هيچگاه انسان سالم، دیگری را شکنجه نمی‌کند.
این انسان آزار دیده است که آزار می‌رساند.

زخم خورده ها علاقه عجیبی
به زخم زدن به دیگران دارند،
آنها که از عزت نفس پایینی برخوردارند
میل عجیبی به تحقیر کردن و گرفتن اعتماد به نفس و عزت نفس دیگران دارند.

تو هیچگاه کنار آنها بزرگ نمی شوی،
فقط تحقیر می شوي.
چون، یک فرد ناسالم،
هرچیز در اطرافش را بیمار میکند.


👤کارل گوستاو يونگ

عادت های مخربی که نشانه اضطراب هستن ولی ممکنه شما ندونید:

۱. اگر شبا خوابای عجیب غریب می‌بینید یا تو روند خوابتون مشکل اساسی ایجاد شده، مثلاً زیاد می‌خوابید یا کم می‌خوابید.

۲. ناخن جویدن، بازی با مو یا گوشه لباس، کندن پوست لب یا هر کاری شبیه به این کارا.

۳. اگر برنامه ریزی افراطی دارید و اگر کاری خارج از برنامه انجام بشه عصبانی می‌شید.

۴. اگر دچار مشکل و درد جسمانی شدید، ولی از نظر پزشکی چیزی تشخیص داده نمیشه.

۵.‌ اگر برای درس خوندن تمرکز ندارید و دائم در حال عذر خواهی از دیگران بابت اشتباهتون هستید.

۶. اگر نمی‌تونید برای مدت طولانی یه جا بمونید و همش فکر‌‌ می‌کنید باید پاشید یه کاری انجام بدید.

یادگیری فرآیندیست که از آموختن شروع می‌شود و به تولید وتغییر می انجامد.
زمانیکه احساس میکنی آموختی امّا در اجرا ضعیفی، موانع اجرا را پیدا کن ودر راستای رفعش اقدام کن
دراین حالت، درحال تکمیل فرآیند یادگیری هستی.
#روانشناسی #یادگیری #سلامت #توسعه_فردی
https://www.instagram.com/reel/DBlu0tJI6Fr/?igsh=MTFsajQ0empxYW9vMA==

بلاگرهای عاشق، با نمایش زندگی ایده‌آل و رویایی خود، ما را به دنیایی می‌برند که در آن همه چیز زیبا و بی‌نقص است. غذا پختن به یک نمایش جذاب تبدیل می‌شود، خنده‌ها همیشه بلند و پرشور است و عشق، همیشگی و بی‌قید و شرط. اما این تصویر چیزی جز یک رویا نیست، یک تله است که ما را به دام مقایسه می‌اندازد.
وقتی زندگی خود را با این تصاویر ایده‌آل مقایسه می‌کنیم، ناگهان همه چیز کوچک و بی‌اهمیت می‌شود. غذاهای ساده و روزمره، خنده‌های آرام و عاشقانه‌های واقعی، همه در سایه این تصاویر رنگ می‌بازند. احساس می‌کنیم که چیزی کم داریم، که زندگی ما ناقص است و به اندازه کافی خوب نیست.
اما واقعیت این است که این تصاویر تنها یک گوشه کوچک از زندگی افراد را نشان می‌دهند. پشت این لبخندهای همیشگی و زندگی ایده‌آل، ممکن است دردها، رنج‌ها و جدایی‌هایی پنهان باشد. آن زوج بلاگری که زندگی مشترکشان را به نمایش می‌گذاشتند، در واقعیت از هم دور شده بودند و طلاق عاطفی را تجربه می‌کردند.
این داستان‌ها به ما یادآوری می‌کنند که شبکه‌های اجتماعی پر شده است از تصاویری که تنها گوشه‌ای از زندگی افراد را نشان می‌دهد. وقتی زندگی خود را با این تصاویر مقایسه می‌کنیم، احساس کمبود و ناامیدی می‌کنیم. اما خوشبختی واقعی در درون ماست، نه در مقایسه با دیگران.
این بلاگرها با تمرکز روی محرومیت‌ها و رویاهای مخاطب، به نوعی قاتل زندگی ما می‌شوند. آن‌ها با هر پست، ما را به سمت ناامیدی و یأس سوق می‌دهند. اما ما نباید فریب این تصاویر را بخوریم. باید بدانیم که زندگی واقعی، پر از پیچ و خم و ناملایمات است و هیچ‌کس زندگی کاملی ندارد.
پس بیایید به جای مقایسه، بر روی روابط واقعی خود تمرکز کنیم. بیایید از زندگی ساده و روزمره لذت ببریم و به دنبال ایجاد یک زندگی شاد و سالم باشیم. بیایید به جای اینکه در دنیای مجازی دنبال خوشبختی باشیم، خوشبختی را در همین لحظه و در کنار عزیزترین‌هایمان جستجو کنیم

