خدا پا در میانی کرد و در پایان ِ آدینه

کمی تا قسمتی از کوه اندوه مرا کاهید

#یوسف_اسماعیلیوندی

اگر دفتری نباشد چه

صبوری گفت و یعقوب یادم آمد
رُخی زیبا و مطلوب یادم آمد
برایِ این دو دوبیتی جان یوسف
ردیف و قافیه خوب یادم آمد

بداهه
#یوسف_اسماعیلوندی

پیرکی لال سحرگاه به طفلی الکن
می‌شنیدم که بدین نوع همی‌راند سخن

کای ز زلفت صصصبحم شا شا شام تاریک
وی ز چهرت شا شا شا مم صصصبح روشن

تتتریاکیم و بی شششهد للبت
صصبر و تا تا تابم رررفت از تتتن

طفل گفتا: مممن را تتو تقلید مکن
گگگم شو ز برم ای کککمتر از زن

مممی خواهی ممشتی به کککلت بزنم
که بیفتد مممغزت ممیان ددهن؟

پیر گفتا وووالله که معلومست این
که که زادم من بیچاره ز مادر الکن

هههفتاد و ههشتاد و سه سالست فزون
گگگنگ و لا لا لا لم به خخلاق زمن

طفل گفتا خخدا را صصصد بار شششکر
که برستم به جهان از مملال و ممهن

مممن هم گگنگم مممثل تتتو
تتتو هم گگگنگی مممثل مممن


قاآنی شیرازی

آنکه به طوفانِ تَنت تن زده جاشویِ توست
منتظر دستِ تو و حرکت پارویِ توست

قایقِ جامانده در این اسکله را باز کن
ساحِلِ آرامِشِ من حلقهٔ بازوی توست

بر لبِ دریای لِبت تشنه ترین عاشقم!!!
شاهرگِ آبِِ حیاتم همه درجویِ توست

این دلِ دیوانه که در بستر بیماری است
زخمیِ آن تیرِ نظر کرده یِ  ابروی توست

شانه به گیسو زدنت کرده مرا وسوسه!!
کاش بدانی نفسم بند، به گیسوی توست

این شبِ تاریک و پر از همهمه را دیده ای؟
یکسره آذین شده از مرحَمتِ روی توست

هوشِ پریده ز سرم،از میِ انگور نیست
حالتِ مستیِ من از غنچهٔ شب بوی توست

کوی تو جولانگه کرکس نشود فصل کوچ
آنکه به کوی تو هوس کرده پرستوی توست

عشقِ تو گر برده مرا اوجِ فلک راضی ام
شعشعهٔ نور من از قلعه و باروی توست

هرکه بپرسد خبر  حالِ من از خود بگو!!
ِعِلت مجنون شدنم خالکِ هندوی توست

عاشقِ آن خالِ خطِ و چشم غزالینه ام
ببرِ نگاهم نیتش دیدِنِ آهوی توست

این همه عیبش نکنی یوسف گمگشته را
شاعرِ بی نام و نشانی که غزلگوی توست

#یوسف_اسماعیلوندی

خوانش . منصور

پلان خر

بگذار سرم را روی شانه ات بگذارم

تا بدانند همه چیز زیر سرمن است

#یوسف_اسماعیلی

خرید آهن الات وضایعات بهانه است

تو کوچه ها به دنبال تو میگردم

#یوسف_اسماعیلیوندی

فازمثبت ميدهد معشوقه اى که مذهبى ست

هم خدا دارى و هم خرما عجب حالى شود...!

راز سکوتم را

نم نم اشک میداند

وغم تنهای ام را

خلوت شب

#یوسف_اسماعیلیوندی

سایه جان رفتنی استیم بمانیم که چه
زنده باشیم و همه روضه بخوانیم که چه

درس این زندگی از بهر ندانستن ماست
این همه درس بخوانیم و ندانیم که چه

خود رسیدیم به جان نعش عزیزی هر روز
دوش گیریم و به خاکش برسانیم که چه

آری این زهر هلاهل به تشخص هر روز
بچشیم و به عزیزان بچشانیم که چه

دور سر هلهله و هاله شاهین اجل
ما به سرگیجه کبوتر بپرانیم که چه

کشتی ای را که پی غرق شدن ساخته اند
هی به جان کندن از این ورطه برانیم که چه

بدتر از خواستن این لطمه نتوانستن
هی بخواهیم و رسیدن نتوانیم که چه

ما طلسمی که قضا بسته ندانیم شکست
کاسه و کوزه سر هم بشکانیم که چه

گر رهایی است برای همه خواهید از غرق
ورنه تنها خودی از لجه رهانیم که چه

ما که در خانه ایمان خدا ننشستیم
کفر ابلیس به کرسی بنشانیم که چه

مرگ یک بار مثل دیدم و شیون یک بار
این قدر پای تعلل بکشانیم که چه

شهریارا دگران فاتحه از ما خوانند
ما همه از دگران فاتحه خوانیم که چه




#شهریار

مرغ سحر استاد شجریان ،با خوانش، بانو آستاره بختیاری

ببخشید که پشت ما
هی میخوره به خنجر شما

فقط چشمهایش.......
نه عاقدی درکاربود.
نه کاغذی امضاکردیم
ونه قراردادی نوشتیم
ولی چه تعهدشیرینی بود...
چشمهایش
مرابه تمام آدمهاحرام کرد....

اگرچه  عاشقی را بعد ِ تو جدی نمی گیرم
ولی آیینه افشا می کند هر لحظه تصویرم

تو مثل باد ِ بی احساس ِ سرد ِ فصل پاییزی
و من چون تارِ گیسویی که بر دوشت سرازیرم

#یوسف_اسماعیلوندی

بغض سنگین ِ من از نبض ِ قلم می بارد

آتش ِ خفته در این دل فوران خواهد شد


#یوسف_اسماعیلوندی

دگر کاری زدستان ِ دعا هم بر نمی آید

دوای درد دوری را ، فقط دلدار می داند

#یوسف_اسماعیلوندی