‍ زلیخا را بشارت ده که عشقی نوبر آوردم

غلامی بابِ دل شاهی من از چاهی در آوردم

شدی مغلوب سیمایش بگواز ما چه میخواهی

تو گفتی برده میخواهم برایت دلبر آوردم

میان سرسرایت صد سر و صدهاسرا داری

برای سرسرای تو ز سرها سرتر آوردم

به شوقِ دیدنِ یارت سر از پایت نمیدانی

شرابِ ناب بسیارو شرابی دیگر آوردم

#یوسف_اسماعیلی

#برنامه_خوانش_همسرایی
#مدیریت_واجرا
#جناب_آرش_صحبتی
#گروه_عشق_سالگی
@EshghSalegiPublicChannel

وقتی که خوزستانمان خاکش گهرخیزاست
سهمم چرا از خوان خود مقدار ناچیز است؟

بنزین و نفت و گاز و فولادش فراوان و
کارون و کرخه پشتِ سد همواره سر ریز است

لب تشنگانِ دجله و آبِ فراتیم ما!!
این فاجعه تکرار تاریخِ غم انگیز است

ما وارثانِ بی نصیبِ گنج ِ قارونیم
گنجی که نفرین کردهٔ مرغ شباویز است

من از نگاهِ آتشینت خوب می دانم!!!
یا من زیادی ساده ام یا چشم تو هیز است

گرد و غبار و شرجی و دودش به چشم ماست
سودش نصیب مشهد و تهران و تبریز است

وقتی که قاضی گفته یک با یک برابر نیست
لعنت به قانونی که اصلش فقر و تبعیض است

یوسف مسیرت را عوض کن مثلِ کارون باش
وقتی گلویت زیرِ تیغِ تیزِ چنگیز است

#یوسف_اسماعیلوندی

وقتی که خوزستانمان خاکش گهرخیزاست
سهمم چرا از خوان خود مقدار ناچیز است؟

بنزین و نفت و گاز و فولادش فراوان و
کارون و کرخه پشتِ سد همواره سر ریز است

لب تشنگانِ دجله و آبِ فراتیم ما!!
این فاجعه تکرار تاریخِ غم انگیز است

ما وارثانِ بی نصیبِ گنج ِ قارونیم
گنجی که نفرین کرده مرغ شباویز است

من از نگاهِ آتشینت خوب می دانم!!!
یا من زیادی ساده ام یا چشم تو هیز است

گرد و غبار و شرجی و دودش به چشم ماست
سودش نصیب مشهد و تهران و تبریز است

وقتی که قاضی گفته یک با یک برابر نیست
لعنت به قانونی که اصلش فقر و تبعیض است

یوسف مسیرت را عوض کن مثلِ کارون باش
وقتی گلویت زیرِ تیغِ تیزِ چنگیز است

#یوسف_اسماعیلوندی

گفتم مگر یوسف شوم افتم به چاهت
شاید !!!که از چشمت بیفتد پادِشاهت

گفتی خیانت در مرامِ ما روا نیست
گفتم شبی پی می بری از اشتباهت

گفتم بیاموزم روالِ عاشقی را
صاحب شوم زرینِ تاجِ کج کلاهت

گفتی دلت بسپار قدری عاشقی کن
گفتم به یغما برده ای با آن نگاهت

گفتی به آهنگِ چه سازی مینوازی؟
گفتم که با سمفونیِ چشمِ سیاهت

گفتی چه نقشی در دلت از من کشیدی
گفتم که زیبا منظری از شکلِ ماهت

گفتی چه می آرد مرا گاهی بیادت؟
گفتم سرِ شب ناله هایِ گاه گاهت

گفتی عجب خوابی،چه رویایِ قشنگی
بّه بّه شکر می ریزد از خواب پگاهت

گفتی که دنبالم نیا رفتم که رفتم
گفتم نرو رفتی، خدا پشتِ پناهت

#یوسف_اسماعیلوندی

آندم که شعرت بر خلافِ میلِ سلطان است
بی شک سزای شاعری تبعید و زندان است

وقتی غزل در ذهن شاعر نطفه می بندد
روحِ قلم بر پهنه ی دفتر پریشان است!!

