عمیق‌ترین دلتنگی‌ای که حس می‌کنم برای مامان‌بزرگه. من واقعا دلتنگشم.

شبایی که برگر داریم یه جوری همه دارن تلاش می‌کنن و زحمت می‌کشن که برگره عمرا روش بشه خوشمزه نشه.

مامان باباها وقتی سعی می‌کنن با بچه‌هاشون ارتباط بگیرن و پا به پاش بگن بخندن خیلی بامزن. به طرز عجیبی تو این لحظات دوستداشتنی و کیوت می‌شن.

کاش زمان همینجا متوقف شه.

واقعا می‌خوام تلاش کنم که ۲۲ سالگی خیلی بهم خوش بگذره.

یک روز طول کشید با این قضیه که واقعا ۲۲ ساله هستم و راه برگشت ندارم کنار بیام.

جدی آدم بزرگ شدن کسل کننده و ناراحت کننده‌س. بنظرم اصلا بامزه نیست و خوش نمیگذره.

پلن‌های خودکشی‌ای که مغزم پشت فرمون بهم پیشنهاد میده واقعا وسوسه کننده‌س.

اینقدر بدن درد دارم که کاش اصن بدن نداشتم.

بغل از تو ، گریه از من.

ببینید من بغل نمی‌خوام، به بغل احتیاج دارم.