«قانون شمارهٔ یک. حق نداریم همزمان به ترک هم فکر کنیم. وقتی یکی از اون یکی متنفره، اون یکی این حق رو نداره. قانون شمارهٔ دو. جفت‌مون اجازه داریم افسرده باشیم، ولی یه‌روزدرمیون. دوشنبه و چهارشنبه و جمعه مال تو، سه‌شنبه و پنجشنبه و شنبه مال من.» «یکشنبه چی؟» «یکشنبه‌ها خوشحالیم.» آلدو گفت «قبول.»

ریگ روان – استیو تولتز

مردم همون چیزی رو می‌خوان که همیشه می‌خواستن، رستگاری، و قیمت رستگاری رو هم بازار تعیین می‌کنه.

ریگ روان – استیو تولتز

متأسفانه پزشکان به تازه‌والدان نمی‌گویند که یک مشکل عمومی رو به افزایش پس از تولد این است که درصدی از کودکان در محیط خانهٔ خود بدل به انسان‌شناس می‌شوند، انگار نطفه‌شان برای این بسته شده تا شکست‌های وحشتناک پدر و مادری را مشاهده و ضبط کنند که روح‌شان هم از دعوت چنین مشاهده‌گر خونسرد و بی‌رحمی به زندگی‌شان خبر ندارد. تنها چیزی که این پدر و مادرهای بدبخت می‌خواسته‌اند تولید نسخه‌ای بانمک‌تر از خودشان بوده؛ در عوض گیرِ یک جاسوس بی‌احساس می‌افتند که در دادن گزارش‌شان به مقام پایین‌تر لحظه‌ای درنگ نمی‌کند.

ریگ روان – استیو تولتز

آلدو فکر کرد: چرا نه؟ پزشک از بدن‌مان برای‌مان حرف می‌زند، هنرمند از روح‌مان می‌گوید و مذهب از ترس‌های‌مان سخن می‌گوید، ولی این ماساژورها، روسپی‌ها، روان‌شناس‌ها و پیش‌گوها هستند که در نهایی‌ترین حدود خودشیفتگی‌مان به ما می‌پیوندند.

ریگ روان – استیو تولتز

اگر مرگ آرامش است پس خواب وحشت است.

ریگ روان – استیو تولتز

قانون تخطی‌ناپذیر همیشه همین بوده، وقتی به آرزویت می‌رسی که دیگر خیلی دیر شده.

ریگ روان – استیو تولتز

تمام زنده‌ها شبیه هم هستند؛ ولی هر مُرده‌ای به شیوهٔ خودش مُرده است.

ریگ روان – استیو تولتز

استلا هم مثل بیشتر آدم‌ها دوست داره بابت لطف کوچکی که در حق آدم کرده یه عمر ازش تشکر کنی، همون‌طور که انتظار داشت هر روز به خاطر این‌که شعور داره جایزه بگیره.

ریگ روان – استیو تولتز

«حالت خوبه؟» «بستگی به برداشت تو از خوب بودن داره.»

ریگ روان – استیو تولتز

نمی‌توانی برای درد و رنج دیگران توجیه بتراشی، اصلاً طرفش نرو. مثل ستایش از تنها پای کسی است که یک پایش را قطع کرده‌اند. خودش می‌داند یک پای سالم دارد. لازم ندارد شما بهش اشاره کنید.

ریگ روان – استیو تولتز