وقتی که الاغ شدم!

تابستان سال ۱۳۸۹ بود. در حال رانندگی بودم حواسم نبود. یه دفعه یک ماشین با سرعت از کنارم رد شد و با بوق ممتد داد زد و گفت هی الاغ حواست کجاست. همانطور با سرعت رفت پشت چراغ قرمز ایستاد. چون خیابان خلوت بود منم رفتم کنارش ایستادم. شیشه‌های هر دو تامون پائین بود.

یواشکی از کنار چشماش به من نگاه میکرد. منم مستقیم بهش نگاه میکردم. گفتم، آقا میدونستی الاغ ماده هست و خرها، نر هستند. تو باید به من میگفتی خر. دوم اینکه اگه من الاغم، حتما تو هم حضرت سلیمان هستی چون الان داری زبان الاغ‌ها رو میفهمی که باهات صحبت میکنم. سوم اینکه اصلا حواسم به تو نبود تو عالم خودم بودم...

یک لبخندی زد و سه بار گفت معذرت میخوام. منم تو ماشین شکلات داشتم براش پرت کردم تو ماشینش. با اشاره اون، هر دو تا کناری ایستادیم و الان که با هم دوستیم یادمون نمیره که یک الاغ ما رو با هم آشنا کرد.

این ماجرا میخواد بگه که کلمه ای در زبان انگلیسی هست به نام reactive یعنی واکنش و کلمه دیگری هست به نام creative یعنی خلاقیت. اگر دقت کنیم با جابجایی حرف c یک واکنش تبدیل میشه به یک خلاقیت. یعنی میشد این موضوع تبدیل شه به یک دعوای خیابانی که آخرش هم منجر میشد به آشتی. هم وقتمون رو میگرفت هم هزینه ساز بود.

پدرم میگفت وقتی آخرش تو کلانتری با هم آشتی میکنیم چرا الان آشتی نکنیم.میلیونها انسان در جنگ جهانی دوم کشته شدن ولی امروز کل اروپا هوای هم رو دارن و متحد هستند.

نگاه راهبردی
- عاقل کسی است که از تهدید فرصت میسازه، ما هر دو تامون عاقل بودیم.
● - فحش دادن دلیل کسانی است که حق با آنها نیست.
● - وقتی کسی عصبانیت میکنه یعنی تونسته بر تو چیره بشه.

جلوه ی گلشن برشما مبارک باد
سال نو را به شما تبریک میگم ‌ و در سال جدیدبراتون بهترینها را ارزو دارم 🌹🌹🌹

زندگی شاید همینه
کنار اومدن با چیزی که نمی‌تونیم تغییرش بدیم،
دوست داشتن چیزی که همین حالا وجود داره،
و ساختن چیزی که هنوز نیومده.

در بهترین شرایط، بیماران اغلب پایان درمان را تجربه‌ای شبیه به فارغ‌التحصیلی می‌دانند. احساس می‌کنند که فصل مهمی از زندگی‌شان پایان می‌یابد، محیطی امن و حفاظت‌شده را ترک می‌کنند و احساس می‌کنند دارند به دنیا قدم می‌گذارند. این زمانِ دیدن امیدها و امکانات است؛ زمان تغییر تمرکز فرد و دیدن آنچه در پیش است.

