چرا پاشنه بلند پوشیدن اینقد سخته آخه.

انگار همیشه یه چیزی کمه، یه چیزی درست نیست، ناکافیه.

چرا چیپس های زیادی ندارم

دوسپسر عزیزم خاک تو سرت که داری این شباتو بدون من میگذرونی. خون گریه کن.

می‌شه بیام تو بغلتون و اشک بریزم؟

ماگ خوشگل می‌خوام.

شوگر ددی هم همین‌طور.

فردا شد.

اگه بغل جیبی داشتم امشب وقته استفاده بود. یه بغل با مخلفات و ناز و نوازش‌ها، آمیخته با بوسه‌های گاه و بی‌گاه.

همچنان داره کنسل می‌کنه.

خدایا کرج چرا اینقد دوره.

می‌خوام بشینم گریه کنم.

آدمیزاد چرا اینقدر عیجب غریبه اخه؟