چه سال‌ها که در انتظار تو بودم
ای طولانی‌ترین روز عمر!

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

این جدی‌ترین شکل مردن است
تو را جست‌وجو کردن تو را یافتن
و در ساعت اداری
در میان برگه‌های مرخصی
انگشت‌های کشیده‌ی تو را نوشتن.

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

سنگینی می‌کنند
پلک‌هایم بر شانه‌های این دو چشم نحیف.

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

مرا به‌هم می‌ریزد این‌همه چشم
که در چشم‌های توست
عجزم را از پیراهنم بیرون می‌کشد
این‌همه دست
که در آستین داری.

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

نمی‌آیی
می‌روی
این‌گونه ماندن را از که آموخته‌ای؟

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

تعریف مرا از بردباری
تغییر می‌دهی
و مرا ناتوان‌تر می‌کنی.

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

دخالت می‌کنی در بازوهای من
دخالت می‌کنی در موهایم
دخالت می‌کنی در دمای اتاقم
دخالت نمی‌کنی در ویرانی‌ام.

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

من بارها نمی‌توانم را در آغوش کشیده‌ام
من بارها نمی‌توانم را بوسیده‌ام.

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

باید تو را به بی‌منطق‌ترین دلیل ببوسم.

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

اندکی از عمرمان باقی‌ست
اندکی از مرا بغل کن.

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا