جایی نمانده که برای نجات به آن پناه نبرده باشم، پس این‌بار به خداوند پناه می‌برم.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

توی بیست سال گذشته، هر وقت عصبانیت و ترس و تنهایی سراغم می‌آمدند، سریع دکمه‌ای را فشار می‌دادم تا از شرشان خلاص شوم: کتاب، مواد، الکل، رابطهٔ جنسی، ولگردی، و درنهایت فیس‌بوک. دکمه را فشار می‌دادم و با یک اَجی‌مَجی می‌رفتم به جایی‌که هیچ دردی را حس نکنم. بی‌هدف، خنثی، نابودشده.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

هر وقت که حجم ناراحتی‌هایم زیاد می‌شود، این احساسات آزاردهنده را به‌شکل دیوانه‌واری با غذا خنثی می‌کنم. و بعد به جای غم و اندوه احساس سیری می‌کنم، که به‌اندازهٔ غم و اندوه، غیرقابل‌تحمل است.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

همهٔ ما بی‌خیالِ پیداکردنِ راه‌حل شده‌ایم و حالا فقط برای شنیدن یک توضیح است که دورِ هم‌ایم.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

همه‌چی رو بریز تو یه کیسه، و کیسه رو بنداز تو سطل آشغال. ما با هم دوباره شروع می‌کنیم.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

آدما برای عشق و محبت ساخته شده‌ن و نمی‌شه این غریزه رو کنار گذاشت.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

می‌دانم که شب‌ها چطور در خودم فرو بروم. در روشناییِ روز، پنهان‌شدن، همیشه سخت‌تر است.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

نمی‌ترسم؛ به دنیا آمده‌ام که نترسم.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

هیچ راهی وجود ندارد که بتوانی در صحبت‌کردن هم به اندازهٔ نوشتن صادق باشی.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

آدم‌هایی که آسیب می‌بینند، نیازی به دورکننده، محافظ، یا تسکین‌دهنده ندارند. چیزی‌که نیاز داریم، شاهدانی صبور و عاشق است. آدم‌هایی که آرام بنشینند و فضا را برای‌مان حفظ کنند. آدم‌هایی که بدون کوچک‌ترین کمکی، فقط برای رنج‌هامان دعا کنند.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن

ما بلد نیستیم خیلی خوب حرف بزنیم، بنابراین فقط دست‌های هم را گرفته‌ایم و توی پیاده‌رو قدم می‌زنیم.

جنگجوی عشق – گلنن‌ دویل ملتن