در ساکشن توجه کنید،
با هر سوند فقط یکبار میتوان ساکشن انجام داد!
هر بار ساکشن ۱۰ الی ۱۵ ثانیه باشد
اگر ساکشن مجدد نیاز بود، سوند عوض شود و بیمار حداقل سه دقیقه اکسیژن بگیرد
* توجه به عدم انتقال عفونت از راه های هوایی فوقانی به تحتانی (پر بودن کاف لوله برای جلوگیری از پایین رفتن ترشحات اهمیت دارد)

📛 پنومونی📛

در سمع ریه بعلت وجود ترشحات در راه های هوایی *کراکل* داریم
*برونکوفونی* یا افزایش وضوح صدا در سمع
افزایش *لرزش لمسی* در لمس ریه بعلت افزایش تجامد ریه
در دق هم کاهش رزونانس و آتیته یا دال (بم) شدن صدا بعلت تجمع ترشحات را داریم

🔷علایم بالینی🔷:
سرفه خلط دار، تب، تاکی پنه، هایپوکسی و بدنبال آن تحریک سمپاتیک (تاکیکاردی و‌...) ، امکان درگیری جنب و دردناک شدن سرفه ها


🛑درمان 🛑
◀️کشت خلط، آنتی بیوگرام و تجویز آنتی بیوتیک
◀️فیزیوتراپی تنفسی و خروج خلط ها
◀️هیدراته کردن مریض جهت جلوگیری از تغلیظ ترشحات
◀️مریض CBRباشد (کاهش نیاز به اکسیژن)
◀️کاهش علایم سیستمیک : مسکن ، تب بر، ضد سرفه ها، آنتی هیستامین، بخور گرم، اکسیژن رسانی...

بیماران CHF و COPD با احتمال بیشتری اینتوبه میشوند

اکسیژن تراپی:

◀️نازال: ۱تا۶ لیتر میتوان داد ، بیشتر از آن موجب خشکی مخاط بینی میشود (هر لیتر چهار درصد به ۲۱ درصد اکسیژن هوا اضافه میکند)

◀️ماسک ساده: ۵ الی ۸ لیتر (کمتر از ۵ co2 مریض در ماسک میماند >> سردرد و احساس خفگی بیمار، و بیشتر از ۸ هم اکسیژن هدر میرود)

◀️ماسک با کیسه ذخیره ساز
کیسه بیشتر از یک سوم روی هم نخوابد (خالی نشود)
*partial rebreathing: ماسک یک ورودی خروجی دارد،
شش الی ده لیتر اکسیژن تجویز میشود

*Non rebreathing: واشر و سوراخی دارد که در دم بسته است و در بازدم باز میشود
شش تا پانزده لیتر اکسیژن تجویز میشود.

◀️چادر صورت: ۴ الی ۱۰ لیتر اکسیژن

◀️ماسک cpap : هم اکسیژن میدهد هم فشار (کمک به دم)

◀️ماسک ونچوری: بهترین ماسک برای افراد COPD و دقیق ترین روش تجویز اکسیژن است.


لوله T_tube : برای افراد اینتوبه، یک بازو دمی سی سانتی و یک بازو بازدمی ۱۵ سانتی، بازدم خارج میشود و مریض هایپوکسی نمیشود


عوارض اکسیژن تراپی:
*خطر اشتعال
*هیپوونتیلاسیون (بخصوص در copd ها اکسیژن هوای دمی نباید بیشتر از ۳۵% باشد)
*اتلکتازی جزیی: بدنبال کاهش درصد نیتروژن هوای دمی (نیتروژن موجب باز نگه داشتن حبابچه هاست)
*مسمومیت با اکسیژن: اثر رادیکال آزاد بر ریه، کاهش حرکات مژک ها، سنگینی و فشار و chest pain که با کاهش اکسیژن بهبود می یابد،
اگر مریض بیهوش باشد و علایم ندهد امکان ادم حاد ریه
* خشکی غشا مخاطی
*عفونت و آسیب چشم (نازال و ماسک بیشتر از ۴۸ ساعت)

اکسیژن تراپی:

◀️نازال: ۱تا۶ لیتر میتوان داد ، بیشتر از آن موجب خشکی مخاط بینی میشود (هر لیتر چهار درصد به ۲۱ درصد اکسیژن هوا اضافه میکند)

◀️ماسک ساده: ۵ الی ۸ لیتر (کمتر از ۵ co2 مریض در ماسک میماند >> سردرد و احساس خفگی بیمار، و بیشتر از ۸ هم اکسیژن هدر میرود)

◀️ماسک با کیسه ذخیره ساز
کیسه بیشتر از یک سوم روی هم نخوابد (خالی نشود)
*partial rebreathing: ماسک یک ورودی خروجی دارد،
شش الی ده لیتر اکسیژن تجویز میشود

*Non rebreathing: واشر و سوراخی دارد که در دم بسته است و در بازدم باز میشود
شش تا پانزده لیتر اکسیژن تجویز میشود.

◀️چادر صورت: ۴ الی ۱۰ لیتر اکسیژن

◀️ماسک cpap : هم اکسیژن میدهد هم فشار (کمک به دم)

◀️ماسک ونچوری: بهترین ماسک برای افراد COPD و دقیق ترین روش تجویز اکسیژن است.


لوله T_tube : برای افراد اینتوبه، یک بازو دمی سی سانتی و یک بازو بازدمی ۱۵ سانتی، بازدم خارج میشود و مریض هایپوکسی نمیشود


عوارض اکسیژن تراپی:
*خطر اشتعال
*هیپوونتیلاسیون (بخصوص در copd ها اکسیژن هوای دمی نباید بیشتر از ۳۵% باشد)
*اتلکتازی جزیی: بدنبال کاهش درصد نیتروژن هوای دمی (نیتروژن موجب باز نگه داشتن حبابچه هاست)
*مسمومیت با اکسیژن: اثر رادیکال آزاد بر ریه، کاهش حرکات مژک ها، سنگینی و فشار و chest pain که با کاهش اکسیژن بهبود می یابد،
اگر مریض بیهوش باشد و علایم ندهد امکان ادم حاد ریه

مریض که چست تیوب دارد،
اگر لوله ازجای خود خارج شد

◀️باید مانور والسالوا انجام دهد و نفسش را حبس کند و سریعا یک گاز وازلینه روی محل قرار میدهیم تا هوا وارد نشود