عزیزم!
همه از اینجا رفته‌اند
تو که تنهاترین مرغابی جهانی
چرا از من مهاجرت نمی‌کنی؟

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

گاهی هم، دلبرِ من، آماده‌ام که آنچه را تو مردانگی‌ام نامیدی فدا کنم و در راه مبارزه برای عفریته‌ی عدالت که خیلی پیش از این‌ها اینجا را بدون گفتن کلمه‌ای ترک کرده، بمیرم.

از آ به خ – جان برجر

استخوان‌ها در اندامم بی‌قراری می‌کنند.

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

و نگاه کردن به تو
در جدی‌ترین تصمیم‌ها نیز
گره از بند کفش‌هایم وا می‌کرد.

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

من که دستم به جایی بند نیست
من فقط می‌توانم تو را روایت کنم
و دستانم را قلاب کنم برایت
وقتی از ارتفاع سخن می‌گویی.

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

رنجی که می‌برم خصوصی‌ست
و با افراد شادمان
اختلاف طبقاتی دارم.

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

فراموش می‌کنم خودکارم را
که هرچه دوید
نتوانست بنویسد: دویدن.

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

باید از خلق خدا کناره بگیرم
این نیز مرا کفایت می‌کند.

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

چه سال‌ها که در انتظار تو بودم
ای طولانی‌ترین روز عمر!

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

این جدی‌ترین شکل مردن است
تو را جست‌وجو کردن تو را یافتن
و در ساعت اداری
در میان برگه‌های مرخصی
انگشت‌های کشیده‌ی تو را نوشتن.

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا

سنگینی می‌کنند
پلک‌هایم بر شانه‌های این دو چشم نحیف.

صدای راه‌پله می‌آید – حسین صفا