ترجیح دادم با خود مزخرفم تنها باشم، بهتر از بودن با آدم‌های حقیری است که مدام سر هم کلاه می‌گذارند.

عامه پسند – چارلز بوکوفسکی

راه ساده برای آشنایی با یک شهر، این است که انسان بداند: مردم آن چگونه کار می‌کنند
چگونه عشق می‌ورزند
و چگونه می‌میرند.

طاعون – آلبر کامو

سرم از حس‌وحال هم خالی شده؛ مثل حوضی که آبش را کشیده باشند. چیز درستی نمی‌خوانم، کاری نمی‌کنم، خُلق خوشی ندارم و شادی را فراموش کرده‌ام که چه جور است. شادی کلمه‌ی درستی نیست؛ دل‌خوشی‌ست که از یادم رفته است.

روزها در راه – شاهرخ مسكوب

اگر خدایی بود، هیچ‌وقت نمی‌گذاشت چیزهایی که با چشم‌های خودمان دیدیم اتفاق بیفتد. بگذار خدا مال آن‌ها باشد.

ارنست همینگوی

آدم‌هایی که آسیب می‌بینند، نیازی به دورکننده، محافظ، یا تسکین‌دهنده ندارند. چیزی‌که نیاز داریم، شاهدانی صبور و عاشق است. آدم‌هایی که آرام بنشینند و فضا را برای‌مان حفظ کنند. آدم‌هایی که بدون کوچک‌ترین کمکی، فقط برای رنج‌هامان دعا کنند.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

‏هنوز سپیده کاملا ته‌مانده‌ی سیاهی‌ها را از روی شهر نلیسیده. هوای خنک پگاه پوستم را می‌مکد، لذت می‌برم، سَبُکم، نشئه‌ام، می‌خواهم فکر کنم.

از مجموعه شعر پگاه – نصرت رحمانی

این نگاه استخوان‌های کتفم را می‌نواخت و گرم می‌کرد،
اما ترجیح می‌دادم بمیرم و رو بر نگردانم.

کاش کسی جایی منتظرم باشد – آنا گاوالدا

کجا می‌شود مشغولیتی ناب‌تر، همنشینی سرگرم‌کننده‌تر، جادویی دلپذیرتر از ادبیات یافت؟

تولستوی و مبل بنفش - نینا سنکویچ

کسی که مثل هیچ‌کس نیست
از جان گذشته است تا وطن، هنوز نفس بکشد..

فروغ فرخزاد

نلسون ماندلا

زندگی شاد غیر ممکن است؛ بهترین زندگی که بشر می‌تواند به دست آورد، زندگی شجاعانه است.

درمان شوپنهاور – اروین د یالوم

هیچ‌چیز در دنیا از رنجی که یک انسان در سکوت تحمل می‌کند، دردناک‌تر نیست.

ابله – داستایفسکی

آن روز که تصمیم بگیرید خودتان را نجات دهید، نه آدم‌های اطرافتان را، روز بزرگی است.

تکه‌هایی از یک کل منسجم – پونه مقیمی

آدمی به همان اندازه که به خوشبختی نیاز دارد، به رنج هم نیاز دارد.

شیاطین – فئودور داستایوفسکی

سال بلوا – عباس معروفی

آدمی نباید برای فرار از تنهایی، به سراغ هر کسی برود؛ گاهی تنهایی هزینه‌ی آزادی است.

نامه‌هایی به فلیسه – فرانتس کافکا