اینقد درد دارم می‌خوام کلمو بکوبم تو دیوار متلاشی شم.

دیگه بغل جواب نیست، حل شدن می‌خوام.

تموم طول روز تلاش می‌کنی که قوی باشی و تلاش کنی، آخر شب که می‌شه برمیگردی سر خونه اول. یه بچه گربه‌ی لوس و نیازمند توجه و محبت.

شبا فقط غصه هست آدم بخوره.

بنظرم آدمای غمگین اخر شبی خیلی لطیف و ناز هستن.

بوسیدنی‌تر همچنین.

ولی آدمیزاد محبت می‌خواد.

احتمالا.

من بوس می‌خوام، بوس تو بغل.

من هرچقد ورزش می‌کنم لاغر شم همونقد خورد و خوراکم بیش‌تر می‌شه.

سلیقه کفش آدم خیلی مهمه، همه کاپل خوشگلا کفش ست دارن.

من هیچی، تو دلت نمی‌خواد یه امشبو با حرف زدن با من بگذرونی؟

تنها محتواهای این روزام غر و غذان.

و زخم و درد و کبودی.

زخم‌ها از بین نمی‌رن از جایی به جای دیگه منتقل می‌شن.

احساس می‌کنم جزو اون دسته‌ام که سلیقه دارم ولی پول ندارم.