اما هم برای بیمار و هم برای روانکاو زمان فقدان و سوگواری نیز هست. اگر درمان موفقیت‌آمیز باشد و هر دو طرف برای پایان درمان موافق باشند، هر دو با پایان رابطه‌ای مواجه می‌شوند که به طرق مختلف و درجات متفاوت موجب رشد و رضایت آنها شده است.

بیمار رابطه منحصربه‌فردی را از دست خواهد داد که در آن می‌توانست هر چیزی را که به ذهنش می‌آید بدون ترس از قضاوت یا انتقاد روانکاو بگوید، رابطه‌ای که در آن احساس کرد بیشتر از آنچه فکرش را می‌کرد درک و حمایت‌شده و همچنین آزاد بود خودش را کشف کند و روانکاو به‌دقت به تک‌تک کلمات او گوش می‌داد.

رها کردن چنین محیط لذت‌بخشی واقعا دشوار است. بخشی از پایان درمان، مانند تمام سوگواری‌ها، رها کردن است؛ جدایی از روانکاو از رابطه و از فضای منحصربه‌فردی که بین آنها شکل گرفته است. اما بخش دیگرِ آن جذب کردن است، یعنی بیمار خودِ روانکاو و تجاربی را که با روانکاو داشته درونی می‌کند و ظرفیتی در او ایجاد می‌شود که گینز به آن می‌گوید «حفظ تداوم».

لیندا شِربی، از کتاب عشق و فقدان

سلام به همه ی شما عزیزان 🌹🌹🌹

یکشنبه 4Jan

ساعت 18
“دورهمی روان شناسی “داریم



دور هم جمع میشیم
-گفت وگوی کارشناسی و
پرسش و پاسخ داریم(پاسخگویی به سوالات شما عزیزان در حوزه ی سلامت روان)
ودرنهایت دقایقی تمرین ذهن آرامی و تجربه ی حال خوب

مکان :
Café 777

📍Creu coberta 68 Barcelona

ظرفیت نفر

علا قمندان به حضور در این دورهمی لطفا
در آیدی زیر پیام بگذارید

مشتاق دیدار شما عزیزان هستیم
🌹🌹



@khanbeiki_PSY

https://t.me/psycho1spain

وقتی مغزت فکر می‌كنه خانواده‌ات در خطرند
چرا دیگه نمی‌توانی تصمیم بگیری؟

این تنبلی نیست.
پاسخ طبیعی مغز به تهدید است.



مغز انسان برای زندگی عادی طراحی شده،
نه برای بحران دائمی.

وقتی نگرانی برای خانواده، اخبار منفی و بی‌ثباتی طولانی می‌شود،
مغز وارد «حالت بقا» می‌شود.

در این حالت:
تمرکز پایین می‌آید
انگیزه کم می‌شود
تصمیم‌گیری سخت می‌شود



در شرایط تهدید مزمن چه اتفاقی می‌افتد؟

آمیگدالا بیش‌فعال می‌شود
مرکز تصمیم‌گیری مغز تضعیف می‌شود
هورمون استرس بالا می‌رود
بدن در حالت آماده‌باش می‌ماند

مغز فقط یک اولویت دارد:
زنده ماندن، نه پیشرفت کردن



چرا کار و برنامه‌ریزی فلج می‌شود؟

مدار تصمیم‌گیری فقط در شرایط امن فعال است.
وقتی مغز احساس خطر می‌کند:

آینده‌نگری خاموش می‌شود
ریسک‌پذیری کاهش می‌یابد
ذهن کوتاه‌مدت می‌شود
تمرکز از بین می‌رود

به همین دلیل:
کار رفتن سخت می‌شود
برنامه‌ریزی بی‌معنا به نظر می‌رسد
ذهن مدام به سمت اخبار برمی‌گردد



چرا مدام اخبار را چک می‌کنیم؟

مغز در بحران دنبال «قطعیت» می‌گردد.
هر خبر جدید یک شلیک دوپامین است.

اما آرامش نمی‌آورد.
فقط اضطراب را موقتاً بی‌حس می‌کند.

نتیجه:
یک چرخه اعتیاد عصبی به اخبار



اگر این روزها:
تمرکز نداریم
انگیزه‌مان کم شده
ذهنمان آرام نمی‌شود
زود خسته می‌شویم

بدانیم:
این ضعف شخصیتی نیست.
مغزمان دارد ما را زنده نگه می‌دارد.

این پاسخ طبیعی سیستم عصبی به تهدید طولانی‌مدت است.



برای فعال شدن دوباره مدار تصمیم‌گیری، مغز به سه چیز نیاز دارد:

حس امنیت
حس کنترل
پیش‌بینی‌پذیری

حتی مقدار کم این‌ها، سیستم عصبی را آرام می‌کند.



برای همه ما که دور از خانه‌ایم
دل‌مان پیش خانواده‌مان مانده
و مغزمان هر روز بین امنیت و نگرانی گیر کرده…

اگر این روزها قوی نیستیم
اگر کار برایمان سخت شده
اگر ذهنمان آرام نمی‌گیرد

ما ضعیف نیستیم.
مغزمان در حال جنگیدن برای بقاست.

ما تنها نیستیم.
و با اتحاد هم قوی‌تر می‌مانیم.

شما وقتی در خاورمیانه زندگی می‌کنی و مخصوصا ایرانی هستی، باید موقع ازدواج به جهت‌گیری و نظرات سیاسی طرف مقابلت توجه کنی و نه اینکه بگیم هیچ اختلاف سلیقه‌ای نباید باشه اما سعی کنید در کلیات با هم تفاهم و شباهت داشته باشید.
اگرم الان کار از کار گذشته و با همسرتون نگاه یکسانی به مسائل ندارید، همدیگه رو بپذیرید و رها کنید.
تاریخ روی دور تند داره نوشته می‌شه، شما نمی‌تونید زندگی‌تون رو سر هر موضوعی به چالش بکشونید. اگرم با هم توافق و تفاهم دارید که خوشا به حالتون، کلی حرف و غر مشترک با هم دارید.

🕊️ کودکانی که والدینشان را در جنگ از دست داده‌اند، چگونه حمایت روانشناسی کنیم؟

کودکانی که با جنگ و فقدان والدین مواجه شده‌اند، بیشتر از هر چیز به امنیت، پیوند انسانی و حس کنترل نیاز دارند.

راهکارهای علمی:
❗️حامی ثابت و قابل اعتماد
👤 یک بزرگسال مورد اعتماد کنار کودک باشد.
✅ اثر: کاهش اضطراب و PTSD، افزایش حس امنیت

❗️روتین‌های روزانه
🕰️ فعالیت‌های قابل پیش‌بینی مثل قصه‌خوانی، صبحانه گروهی، یا لحظه سکوت.
✅ اثر: کاهش اضطراب، حس کنترل بیشتر

❗️بازگویی خاطرات با بزرگسال از دست رفته
🎨 نقاشی، شعر یا گفتگو درباره والد(ین) و زندگی گذشته.
✅ اثر: کاهش سوگ و افسردگی، بازسازی حس کنترل و بیان احساس

❗️گروه‌های بازی و همکاری با همسالان
🤝 گروه‌های کوچک بازی و فعالیت تیمی با همسالان بازمانده.
✅ اثر: کاهش تنهایی، بازسازی شبکه حمایتی اجتماعی

❗️دادن مسئولیت‌های کوچک و مهارت‌های روزمره بدون دادن حس ترحم
🌱 مراقبت از گیاهان، کمک به همسالان کوچک‌تر یا مرتب کردن وسایل.
✅ اثر: تقویت خودکارآمدی و تاب‌آوری، کاهش اضطراب و افسردگی

⚠️ اگر کودک مخالفت کرد؟

❌ مقاومت کودک طبیعی است و تلاش برای اجبار، اضطراب و بی‌اعتمادی را افزایش می‌دهد.

