منشأ روحِ من خداست... و خدا، خودِ عشق است.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

ما اون آدمای رو دماغهٔ کشتیِ تایتانیک‌ایم که اشاره می‌کنیم و داد می‌زنیم "هی! کوه یخ"! اما بقیه فقط می‌خوان به رقصیدن‌شون ادامه بدن. اونا نمی‌خوان خوشی‌هاشونو متوقف کنن. نمی‌خوان قبول کنن که جهان چقدر شکننده‌ست؛ واسه همینه که تصمیم می‌گیرن وانمود کنن این ماییم که شکسته‌یم.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

صمیمیتِ بین دو نفر، یه کوهه... و رابطهٔ جنسی، قلهٔ این کوه.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

رنج ما را دو تکه می‌کند. وقتی کسی‌که رنج می‌کشد، می‌گوید: «خوبم... خوبم...» به این دلیل نیست که حالش خوب است. برای این است که خودِ درونش به خودِ بیرونش فرمان داده که واژهٔ «خوبم» را به زبان بیاورد. او حتا گاهی‌اوقات اشتباهی می‌گوید: «خوبیم.» دیگران فکر می‌کنند که خودش و اطرافیانش را می‌گوید، ولی این‌طور نیست. او دو تکهٔ خودش را می‌گوید: خودِ آسیب‌دیده و خودِ نماینده‌اش.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

داشتنِ چیزی برای گفتن و نبودنِ کسی برای شنیدن، خیلی وحشتناک است. اوج بی‌کسی‌ست.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

پُرتکرارترین عبارت انجیل، "نترسید" و "به یاد داشته باشید" است.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

جالب است که حتا شب‌ها هم کمی نور برای دیدن هست. ما هیچ‌وقت بی‌نور نمی‌مانیم. هیچ مصیبتی آن‌قدرها حقیقی نیست.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

شجاع‌ترین آدم‌هایی که می‌شناسم، آن‌هایی هستند که از وسط آتش می‌گذرند و از طرف دیگرِ آن بیرون می‌آیند. آن‌هایند که پیروز می‌شوند. شاید وظیفهٔ من به‌عنوان مادرِ اِما این نباشد که او را از رنج‌کشیدن حفظ کنم، بلکه باید دستش را بگیرم و کمکش کنم تا از آتش عبور کند.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

اندوه یک پاک‌کُن است. حس می‌کنم از همه‌چیز ـ جز رنج و ترس ـ پاک شده‌ام.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

سگ و بچه‌ها مثل هم‌اند. راحت می‌توانم عاشق‌شان شوم، چون به من آسیب نمی‌رسانند. آدم‌بزرگ‌ها این‌طور نیستند. آدم‌بزرگ‌ها خطرناک‌اند.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن