با مشت گِره کرده بزن بر دهنم
تا لال شوم حرف ِ زیـادی نزنم

نفرین به جهان وردِ زبانم شده بود
بر عکسٍ جهان آه ،همان شد وطنم

امروز پشیمانم از آن گفتهٔ خود
گر درک کنم مستِحقِ مرگِ منم

افسوس که بر سایهٔ خود سنگ زدم
آن روز غلط بود سرا پا سخنم

میدانی و میدانم و اقرار کنم
تو لایق این زخم نبودی وطنم

منصور سرِ دارِ تو باید بشوم
پاینده وطن باید و صد پاره تنم

هیهات که الان نه تو هستی و نه من
با مشت گِره ِ کرده بکوب بر دهنم

#یوسف_اسماعیلوندی

نه اهل جنگلِ سبز شمالم
نه از البرز نشینان دماوند

من از زاگرس نشینان غیورم
تبارم اورک و تیره سمال وند

#یوسف_اسماعیلوندی

وقتی که بی بهانه مرا ترک کرده ای
یعنی که شعر و شاعری ات ، لاف عاشقی است


#یوسف_اسماعیلوندی

تا جان به تنم بود کنارم ننشستی

ما را چه بَود سود از این مرده پرستی؟

#یوسف_اسماعیلوندی

خانهٔ دوست کجاست؟؟
وسط جنگل ِ سرسبز شمال
کلبه ای دنج و قشنگ
لبِ رودی به زلالی خزر
پشت بامش سبلانی
که نسیمِ خنکش....
کرده حیران تر از حیران مرا...
ارتفاعَش به بلندای دماوند.،
نگهش رو به هراز
خنده اش داده به سرچشمه البرز صفا،،
یکسرش گردنهِ چالوس که پیچیده ترین فلسفهٔ تاریخ است.
و چنان عطر تنش مست و خرابم کرده
که به هوشیاری خود مشکوکم
امتدادش به جنوب و دلِ زاگرس جلایی داده ..
و بلوطش به دنا رونقِ خاص‌‌‌...
گاه به خون گرمیِ اهواز شباهت دارد
آری خانهٔ دوست سرای وطن است
هرکجایش به دلت گرمیِ خاصی بدهد
خانهٔ دوست بدانش ...
و اقامت بگزین
#بداهه
#یوسف_اسماعیلوندی

هر کسی اندازهٔ زخمی که قلبش خورده است
تنگ تر " تنهایی" خود را بغل خواهد گرفت

عاشقان با بغض و گریه عقده خالی می کنند
شاعر اما انتقامش از غزل خواهد گرفت

#یوسف_اسماعیلوندی

کشتی بساز ای نوح
طوفان شکسته ما را
گرداب ِ غم ِ گرفته
جام جهان نما را

این قوم بی کفایت
با نام دین و مذهب
از پشت و پیش بستند
دستان انبیا را

از جهل این جماعت
بستند بار خود را
بی اعتبار کردند
اولاد مصطفی را

کشتی بساز ای نوح
ما را نجاتمان ده
بیدار کن تو از خواب
این قوم بی خدا را

بس رنجهای دشوار
از دستشان کشیدیم
از ذهنمان گرفتند
نامردمان ؛ خدا را

بداهه

#یوسف_اسماعیلی

حالم دگرگون میشود زین خوی انسانی
دنیا سیه رو گشته با نامِ مسلمانی

تنها خدا پی میبرد از بطن این خلقت
باور نکن این پینه های روی ِ پیشانی

یارب اگر انسان بُود اشرف به مخلوقت
من رو نمی گردانم از آیات شیطانی

یارب تمامِ بغض پنهان در گلو این ست
که آدمیت، گم شده در جلد حیوانی

اینجا بجای گل گلوله می :دهند: کادو
سلطان سلیمان زاده های عهدِ عثمانی

در زیر رگبارِ گلوله نفله می گردند
کُرد و لُر و ترک و لک و مینجا و سیستانی

آخر رها می گردیم از اوضای بحرانی
»طاقت بیاور دختر ای زیبای ایرانی«

#یوسف_اسماعیلوندی

👆👆
تا پنجره وا می کنم
هرصبح غوغا می کنی
شبنم هلاکت می شود
تا شیشه را ها می کنی

با دیدن ِ این منظره
حافظ غزل سر می دهد
:مانی:حسادت می کند
نقشی که ایفا می کنی

باران و خورشیدُ فلک
دریا و صد حورِ ملک
صف ها کشیده در برت
تا رو به دریا می کنی

مست و غزلخوان می شوم
چون بلبل ِ فصل بهار
آندم که با گلخنده ات
با غنچه نجوا میکنی!!

رو سوی هرجا می کنی
کوه و در و دشت و دمن
راز بقا را یک به یک
پیوسته افشا می کنی

چون واژ های پا به ما
در بطن شعرم می دمی
روح قلم پر می کشد
بسکه /تّقلا/ می کنی

گشتی زلیخایِ زمان،
بردی دلِ پیر و جوان
وقتی که با ناز و ادا
این پا و آن پا میکنی

هر لحظه رنگم می پرد
خیس و خجالت می شوم
از طاقِ ابروی خودت
وقتی گِرهِ وا می کنی

از دیده ام خون می‌چکد
بر دفتر شعرِ ترم
این دفترِ نم دیده را
آیا تو امضا میکنی؟؟

#یوسف_اسماعیلوندی

رفیق اربی، رفــــیقای قدیمی
صداقت پیشه و پاک وصمیمی

نه غم داشتن ،نه بینسون مشکلی بی
ایر هم بی، فقط درد دلی بی

همه گَپ تا کوچیر چی او زلال بین
ففط مین فرک یَه لقمه حلال بین

ولی اَمرو رفیق لِل نهِ رفیقس
برانداز ایکنه اندام و تیپس

چو فهمی بچه پیلداره رفیقس
و نامردی ایقاپِ پیل و کیفس

کنس معتادِ صد نوع شیشه وبنگ
سرس دریاره صد دوز وهزار دنگ

یه چند روزی ونس مینِ خماری
کشونس مین خلاف و بد بیاری

همی فهمی که خو آلوده وابی
مثال ِ بستنــــــی فالوده وابی

دیه کاری و کارس کــس نداره
دیه رَهی به پیش و پس نداره

از این پس صحبتِ شرم و حیا نی
از این پس در دلس ترس خدا نی

و هر کاری زنهِ دس سی موادش
رفیقا هم یکیس نیــــره و دادش

قدیما سی یکی دی پایه بیدن
به هر کاری همه سرمایه بیدن

خوشا دوره خمون که ساده بیدیم
نجیب و پاکــــــدل و افتاده بیدیم

#یوسف_اسماعیلوندی

همدست باران گر شدی بامِ مرا دریاب
حالم دگرگون میشود باشُر شُرِ مضراب

تا میچکد یک قطره باران برتنِ این بوم
نیلوفر آرام می شود در پهنه ی مرداب

#یوسف_اسماعیلوندی

بلبلا کنج قفس دیدنِ گلزار چه سود؟

گر نباشی نفسی همنفس ِ یار چه سود

#یوسف_اسماعیلوندی

👆👆
ای دلارام ترین صبح ِ چمنزار ، سلام
ای طلوع نفست سوسن وگلزار، سلام

ای چویل دمِ برفِ دل ِ مُنگشت و کلار
واژه های غزل از عطر تو سرشار سلام

ای فرحبخش ترین رایحهٔ کوهِ سفید
مژده ی پرتوِ خورشید پدیدار ، سلام

ای عُصاره خنک ِ کنگر و انجیر و بسور
خنده ات شادتر از برگ ِ سپیدار سلام

کوگ تارازی و خوش آمدی از سوی بهار
وی نوای ِ خوش هر لحظهٔ دیدار ، سلام

ای تنت شعر و لبت شعر و روانت همه شعر
حافظ و مولوی و سعدی و عطار سلام

ای فراتر ز زلیخای مجازی نگهت
یوسفت گر چه شده سوژه بازار سلام

#یوسف_اسماعیلیوندی

خبر داری چه با دل کرده چشمات؟
درون ِ باغ ِ دل گل کرده چشمات

چه سِرٌی بین چشم و دل مگر هست
که قتلـم را تقـــــــّبل کرده چشمات

بداهه
#یوسف_اسماعیلوندی

کاش جایِ چلچراغِ غولِ جادوگر کمی

نورِ دانش روشنی بخش ِ شبِ تارم شود

بداهه
#یوسف_اسماعیلوندی

وقتی به تار ِ مویی ایمان ِ تان بلرزد
پیوسته دینِ تان هم به ارزنی نیارزد

#یوسف_اسماعیلوندی

ماه امشب دزدکی مهمان آغوشت شده

شب بخیر آبی ترین نیلوفر مرداب من

# یوسف_اسماعیلی