✔ راهکار علمی:
- صبر و پذیرش مقاومت
- دادن فرصت‌های کوچک و انتخاب‌پذیر به کودک بعلاوه حضور ثابت و بدون فشارِ بزرگسال حمایتگر

"به نام خالق اندیشه و روان"

سلام به همراهان عزیز «روانت» در سراسر جهان؛

📌 امروز مایه افتخار است که آغاز به کار رسمی «روانت؛ شبکه جهانی هوشمند روان‌شناسی فارسی‌زبانان» را به شما عزیزان اعلام کنیم.

📍ما «روانت» را ساختیم چون باور داریم مرزهای جغرافیایی نباید مانعی برای دسترسی به آرامش، آگاهی و سلامت روان باشد.

📍 این پلتفرم با تلفیق تکنولوژی‌های هوشمند و دانش مدرن روان‌شناسی، بستری فرامرزی برای ارتقای سبک زندگی و روابط شماست.

📍روانت از امروز پنجره‌ای است به سوی:

۱️⃣ اخبار روز: انتشار تازه‌ترین دستاوردهای روان‌شناسی جهان 🧠

۲️⃣ مشاوره آنلاین: ارتباط امن با پزشکان و مشاوران برجسته فارسی‌زبان 🤝

۳️⃣ حوزه تخصصی: اشتراک‌گذاری متدها و کتاب‌های روز برای درمانگران 📚

۴️⃣ آموزش کاربردی: برگزاری ورکشاپ‌ها و نشست‌های تخصصی 💻

۵️⃣ خودشناسی: ارائه تست‌های هوشمند و استاندارد روان‌شناسی 📊

📍خط قرمز ما، امنیت شماست:
پایبندی به بالاترین استانداردهای اخلاقی، حفظ حریم خصوصی و رازداری مطلق، تعهد همیشگی ما به شماست.

📍دعوت به هم‌افزایی:
از تمامی استادان، مشاوران و کارشناسان مطرح در سراسر دنیا دعوت می‌کنیم با اشتراک‌گذاری یادداشت‌ها و تخصص خود، به این شبکه جهانی بپیوندند.

ممنونیم که در این مسیرِ رشد، تعالی و همدلی همراه ما هستید.

«تو مگو همه به جنگند و ز صلح من چه آید
تو یکی چراغ برافروز که چراغ، خود برآید»
(مولانا)

یادتان باشد؛ بزرگ‌ترین تغییرات زندگی، همیشه از اولین گام شما برای شناخت خودتان آغاز می‌شود. ما در این مسیر، همگام با فناوری و هم‌قدم با علم، در کنار شما هستیم.

آرامش و حس و حال خوب را برایتان آرزومندیم.🌸

مدیریت و تیم پلتفرم جهانی روانت

✨شبکه جهانی روان شناسی
☘️ @Ravanet_org

غم‌انگیزه ولی، افسردگی در کودکان برخلاف بزرگسالان معمولاً با "تحریک پذیری" و "جنب و جوش" زیاد نمایان میشه‌.

🔴 گاهی یک جامعه، بعد از بحران، فقط به بازسازی شهرها و اقتصادش نیاز ندارد؛ بلکه آدم‌هایش هم نیاز دارند دوباره از درون ترمیم شوند…
این روزها، ایران بیش از هر چیز با خستگی روانی، اضطراب، سوگ و ناامیدی دست‌وپنجه نرم می‌کند. فشار اتفاقات اخیر فقط روی زندگی مردم اثر نگذاشته، بلکه امنیت روانی بسیاری از آدم‌ها را هم متزلزل کرده است.
در چنین شرایطی، نقش روان‌شناسان، مشاوران و درمانگران مهم‌تر از همیشه می‌شود. امروز سلامت روان، یک نیاز ضروری برای جامعه است؛ چون مردمی که از نظر روانی فرسوده شوند، توان ادامه‌دادن و ساختن را از دست می‌دهند.
شاید نتوانیم همه بحران‌ها را تغییر دهیم، اما می‌توانیم کمک کنیم آدم‌ها در میان این حجم از فشار، امید و تعادل روانی خود را حفظ کنند.
هنوز هم می‌شود از دل این روزهای سخت، آگاهی، همدلی و دوباره ساختن را آغاز کرد.