شجاع‌ترین آدم‌هایی که می‌شناسم، آن‌هایی هستند که از وسط آتش می‌گذرند و از طرف دیگرِ آن بیرون می‌آیند. آن‌هایند که پیروز می‌شوند. شاید وظیفهٔ من به‌عنوان مادرِ اِما این نباشد که او را از رنج‌کشیدن حفظ کنم، بلکه باید دستش را بگیرم و کمکش کنم تا از آتش عبور کند.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

اندوه یک پاک‌کُن است. حس می‌کنم از همه‌چیز ـ جز رنج و ترس ـ پاک شده‌ام.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

سگ و بچه‌ها مثل هم‌اند. راحت می‌توانم عاشق‌شان شوم، چون به من آسیب نمی‌رسانند. آدم‌بزرگ‌ها این‌طور نیستند. آدم‌بزرگ‌ها خطرناک‌اند.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

شاید به جای بستنِ در به روی رنج، نیاز دارم در را کاملاً باز بگذارم و بگویم "بفرما داخل! بیا کنار من بشین، و تا وقتی بهم یاد ندادی چیا رو باید بدونم، از پیشم نرو."

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

کاملاً تنهاییم و هرگز تنهاتر از این نخواهیم شد.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

ما هر روز قلعه‌هایی شنی می‌سازیم که می‌دانم خیلی زود از بین می‌روند. و من در رؤیا به سر می‌برم، در آرزوی ایجاد رابطه‌ای محکم، استوار، پابرجا و قوی.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

با همدیگر مؤدب و نجیب‌ایم، مثل دو آدمی که برای اولین‌بار است با هم قهوه می‌خورند. این کار تطبیقی قابل توجه و خطرناک است. به نظر می‌رسد از ساختنِ زندگیِ مشترک‌مان دست کشیده‌ایم و به همین سادگی به درونِ امنِ خودمان عقب‌نشینی کرده‌ایم. ما به جای صلح‌کردن، صلح را حفظ می‌کنیم. از درگیری اجتناب می‌کنیم اما تنهاتر می‌شوم و بیش‌تر می‌ترسم.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

«می‌تونید خدا رو هرچی که دوست دارید، صدا کنید...» واقعاً؟ این چیزی نیست که قبلاً یاد گرفته‌ام. من یاد گرفته‌ام که باید خدا را به اسم مشخصی صدا بزنم و اگر این کار را نکنم، او برای همیشه مرا توی آتش خشم و غضب‌اش می‌سوزانَد. اما وقتی به حرف لیز فکر می‌کنم، یادِ این می‌افتم که چِیس به من می‌گوید "مام"، تیش می‌گوید "مامی"، و اِما "ماما" صدایم می‌کند. من هیچ‌وقت نخواستم به‌خاطر این موضوع آن‌ها را بسوزانم. این‌را درک می‌کنم که هر کدام از آن‌ها دارند با من حرف می‌زنند. به نظر منطقی می‌آید که خالق جهان به اندازهٔ من در مورد موضوع اسم، عاقل و بالغ باشد.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

اما خیلی زود متوجه می‌شوم که هوش پیچیده‌تر از زیبایی‌ست. غریبه‌ها به من نزدیک می‌شوند و با ذوق و شوق به موهای فرفری‌ام دست می‌زنند، اما وقتی با اعتمادبه‌نفس و خیلی راحت با آن‌ها صحبت می‌کنم، چشمان‌شان گرد می‌شود و به عقب برمی‌گردند. آن‌ها با لبخندِ من به سمتم جذب می‌شوند و با جسارت من، دفع.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

در درون‌مان خودِ شکننده‌ای هست که به دنیایی از نماینده‌های درخشان خیره شده، و به‌خاطر همین، شرم هم به لایه‌های رنج‌مان اضافه شده است. ما زیر این‌همه لایه در حال خفه‌شدن‌ایم.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن