تمام زنده‌ها شبیه هم هستند؛ ولی هر مُرده‌ای به شیوهٔ خودش مُرده است.

ریگ روان – استیو تولتز

استلا هم مثل بیشتر آدم‌ها دوست داره بابت لطف کوچکی که در حق آدم کرده یه عمر ازش تشکر کنی، همون‌طور که انتظار داشت هر روز به خاطر این‌که شعور داره جایزه بگیره.

ریگ روان – استیو تولتز

«حالت خوبه؟» «بستگی به برداشت تو از خوب بودن داره.»

ریگ روان – استیو تولتز

نمی‌توانی برای درد و رنج دیگران توجیه بتراشی، اصلاً طرفش نرو. مثل ستایش از تنها پای کسی است که یک پایش را قطع کرده‌اند. خودش می‌داند یک پای سالم دارد. لازم ندارد شما بهش اشاره کنید.

ریگ روان – استیو تولتز

اگر از کسی که حالش خوب است بپرسی چرا حالت بد است، حالش بد می‌شود.

ریگ روان – استیو تولتز

متوجه شدم از تعریف‌وتمجید هم بد برداشت می‌کند. مثلاً تعریف از زیبایی چشمانش باعث می‌شد فکر کند داری از دماغش ایراد می‌گیری.

ریگ روان – استیو تولتز

مشغول بودن شاهدی انکارناپذیر است بر این‌که زندگی را زیادی جدی گرفته‌اید.

ریگ روان – استیو تولتز

با شوری غیرمنتظره انگشتش را توی صورتم گرفت و گفت دوباره عاشق شدن چیزی نادر است و خوش‌اقبالی‌ای استثنایی.

ریگ روان – استیو تولتز

می‌خوام بگم بله، بچه‌دار شدن ممکنه به زندگی‌مون هدف بده، ولی وارد کردن یه بچه به یه زندگی بی‌هدف برای هدف‌دار کردنش یه‌جور منطق عجیب‌وغریبه که راه به جایی نمی‌بره، به‌نظرت این‌طوری نیست؟

ریگ روان – استیو تولتز

«قانون شمارهٔ یک. حق نداریم همزمان به ترک هم فکر کنیم. وقتی یکی از اون یکی متنفره، اون یکی این حق رو نداره. قانون شمارهٔ دو. جفت‌مون اجازه داریم افسرده باشیم، ولی یه‌روزدرمیون. دوشنبه و چهارشنبه و جمعه مال تو، سه‌شنبه و پنجشنبه و شنبه مال من.» «یکشنبه چی؟» «یکشنبه‌ها خوشحالیم.» آلدو گفت «قبول.»

ریگ روان – استیو تولتز