی نشست و برخواست کردند و همین برای من کافی است که حاصل کارم در "رضایت" استاد بود مابقی بقول مولانا:
بر درم ساکن شو و بی خانه باش
دعوی شمعی مکن پروانه باش
هلیا مصطفوی🌾
ممنون از خانم مصطفوی نویسنده ی کتاب زخمه های شیدایی که زندگی استاد عثمان را مکتوب کرده و به بهترین شیوه بیان نمودند.🌾
@ostadosman
لیک او کی گنجد اندر دام کس
تو مگر آیی و صید او شوی
دام بگذاری به دام او روی
عشق می گوید به گوشم پست پست
صید بودن خوشتر از صیادی است
گول من کن خویش را و غرّه شو
آفتابی را رها کن ذرّه شو
بر درم ساکن شو و بی خانه باش
دعوی شمعی مکن پروانه باش (مثنوی، ۵ /۴۰۹~ )
فعلا منتخب کتاب "زخمه های شیدایی "زندگینامه استاد در دسترس است..وقت نبود و قرار بود کتاب به همایش تجلیل از استاد در خواف برسد و ما با عجله گزیده ای از کتاب را چاپ کردیم.دو سال رفت و آمد با استاد در روزهایی که تنها بود...بیمار بود...یادگاری های زیادی نصیبم شد به پاس این نوشتن ها...فایل های زیر خاکی که که مناجات عارفانه استاد بود و حرفهایی که نا گفته بهتر است...
ایشان همیشه از من یاد کردند هر جا نشستند با هر مقامی نشست و برخواست کردند و همین برای من کافی است که حاصل کارم در "رضایت" استاد بود مابقی بقول مولانا:
بر درم ساکن شو و بی خانه باش
دعوی شمعی مکن پروانه باش
هلیا مصطفوی🌾
ممنون از خانم مصطفوی نویسنده ی کتاب زخمه های شیدایی که زندگی استاد عثمان را مکتوب کرده و به بهترین شیوه بیان نمودند.🌾
@ostadosman
🌾پیام تسلیت غلامعلی رافتی
رئیس هیات مدیره مجمع خیرین مدرسه ساز خراسان رضوی ،در پی در گذشت خیرگرانقدر
استاد عثمان محمد پرست
🌑🌑🌑🌑🌑
گوهر از خاک بر آرند و عزیزش دارند
بخت بد بین که فلک گوهر ما برده به خاک
انا لله و انا الیه راجعون
هر از گاهی در گذر زمان، در گذر بی صدای ثانیه های دنیای فانی، نوای اندوه بار وداع به گوش میرسد و جرس کاروان از رحیل مسافری دیگر خبر می دهد.
اینجانب، درگذشت خیر بزرگوار مرحوم عثمان محمدپرست خوافی، از نیک اندیشان سرافراز خطه خراسان رضوی را به جمیع انسانهای نیکاندیش و خیر تسلیت عرض میکنم.
زنده یاد عثمان، اقدامات ارزنده ای را در راستای جذب نیک اندیشان برای مشارکت در مدرسه سازی انجام داد و حاصل آن ساخت دهها مدرسه در جای جای کشورعزیزمان ایران بوده است.
از خداوند رحمان و غفار برای آن فقید سعید، غفران و رحمت الهی و برای بازماندگان صبر جزیل و سلامتی مسئلت دارم."
🔹 مجمع خیرین مدرسه ساز خراسان رضوی🌾
@ostadosman
رئیس هیات مدیره مجمع خیرین مدرسه ساز خراسان رضوی ،در پی در گذشت خیرگرانقدر
استاد عثمان محمد پرست
🌑🌑🌑🌑🌑
گوهر از خاک بر آرند و عزیزش دارند
بخت بد بین که فلک گوهر ما برده به خاک
انا لله و انا الیه راجعون
هر از گاهی در گذر زمان، در گذر بی صدای ثانیه های دنیای فانی، نوای اندوه بار وداع به گوش میرسد و جرس کاروان از رحیل مسافری دیگر خبر می دهد.
اینجانب، درگذشت خیر بزرگوار مرحوم عثمان محمدپرست خوافی، از نیک اندیشان سرافراز خطه خراسان رضوی را به جمیع انسانهای نیکاندیش و خیر تسلیت عرض میکنم.
زنده یاد عثمان، اقدامات ارزنده ای را در راستای جذب نیک اندیشان برای مشارکت در مدرسه سازی انجام داد و حاصل آن ساخت دهها مدرسه در جای جای کشورعزیزمان ایران بوده است.
از خداوند رحمان و غفار برای آن فقید سعید، غفران و رحمت الهی و برای بازماندگان صبر جزیل و سلامتی مسئلت دارم."
