تری میخواست فراموش کند. ولی چطور میتوانست؟ نمیتوانی از پای خودت فرار کنی، خصوصا از پایی که وزن رویاهای بر باد رفته‌ات را بر خود حمل میکند.

جز از کل – استیو تولتز

مگذار در لحظه هایی از زندگی،
به خاطر کوچکترین چیزها که بزرگ مینمایند... در چشمانت اشک بنشیند
اشک ها برای غم های بزرگ و شادی‌های بزرگ است.

من از دنیای بی‌ کودک میترسم – هیوا مسیح

او روحی است که پوست و استخوان دارد، انسانی که دیگر انسان نیست. او هنوز در جهان زندگی می‌کند، اما جهان دیگر جای او نیست. او به قتل رسیده اما هیچ‌کس آنقدر مهربان و باملاحظه نبوده که او را بکشد، او خیلی ساده حذف شده است.

اوهام – پل استر

بزرگ‌ترین لیاقت آدمیزاد در این است که می‌تواند با تمرین و عادت، نقش تازه‌ی خود را خیلی عادی بازی کند.

آشفته‌حالان بیداربخت – غلامحسین ساعدی

هر کس چنانکه می‌نمود نبود؛ از زنان یا حتی دختران جوان هیچ عرف و عادت و قانون یا نظم اجتماعی محکمی حمایت نمی‌کرد؛ ازدواج قماری بود که غالباً با دغل‌بازی شروع و با نقض اصول و عهدشکنی پایان می‌یافت.

شوهر آهو خانم – علی‌محمد افغانی

آنچه را که زیر پوست آدم‌ها اتفاق می‌افتاد، نمی‌دید؛ و یا می‌دید و برایش مهم نبود!
بعدها فهمیدم بینایی همه چشم‌ها به یک اندازه نیست. یکی کم از دنیا می‌بیند و یکی زیاد. دنیا هم در برابر نگاه آدم‌ها به یکسان عرضه نمیشود!

رازی در کوچه‌ها – فریبا وفی

تا ما با هم متحد نباشیم حال و روزمان همین است. راه راست یکی است، هزار تا که نمیشه.

فردا – صادق هدایت

چه اهمیتی دارد ضمیرمان را خوار کنیم اگر بتوانیم از این طریق بر دنیا سلطه بیابیم، خلاف عرض می‌کنم؟

سقوط – آلبر کامو

ارنست همینگوی

ولی هیچ دلیلی نداشت که از اشک‌هایمان شرمنده باشیم؛ چراکه اشک‌ها شاهد این بودند که انسانی بیشترین شجاعت را از خود نشان داده است؛ شجاعت رنج‌بردن.

شجاعت رنج‌ بردن – درل و سارا ون‌تانگرن

من نمی‌خوام نیمه‌ی پر لیوان رو ببینم. خوش‌بینی باعث می‌شه حالت تهوع بگیرم و منحرفانه‌ست. انسان بعد از هبوط این دنیا فقط لیاقت بدبختی رو داره.

اتحادیه ابلهان – جان کندی تول

نیمه تاریک ماه، مجموعه داستان‌های کوتاه هوشنگ گلشیری، نویسنده معاصر ایرانی است. وی این اثر را حاصل تمام زحمات خود در عرصه داستان کوتاه می‌داند.

نیمه تاریک ماه – هوشنگ گلشیری

ما غذای کرم‌ها خواهیم شد، پسرها! چون فقط قراره تعداد محدودی از بهار و تابستان و پاییز رو تجربه کنیم. با این‌که باور کردنش سخته اما یک روز هرکدوم از ما از نفس خواهیم افتاد، تن‌مون سرد خواهد شد و خواهیم مرد!

انجمن شاعران مرده – کلاین‌بام