چیه این آدمی‌زاد؟ یه روز دلش میخواد لحظه به لحظه زندگی کنه، یه روز هم میخواد سر به تن خودش و بقیه نباشه.

حالا که موهام رو کوتاه کردم همه با موی بلند خوشگلن.

آدمیزاد از یسری رفاقت‌ها و آدم‌ها بیشتر انتظار داره.

آدم بزرگ بودن طاقت فرساست.

من می‌دونم بلاخره از پس هرچیزی بر میام ولی این دلیل نمیشه گریه نکنم و غر نزنم.

چه بلایی سر چه چیزی بیارم؟

اونی که دوستتون داشته باشه و دلش بخواد همیشه تو زندگیتون می‌مونه، الکی غصه آدمی که وقت نمی‌ذاره رو نخورید و دنبال دلیل نگردید، دلیلش نخواستنه.

یک آدم بزرگم که به جای افتادن رو غلتک، غلتک افتاده روش.

یکی دعوتم کنه بریم پیتزا یا پاستای خوشمزه بخوریم، ممنون.

این چه نجات دهنده‌ایه، یه زید نمی‌تونه پیدا کنه.