کنجِ قفس مُردن شرف دارد به آزادی
وقتی که آزادی فقط یک حلقه میدان است

سعدی چه می دیدی تو در ذاتِ بنی آدم
حیوانِ حیوانم اگر این رسم انسان است

باید به پابوسِ خدایانِ دروغین رفت
وقتی خدا با کدخدا همسفرهٔ خان است

ننگر به دهقانی که گندم می زند بر باد!!
ای جاهلان کاهش فقط در چشم دهقان است

فرقی میان مُومن و ملحد نمی بینم
جایی که قرآن بر سرِ نیزه فراوان است

شاعر بدنبال کدامین واژه می گردی
تا شه کلیدِ واژه ها در دستِ شیطان است

یوسف به قرآن و به تورات و به انجیلت
آنچه که در ایران نمی بینی مسلمان است

#یوسف_اسماعیلوندی

شاعر به دنبال کدامین واژه میگردی

فرهادم و شیرین شد و از ره به درم کرد
با وسوسه تقدیم نگاهِ تبرم کرد!!!

من ماندم و یک بغض فرو خفته به سینه
ایکاش بدانی که چه با چشم تِرم کرد

در دامِ فنا بود و شدم سنگرِ جانش
نارو زد و هرجا که بلا بود سپرم کرد

با عشق نشستم لبِ بامش منِ ناشی
با تیر نگاهش زد و بی بال و پرم کرد

پروانه شدم شمعِ شب افروز دلم شد
آتش به نهانم زد‌ و خونین جگرم کرد

من در طلبِ دانه و دل در پی یِ دامش
صیادِ قسم خوردهٔ من جان به سرم کرد

گفتم که نجاتم دهد از مخمصهٔ عشق
از چاله درآورد و به چاهی دگرم کرد

رفتم دو سه تا سیب بچینم ز نگاهش
شیطان شد و از خانهٔ رضوان بدرم کرد

از ذهن من و عالم و آدم نشود پاک
کاری که حّوا روز ازل با پدرم کرد

#یوسف_اسماعیلوندی

فرهادم و شیرین شد و از ره به درم کرد
با وسوسه تقدیم نگاهِ تبرم کرد!!!

من ماندم و یک بغض فرو خفته به سینه
ایکاش بدانی که چه با چشم تِرم کرد

در دامِ فنا بود و شدم سنگرِ جانش
نارو زد و هرجا که بلا بود سپرم کرد

با عشق نشستم لبِ بامش منِ ناشی
با تیر نگاهش زد و بی بال و پرم کرد

پروانه شدم شمعِ شب افروز دلم شد
آتش به نهانم زد‌ و خونین جگرم کرد

من در طلبِ دانه و دل در پی یِ دامش
صیادِ قسم خوردهٔ من جان به سرم کرد

گفتم که نجاتم دهد از مخمصهٔ عشق
از چاله درآورد و به چاهی دگرم کرد

رفتم دو سه تا سیب بچینم ز نگاهش
شیطان شد و از خانهٔ رضوان بدرم کرد

از ذهن من و عالم و آدم نشود پاک
کاری که حّوا روز ازل با پدرم کرد

#یوسف_اسماعیلوندی

افسانهٔ مجنون شدنم تا به فلک رفت
تنها تو فقط بی خبری از دلِ زارم!!