🔹 مجمع خیرین مدرسه ساز خراسان رضوی🌾
@ostadosman
Audio
در سوگ و رثای
#عثمان
#محمد_پرست
سروده
#کیومرث
#محمد_پرست
تقدیم به رسم ادب
و یادمان مهر
بهار خرداد ۱۴۰۱
#مسافر_زمان
@ostadosman
#عثمان
#محمد_پرست
سروده
#کیومرث
#محمد_پرست
تقدیم به رسم ادب
و یادمان مهر
بهار خرداد ۱۴۰۱
#مسافر_زمان
@ostadosman
به یاد هنرمند فقید استاد #عثمان_محمدپرست نوازنده ی چیرهدست دوتار
#چارانه ۱
بی تابِ توام مرا قراری بفرست
عثمانِ دلم ! شورِ دوتاری بفرست
از بس که قفس نشینِ غم ها بودم
همرنگِ قفس شدم ، بهاری بفرست
#چارانه ۲
یک روز به خلوت تو خواهم آمد
تا سایه ی دولت تو خواهم آمد
از مشهد دلتنگی صاحبهنران
تا خواف محبت تو خواهم آمد
#چارانه ۳
ساز شرف خاک خراسان زد و رفت
با شور دوتار شعله در جان زد و رفت
نامش ابدی باد که در قحطی عشق
بر بام جهان بیرق ایران زد و رفت
چارانه ۴
بر تارک موسیقی جان افسر شد
بر خرمن جهل سفلگان آذر شد
بر رغم تهاجم هنرنشناسان
آواز دوتار او به کیوان برشد
دوبیتی ۱
شقایقها همه بر دار ، عثمان !
و جنگل ناخوش و تبدار ، عثمان!
گرفته سینه ی سرو و صنوبر
دوتار خویش را بردار ،عثمان!
دوبیتی ۲
بزن عثمان که تا میهن بگرید
غزال دشتِ دلدادن بگرید
چنان شوری درافکن با دوتارت
که بر بخت بدش دشمن بگرید
#شعر_سروش ۱
با کوری حسودان
رفته ست از خراسان
تا اوجگاه کیوان
شور دوتارِ عثمان
#شعر_سروش ۲
گفته بودم به خلوتت آیم
تا حوالی دولتت آیم
سمت خواف محبتت آیم
ای دریغا دریغ ! واماندم
@saeedandalib
@ostadosman
#چارانه ۱
بی تابِ توام مرا قراری بفرست
عثمانِ دلم ! شورِ دوتاری بفرست
از بس که قفس نشینِ غم ها بودم
همرنگِ قفس شدم ، بهاری بفرست
#چارانه ۲
یک روز به خلوت تو خواهم آمد
تا سایه ی دولت تو خواهم آمد
از مشهد دلتنگی صاحبهنران
تا خواف محبت تو خواهم آمد
#چارانه ۳
ساز شرف خاک خراسان زد و رفت
با شور دوتار شعله در جان زد و رفت
نامش ابدی باد که در قحطی عشق
بر بام جهان بیرق ایران زد و رفت
چارانه ۴
بر تارک موسیقی جان افسر شد
بر خرمن جهل سفلگان آذر شد
بر رغم تهاجم هنرنشناسان
آواز دوتار او به کیوان برشد
دوبیتی ۱
شقایقها همه بر دار ، عثمان !
و جنگل ناخوش و تبدار ، عثمان!
گرفته سینه ی سرو و صنوبر
دوتار خویش را بردار ،عثمان!
