هیچ‌وقت تو قدردانی از آدم کم نمی‌گذاشت. می‌گفت ممنون آلدو که کریسمس رو به گند کشیدی، مرسی که تولدم رو خراب کردی، تشکر بابت این‌که یه ناهار خوب یکشنبه رو نابود کردی.

ریگ روان – استیو تولتز

چه‌قدر دلم برای حرف‌هایش تنگ شده، برای خودش.

ریگ روان – استیو تولتز

اگر درست شنیدن را یاد بگیرم تمام پاسخ‌ها در سکوت شنیده می‌شوند.

ریگ روان – استیو تولتز

در زندگی همیشه سعی‌مان این است چیزی را انتخاب کنیم که در مقام مقایسه کمتر از باقی چیزها بد باشد، پس الان که این‌جا هستی به این معناست که یک چیز فوق‌العاده وحشتناک‌تر جایی منتظرت است که با تمام وجود سعی می‌کنی ازش اجتناب کنی.

ریگ روان – استیو تولتز

گفتم «وای نه.» و همان لحظه به ذهنم آمد که عشق یک تصمیم است و شدتش بیشتر با کله‌شقی مرتبط است تا احساسات حقیقی یا خودجوش.

ریگ روان – استیو تولتز

چرا افسردگی رو بیماری حساب می‌کنن ولی استیصال رو نه؟

ریگ روان – استیو تولتز

حتا وقتی با درد و بدبختی خودت روی تخت دراز کشیده‌ای مردم با مشکلات خودشان سراغت می‌آیند. نفس نمی‌گذارند بکشی.

ریگ روان – استیو تولتز

ما بی‌خطا نبودیم، بله، ولی حق‌مان هم نبود که این‌طور ریشه‌کن شویم. اگر باور دارید که آدم می‌تواند با نیروی اراده دوباره راه برود و هر کس که روی پا نمی‌ایستد بی‌عرضه است و پروردگارتان تا این حد بدون تبعیض معجزه می‌کند، رک‌وراست به‌تان می‌گویم یک عوضی بیشتر نیستید. این‌که بقیهٔ آدم‌ها هم درد می‌کشند بی‌رحمانه‌ترین تسلایی است که می‌شود به کسی داد. می‌فهمی مسئلهٔ اصلی پول است: توزیع سلامت. از این دست به آن دست کردن. ما برنامه‌هایی داشتیم. جاهایی مدنظر داشتیم برای رفتن، آیین‌های باروری پیش رو داشتیم برای غلط انجام دادن، ولی دیگر نمی‌توانی برگردی خانه. حتا دیگر نمی‌توانی برگردی به غار افلاتون. بیایید روراست باشیم، ما از بیماران حقیقی جدا شده‌ایم، ما مریضی نداریم، حتا ناخوش هم نیستیم! ما خراب‌ایم.

ریگ روان – استیو تولتز

هیچ‌وقت تو قدردانی از آدم کم نمی‌گذاشت. می‌گفت ممنون آلدو که کریسمس رو به گند کشیدی، مرسی که تولدم رو خراب کردی، تشکر بابت این‌که یه ناهار خوب یکشنبه رو نابود کردی.

ریگ روان – استیو تولتز

بعضی آدم‌ها دوست دارند مرکز توجه باشند، این‌ها کسانی‌اند که هیچ‌وقت کسی محل‌شان نمی‌گذارد.

ریگ روان – استیو تولتز

بدترین چیز دنیا به‌هیچ‌عنوان رنج کشیدن یا تنهایی نیست. یک ترکیب است: تنهایی رنج کشیدن.

ریگ روان – استیو تولتز