اما آنگاه که درد بود
اتفاق افتاد
و حالا که درمان است
اتفاق نمی‌افتد.

حرف‌هایی که من باید می‌گفتم و تو باید می‌شنیدی – افشین یداللّهی

و حالا می‌خواهم چیزی بنویسم
نمی‌شود
و این احساس نگفتنی
انگار مرا به عمقِ اقیانوسِ سکوت می‌برد
تا با دستانِ خود شاید برای او شعری بیاورم.

حرف‌هایی که من باید می‌گفتم و تو باید می‌شنیدی – افشین یداللّهی

سفر جزئی از زندگی‌ست
چه به سمتِ جدایی
چه به سمتِ رسیدن
مهم مسافری‌ست که در راه است
مسافری که
در راه است.

حرف‌هایی که من باید می‌گفتم و تو باید می‌شنیدی – افشین یداللّهی

موهایت
آنقدر بلند و لبریز است
که به من می‌رسد
و دست‌هایم
آنقدر کوتاه و خالی
که به تو نمی‌رسد.

حرف‌هایی که من باید می‌گفتم و تو باید می‌شنیدی – افشین یداللّهی

نخورده مست‌ترین مشتریِ میکده‌ای بسته‌ام
که حتی از توّهُمِ بوی موهای بازت
تعادلِ خود را از دست می‌دهم
تعادلی که من را به تو نمی‌رساند.

حرف‌هایی که من باید می‌گفتم و تو باید می‌شنیدی – افشین یداللّهی

تو
خیالی هستی
که در آستانه‌ی واقعیت
این پا و آن پا می‌کند
مگر ممکن است
تو سرابِ موهایت را به من تعارف کرده باشی؟

حرف‌هایی که من باید می‌گفتم و تو باید می‌شنیدی – افشین یداللّهی

به تمامِ کسانی که تو را می‌بینند
حسادت می‌کنم.

حرف‌هایی که من باید می‌گفتم و تو باید می‌شنیدی – افشین یداللّهی

اگر عاقل باشیم
فقط روی یک‌چیز می‌توانیم حساب کنیم:
دیوانگی.

حرف‌هایی که من باید می‌گفتم و تو باید می‌شنیدی – افشین یداللّهی

من همین سادگی‌ات را
دوست دارم.

حرف‌هایی که من باید می‌گفتم و تو باید می‌شنیدی – افشین یداللّهی

این حرف‌های جدید را کنار بگذار
می‌خواهم مثلِ آدم‌های قدیمی با تو حرف بزنم
مثل آدم‌های قدیمی
عاشقت باشم.

حرف‌هایی که من باید می‌گفتم و تو باید می‌شنیدی – افشین یداللّهی