دوبیتی ۲
بزن عثمان که تا میهن بگرید
غزال دشتِ دلدادن بگرید
چنان شوری درافکن با دوتارت
که بر بخت بدش دشمن بگرید
#شعر_سروش ۱
با کوری حسودان
رفته ست از خراسان
تا اوجگاه کیوان
شور دوتارِ عثمان
#شعر_سروش ۲
گفته بودم به خلوتت آیم
تا حوالی دولتت آیم
سمت خواف محبتت آیم
ای دریغا دریغ ! واماندم
@saeedandalib
@ostadosman
Audio
🌾رادیو فرهنگ
برنامه مجله موسیقی «ایل بانگ» که به مناسبت درگذشت استاد عثمان محمدپرست، پیرامون شخصیت این استاد فقید دو تار نواز اهل خراسان گفتوگو و بیان شد که این استاد، هنرمندی مدرسهساز بود و به همراه چند نفر دیگر موفق به ساخت ۹۲۰ مدرسه در نقاط مختلف و محروم ایران شد.🌾
@ostadosman
برنامه مجله موسیقی «ایل بانگ» که به مناسبت درگذشت استاد عثمان محمدپرست، پیرامون شخصیت این استاد فقید دو تار نواز اهل خراسان گفتوگو و بیان شد که این استاد، هنرمندی مدرسهساز بود و به همراه چند نفر دیگر موفق به ساخت ۹۲۰ مدرسه در نقاط مختلف و محروم ایران شد.🌾
@ostadosman
بیا بشنو ازین دنیا رسوم بیوفایی را
حدیث سرو و حالا قصه ی روز جدایی را
ز باغ سرزمین ما برفت سرو کهنسالی
کجا پیدا کنیم اکنون چنین سرو رسایی را
نهال عمر پر مهرش به بستان هنر رویید
شکوفا شد معطر کرد باغ دل گشایی را
همه عشاق عالم گشته سرمست از نوای او
ز عمق جان او بینی پیام دلربایی را
به جز عثمان که کردی زمزمه شعر و نوای دل
کسی دیگر کجا داند الفبای نوایی را
صدای روحبخش و بی ریا از نای داوودی
ز دل افسردگی برد و ز تن داغ تباهی را
به یک عمری به شهرستان دلها پادشاهی کرد
ندیده هیچکس اینگونه رسم پادشاهی را
هزاران کودک جا مانده از تحصیل را دریافت
مهیا کرد عثمان بهر آنان سرپناهی را
اگر خواهی ببینی مومن و مرد خدا ای دوست
تو می بینی به کردارش رسوم پارسایی را
به آوا و به کار خیر جز حق در نظر کی داشت
مبرا بود در گفتار و کردارش ریایی را
درین دنیا نمی گنجید مرغ روح آن والا
که مدتهاست می جوید ازین زندان رهایی را
خدا رحمت کند روح و روان و جان عثمان را
که دارم التجا اکنون این فضل الهی را
کنون ما مانده ایم و یک جهانی از غم و اندوه
که خواند بر دل ما قصه و شور نوایی را
#عبدالحکیم معصومی مقدم
شهر باخرز
روستای گندم شاد
_______
از ایشان ممنون و سپاسگزارم🌾
@ostadosman
حدیث سرو و حالا قصه ی روز جدایی را
ز باغ سرزمین ما برفت سرو کهنسالی
کجا پیدا کنیم اکنون چنین سرو رسایی را
نهال عمر پر مهرش به بستان هنر رویید
شکوفا شد معطر کرد باغ دل گشایی را
همه عشاق عالم گشته سرمست از نوای او
ز عمق جان او بینی پیام دلربایی را
به جز عثمان که کردی زمزمه شعر و نوای دل
کسی دیگر کجا داند الفبای نوایی را
صدای روحبخش و بی ریا از نای داوودی
ز دل افسردگی برد و ز تن داغ تباهی را
به یک عمری به شهرستان دلها پادشاهی کرد
ندیده هیچکس اینگونه رسم پادشاهی را
هزاران کودک جا مانده از تحصیل را دریافت
مهیا کرد عثمان بهر آنان سرپناهی را
اگر خواهی ببینی مومن و مرد خدا ای دوست
تو می بینی به کردارش رسوم پارسایی را
به آوا و به کار خیر جز حق در نظر کی داشت
مبرا بود در گفتار و کردارش ریایی را
درین دنیا نمی گنجید مرغ روح آن والا
که مدتهاست می جوید ازین زندان رهایی را
خدا رحمت کند روح و روان و جان عثمان را
که دارم التجا اکنون این فضل الهی را
کنون ما مانده ایم و یک جهانی از غم و اندوه
که خواند بر دل ما قصه و شور نوایی را
#عبدالحکیم معصومی مقدم
شهر باخرز
روستای گندم شاد
_______
از ایشان ممنون و سپاسگزارم🌾
@ostadosman
پرتره #استاد_عثمان_محمد_پرست
اردیبهشت در آن روز، هم آوایی عطر گلها و رقص برگ درختان، بازآفرینی نوایی بود، که چون باد از بین شاخه ها عبور میکرد و همانند آهنگی بود عاشقانه بر چهره بهار
دستهایی که سالها زخمه بر ساز می زدند اینک از گل های بهاری پر شده و آرام گرفته بودند
احسان محسن زاده
@ostadosman
اردیبهشت در آن روز، هم آوایی عطر گلها و رقص برگ درختان، بازآفرینی نوایی بود، که چون باد از بین شاخه ها عبور میکرد و همانند آهنگی بود عاشقانه بر چهره بهار
دستهایی که سالها زخمه بر ساز می زدند اینک از گل های بهاری پر شده و آرام گرفته بودند
احسان محسن زاده
@ostadosman