#یوسف_اسماعیلوندی

‌قسمَتم این بوده که با شوقِ فراوان روم
سر به سرای تو دهم بی سر و سامان روم

بنده ی عشقیم و به رسوا شدنش قانعم
لازمهٔ عشق همین است به میدان روم

سر به چه کار آیدم ای سرو سرافراز من
مفتخرم سربنهم در رهِ جانان روم

پا چو نهادم به رهِ عشقِ تو مجنون شدم
گه به خیابان کَشَدم ،گاه بیابان روم

منتظرِ قایقِ سهراب نشستن چه سود
پایِ پیاده شده، باید که به کاشان روم

ابرِ بهارم که به طوفان تنت تن زدم
گر به تنم تن ندهی همرهِ طوفان روم

کار مرا یکسره کن ، یوسفِ کنعانی ام
عشق زلیخا به دل افتاده که زندان روم

مستِ رخِ یارم و از هر دو جهان فارغم
عشقِ رخت می طلبد تا خ‍َط پایان روم

با تو نمک گیرِ غزل شد دلِ دیوانه ام
شاعِرکم ،حیف نباشد که پریشان روم

#یوسف_اسماعیلوندی

چندیست دلم یکدله با فتنه گران است

‌قسمَتم این بوده که با شوقِ فراوان روم
سر به سرای تو دهم بی سر و سامان روم

بنده ی عشقم که به رسوا شدنش قانعم
لازمهٔ عشق همین است به میدان روم

سر به چه کار آیدم ای سرو سرافراز من
مفتخرم سربنهم در رهِ جانان روم

پا چو نهادم به رهِ عشقِ تو مجنون شدم
گه به خیابان و گهی سویِ بیابان روم

منتظرِ قایقِ سهراب نشستن چه سود
پایِ پیاده شده، باید که به کاشان روم

ابرِ بهارم که به طوفان تنت تن زدم
گر به تنم تن ندهی همرهِ طوفان روم

مستِ رخِ یارم و از هر دو جهان فارغم
عشقِ چنین می طلبد تا خ‍َط پایان روم

با تو نمک گیرِ غزل شد دلِ دیوانه ام
شاعِرکم ،حیف نباشد که پریشان روم

یکسره کن کارِ دلِ یوسفِ دیوانه را
عشق زلیخا به دل افتاده که زندان روم

#یوسف_اسماعیلوندی

رای از ما ،بوجه از ما، میزِ کاری از شما
طبق عادت نزدِ آقا پاچه خواری از شما

ای عبادت پیشگان،ای خالصان و مخلصان
حالِ بد اذآن ما ها،گریه زاری از شما😭

قصد کرده خانه را با دست خود ویران کنیم
مایه از ما، خانه از ما، دستِ یاری از شما

بختِ بد بین،اسبمان هم در طویله خر شده
این خری ات سهم مردم،خرسواری از شما

کنج میدان ولایت کن توقف لحظه ای
تا بگیرم قطعه عکسی یادگاری از شما

پا نهادن بر گلویِ مردمِ یک لا قبا
جانثاری مالِ مّلت،پافشاری از شما

بهرهِ نانی مادری تن را به تن ها می دهد
اختلاسِ صدهزاران صد دلاری از شما

بهرهِ ما حسرت نصیبان غصه های بی امان
خانه های لاکچری؛؛؛؛؛ بنزِ سواری از شما

مردم از این نابسامانی چه دردی میکشند
لعنتی ها ، شرم از ما، شرمساری از شما!!

#یوسف_اسماعیلوندی

کندهٔ پیرِ بلوطِ مالمیرم را چه شد؟
آنهمه نقش و نگارین بردهِ شیرم را چه شد؟

قهقهِ کبگِ دری دیگر نمی آید به گوش
نارفیقان نالهٔ برنو و تیرم را چه شد؟

جنگلِ سبزِ دنا را ناکسان آتش زدند
کنگرِ و مونگشتِ میرم را چه شد؟

بی طبیعت خٌرمی مُرد، شادمانی پر کشید
کو چنارِ کی قبادم،دارِ پیرم را چه شد

کو کنارِ گرمسیری؟دشت گلزارم کجاست
کندهٔ پیرِ بلوطِ سردِ سیرم را چه شد؟

#یوسف_اسماعیلوندی

رای از ما ،بوجه از ما، میزِ کاری از شما
طبق عادت نزدِ آقا پاچه خواری از شما

ای عبادت پیشگان،ای خالصان و مخلصان
حالِ بد اذآن ما ها،گریه زاری از شما😭

قصد کرده خانه را با دست خود ویران کنیم
مایه از ما، خانه از ما، دستِ یاری از شما

بختِ بد بین،اسبمان هم در طویله خر شده
این خری ات سهم مردم،خرسواری از شما

کنج میدان ولایت کن توقف لحظه ای
تا بگیرم قطعه عکسی یادگاری از شما

پا نهادن بر گلویِ مردمِ یک لا قبا
جانثاری مالِ مّلت،پافشاری از شما

بهرهِ نانی مادری تن را به تن ها می دهد
اختلاسِ صدهزاران صد دلاری از شما

بهرهِ ما حسرت نصیبان غصه های بی امان
خانه های لاکچری؛؛؛؛؛ بنزِ سواری از شما

مردم از این نابسامانی چه دردی میکشند
لعنتی ها ، شرم از ما، شرمساری از شما!!

#یوسف_اسماعیلوندی

زیر بارونِ خیالت

از روی تو دل کندنم آموخت زمانه

تقصیر نه از چکمه نه از آل عباست!!!
نه افسر و سرباز نه شیخ و نه خداست

سربسته بگویم که نرنجید از من
بدبختیِ خوشبختیِ ما از خودِ ماست

#یوسف_اسماعیلوندی

بشنو از من این حکایت گرچه سختِ باورش
گوش و جان بسپار و بنشین تا کلام ِ آخرش

خواب دیدم در خیابانی کنارِ مادرم!!!!
میگذشت از آن خیابان دختری با مادرش

نرم نرمک گرم صحبت در هوایی دلنشین
گاه گاهی میکَشد دستِ نوازش بر سرش

مهرِ مادر در دلِ مادر نشست و ناگهان
مادرم با زیرکی شد همکلامِ دخترش

گفتگوهای زنانه کم کَمک بالا گرفت
دخترک خیسِ عرق شد لابلای چادرش

دخترک را سوژه کرد و داد ما را دستِ او
نقشِ اصلی را به من داد و شدم بازیگرش

از نگاهش خوانده بودم با تمامِ سادگی
می بَرد دل با دو چشمِ یاغیِ غارتگرش

صورتش چون قرصِ ماه و گونه ها رنگِ شفق
قد بلند ، ابرو کمانی، لاغر اندام پیکرش

گردنش تُنگِ بلورین، مو شرابِ ارمنی!!!!
مرحبا،صد آفرین بر دست و پنجه ساغرش

مادرم گفتا عزیزم نامِ زیبای تو چیست
ای خوشآن شمعی که تو پروانه گردی در برش

ای امان از گردشِ بی رحمِ چرخِ روزگار
حال بنشین و تماشا کن سکانس آخرش

مادرش خندید و گفتا لاله نامِ دخترم
لاله ی من،لالِ لالِ گر چه سختِ باورش

نیمه شب از داد و فریادم پدر شد با خبر
گوشمان را پاره کرد با حلقه ی انگشترش

رو به مادر کرد و گفتا این چه بود زائیده ای
حیف از آن شیری که دادی خاک عالم برسرش

طنز🙊
#یوسف_اسماعیلوندی

در پیچ و تابِ زلفِ حیرانت
گاهی پریشان تر ز حیرانم
آندم که نم نم میزند باران
نم می کشد باروتٍ چشمانم


تا باد بد آهنگ، می رقصد
در بافه هایِ خرمنِ مویت
خون میچکد از مّژهٔ شعرم
با ضربه های داسِ ابرویت


دیدی پلنگی خیز بر دارد؟؟
وقتی که نزدیکش شود آهو
اسب خیالم می چَمد در شعر
رم میکند صد واژه از هر سو

مهتاب پنهان میشود وقتی
عکست درونِ برکه می بیند
خورشید از لعلِ لبت هر صبح
هی بوسه پشتِ بوسه میچیند


یعنی چه، آتش میزنی هرشب
بر چشم خیسِ و قلب بیمارم
تا نبض قلبم میزند بی شک
دست از سرِ تو بر نمی دارم


دستم به دامانت نیاویزم
باید به دامان که آویزم؟
امشب اگر مهمان من باشی
من از کنارت بر نمی خیزم


آرام می گیرم در آغوشت
یعنی به پایان میرسد دردم
با من مدارا کن فقط، امشب
دیگر به فردا بر نمی گردم


#یوسف_اسماعیلوندی

رای از ما ،بوجه از ما، میزِ کاری از شما
طبق عادت نزدِ آقا پاچه خواری از شما

ای عبادت پیشگان،ای خالصان ای مخلصان
حالِ بد سهم ِ دل ِ ما،بی قراری از شما

قصد ِ ویران کردن ِ مهین اگر داری بیا
مایه از ما خانه از ما دستِ یاری از شما

بختِ بد بین،اسبمان هم در طویله خر شده
شد خری ات سهم ما و ،خرسواری از شما

کنج میدان ولایت کن توقف لحظه ای
تا بگیرم قطعه عکسی یادگاری از شما

گردن ِ این مردمِ یک لا قبا را بشکنید
جانثاری مالِ مّلت، پافشاری از شما

بهرهِ ما حسرت نصیبان غصه های بی امان
خانه های لاکچری؛؛؛؛؛ بنزِ سواری از شما

مردم از این نابسامانی چه دردی میکشند
لعنتی ها ، شرم از ما، شرمساری از شما!!

#یوسف_اسماعیلوندی