امشبم بدون بوس و بغل می‌خوابم.

بعضی وقتا نمی‌دونم با این شدت خریتی که تو‌ وجودم هست چیکار کنم.

کاش امروز یکی بیاد از اینجا به بعد رو به جای من ادامه بده، از فردا خودم بر می‌گردم سر زندگیم.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
انسان موجودی است بغل-زی، بدون بغل می ميرد.

عکس جدیدام خوشگلن و من به جای اینکه پست یا استوریشون کنم دارم تک تک نشون دوستام می‌دم.

یکیشو بلاخره پست کردم.

امروز اولش واقعا خوب نبود اما در نهایت خوش‌گذشت.

البته مصدوم هم شدم.

اینقد زانوم میسوخه که الان باید یکی بود هی ناز نازیم می‌کرد.

جدی نمی‌دونم چیکار کنم شب‌ها آسون‌تر بگذر.

بگذره

اینقد درد دارم می‌خوام کلمو بکوبم تو دیوار متلاشی شم.

دیگه بغل جواب نیست، حل شدن می‌خوام.