حتا وقتی با درد و بدبختی خودت روی تخت دراز کشیده‌ای مردم با مشکلات خودشان سراغت می‌آیند. نفس نمی‌گذارند بکشی.

ریگ روان – استیو تولتز

ما بی‌خطا نبودیم، بله، ولی حق‌مان هم نبود که این‌طور ریشه‌کن شویم. اگر باور دارید که آدم می‌تواند با نیروی اراده دوباره راه برود و هر کس که روی پا نمی‌ایستد بی‌عرضه است و پروردگارتان تا این حد بدون تبعیض معجزه می‌کند، رک‌وراست به‌تان می‌گویم یک عوضی بیشتر نیستید. این‌که بقیهٔ آدم‌ها هم درد می‌کشند بی‌رحمانه‌ترین تسلایی است که می‌شود به کسی داد. می‌فهمی مسئلهٔ اصلی پول است: توزیع سلامت. از این دست به آن دست کردن. ما برنامه‌هایی داشتیم. جاهایی مدنظر داشتیم برای رفتن، آیین‌های باروری پیش رو داشتیم برای غلط انجام دادن، ولی دیگر نمی‌توانی برگردی خانه. حتا دیگر نمی‌توانی برگردی به غار افلاتون. بیایید روراست باشیم، ما از بیماران حقیقی جدا شده‌ایم، ما مریضی نداریم، حتا ناخوش هم نیستیم! ما خراب‌ایم.

ریگ روان – استیو تولتز

هیچ‌وقت تو قدردانی از آدم کم نمی‌گذاشت. می‌گفت ممنون آلدو که کریسمس رو به گند کشیدی، مرسی که تولدم رو خراب کردی، تشکر بابت این‌که یه ناهار خوب یکشنبه رو نابود کردی.

ریگ روان – استیو تولتز

بعضی آدم‌ها دوست دارند مرکز توجه باشند، این‌ها کسانی‌اند که هیچ‌وقت کسی محل‌شان نمی‌گذارد.

ریگ روان – استیو تولتز

بدترین چیز دنیا به‌هیچ‌عنوان رنج کشیدن یا تنهایی نیست. یک ترکیب است: تنهایی رنج کشیدن.

ریگ روان – استیو تولتز

اگر در زندگی به اندازهٔ کافی صبر کنید تمام حسادت‌های‌تان بی‌معنا می‌شود.

ریگ روان – استیو تولتز

بدبختیِ دیگر این است که استراتژیِ به حداقل رساندنِ حسرت‌ها تنها تضمینی است بر رنجِ حداکثری.

ریگ روان – استیو تولتز

کاری که بقیه در قبال رنج کشیدن تو انجام می‌دن جایگاه اخلاقی‌شون رو نشون می‌ده و کاری که تو در قبال رنج کشیدن بقیه انجام می‌ده جایگاه اخلاقی تو رو.

ریگ روان – استیو تولتز

ضمناً مسئله این نیست که «زندگی ارزش زیستن داره یا نه»، مسئله اینه که «زندگی من ارزش زیستن داره یا نه.» آدم بهترین روز زندگیش رو با بدترین روزش قیاس می‌کنه و می‌فهمه هیچ فرقی باهم ندارن. آدم بهترین روز زندگیش رو که با بدترین روز زندگی یه قربانی بردگی جنسی که مقایسه نمی‌کنه!

ریگ روان – استیو تولتز

هیچی بدتر از آدم‌های تنهایی نیست که همدیگه رو پیدا می‌کنن و نمی‌تونن باهم ارتباط برقرار کنن، البته اصراری هم نیست.

ریگ روان – استیو تولتز

می‌گوید یک روز از سلول‌های خودت یک کلیه درست می‌کنند تا بدنت آن را پس نزند. فکر می‌کند آدم خودش را پس نمی‌زند. داد می‌زنم، دکتر، تو مرا به اندازهٔ خودم نمی‌شناسی!

ریگ روان – استیو تولتز