| چهار نکته از مارک منسن برای نشخوار فکری |

۱. ذهن ما تمایل به اغراق در هر چیزی را داراست. در زندگی به ندرت چیزها به آن بدی که ما فکر می‌کنیم اتفاق می‌افتد؛ همانطور که آنقدر که امیدواریم هم خوب نمی‌شود. ‏
۲. اغلب تلاش ما برای جلوگیری از یک مشکل، مشکل بدتری به وجود می‌آورد.
‏۳. بعضی وقت‌ها دردی که ترسناکه و سعی می‌کنیم از آن دوری کنیم، لازمه رشد و یادگیری‌ست.
۴. نشخوار فکری بعضی موقع‌ها برای ما بهانه‌ای است برای حواس‌پرتی و فرار از مسئولیت‌های‌مان.

👩‍🦰یوگا به ما یادآوری می‌کند که قرار نیست شبیه دیگری باشیم.
👩🏻‍🦳قرار است خودمان را بهتر بشناسیم.

👱🏻‍♀️بدن هرکدام از ما داستان خودش را دارد؛

✅️یک روز قوی‌تر است، یک روز خسته‌تر،
یک روز انعطاف‌پذیرتر و یک روز نیازمند مکث.

✅️مهم این نیست امروز کجای مسیر ایستاده‌ای،
مهم این است که با آگاهی، مهربانی و* بدون مقایسه *همراهِ خودت بمانی.

یوگا مسابقه نیست؛
تمرینِ برگشتن به خویشتن است. 🧘🏻‍♀️🌱

حتی اگر همه‌ی درها هم به رویت بسته شود،
در پایان او از جایی که هیچکس نمی داند،
پنجره ای می گشاید
هر چند تو ابتدا نمی توانی ببینی.
اما پشت روزنه های تنگ،
چه بهشت هایی که پنهان است
پس شکر کن
وقتی به مراد خود رسیده باشی،
شکر کردن آسان است
اما صوفی کسی ست که حتی زمان برآورده نشدن آرزویش هم می تواند شاکر باشد.❤️

ما همیشه سعی می‌کنیم
به "آنجا" برسیم
در حالی که "اینجا" جایی است
که کل زندگی در آن است

ما همه تلاش می‌کنیم به خانه برسیم
در حالی که شاید ما پیشاپیش
در تجربه کنونی‌مان در خانه‌ایم
اما آن را تشخیص نمی‌دهیم

#جف_فوستر

“نیکولا تسلا”
انسان‌هاى باهوش معمولا دوستان كمترى نسبت به انسان‌هاى معمولى دارند. هرچه باهوش‌تر باشى، در انتخاب دوستانت سخت‌گيرتر می‌شوی...!

ROYAL COLLEGE OF CALIFORNIA
R.C.C.

دنیا پارادوکس عجیبی است
از یک طرف عظمتش را می بینی
و حس میکنی که در این عظمت
بسیار حقیر و کوچکی ...

از طرف دیگر احساس میکنی کوچکترین
حرکت تو می تواند تاثیری
در این بی کران داشته باشد ...
جالب نیست ؟؟

تو مگو همه به جنگند و
ز صلح من چه آید ؟!
تو یکی نه‌ای، هزاری!
تو چراغ خود برافروز...

شادی از توانایی درک عمیق می‌آید،
از توانایی لذت‌بردن از چیزهای ساده،
از آزادانه اندیشیدن،
از به‌خطرانداختن زندگی
و از خواسته‌شدن.

#کیم_سوهیون

گاهی بزرگ‌ترین قدرت، موندن و ادامه دادنه.
نه خالی از غم، نه خالی از خستگی، فقط موندن، ادامه دادن و‌ مواجه شدن با زندگی.

در سنت کینتسوگی ژاپنی اعتقاد بر این است: «هنر واقعی در این است که بدانیم چگونه چیزی را ترمیم کنیم» در سنت ژاپنی کینتسوگی، فنجان‌ها و گلدان‌های شکسته را با ماده‌‌ای که شامل پودر طلا است به طرز هنرمندانه‌ای ترمیم می‌‌کنند و به‌عنوان آثار هنری گران‌بها به نمایش می‌گذارند تا بر وقار و اهمیت اساسی هنر ترمیم تأکید کنند. ما باید همین کار را در ارتباطات خود و مخصوصاً روابط عاشقانه به کار گیریم.

#آلن_دوباتن
آنچه در مدرسه یاد نگرفته‌ایم

همه این حوادث ِ به ظاهر ناخوشایند
در نهایت ، ما را به این آگاهی وصل می کند که ما نقش هایمان نیستیم
و مرگ، تولد وتداوم زندگی در ابعاد برتر است

هر چه زودتر توهم زیبایی این جهان
در دیده گان ما ، فرو بریزد
حقیقت ، زیبایی و شکوهش را
زودتر آشکار می کند

طبیعت راستین ما
غرق شدن در ظواهر این دنیای فانی نیست
ما مسافران آگاهی ، در مسیر خداگونه شدن ایم
قامت ِ سروستان ِ آگاهی
با بسط ِ شعور ، قد می کشد
رنج و فراق و درد
همگی صورت های دیگر عشق اند،
که ما را سمت ِ ریشه ها
هدایت می کنند
آنجا که حتی ترس های ما
به برکت آگاهی
به شجاعت تبدیل می شوند
و دشمنان ما، به نور بینش درون
به دوستانی در لباسی مبدل
آنان که کج رفتند نیز
عاقبت راه می یابند
به جهانی که در آن جز راستی
راهی نیست !

برکت جاریست !

#هله_پتگر

‏در معاشرت با آدم بالغ و امن
‏چیزی به نام روابط پیچیدەی انسانی وجود نداره‌؛چون
‏به جای بازی های روانی،گفتگو رو انتخاب میکنه
‏به جای قهرهای طولانی،درمورد احساساتش حرف میزنه
‏به جای تنبیه با سکوت،مرزهاشو شفاف بیان میکنه
‏و به جای مقصر جلوه دادن دیگران،مسئولیت سهم خودشو می پذیره

داشتن یه خانواده‌ی خوب، یکی از بزرگ‌ترین خوش‌شانسی‌های زندگیه؛ خانواده‌ای که کنارش آرامش داشته باشی، توی سختی‌ها پناهت باشه و از ته دل خوشحالیت رو بخواد.

چنین خانواده‌ فقط یه نعمت نیست، یه جور معجزه‌س
انگار بزرگ‌ترین جایزه‌ی زندگی رو بردی.

کیمیاگری واقعی توانایی تبدیل زخم‌ها به قدرت و سایه‌ها به نور است.

هر چالشی به آزمایش روح تبدیل می‌شود، فرصتی برای پاکسازی قلب و مقاوم کردن آن.

کیمیاگر می‌داند که رنج، یک مجازات نیست، بلکه مرحله‌ای از روند تکامل است.

تنها با در آغوش کشیدن درد به عنوان یک معلم، می‌توانیم طلای پنهان را در خود پیدا کنیم.

#کیمیاگری

زیستن، رقصِ ظریفِ نور و سایه‌ست.

ما روشنایی را چنان بی‌نقص می‌خواهیم که با هر اندوه، گمان می‌کنیم زندگی از راهِ خود برگشته است؛ غافل از آن‌که گاهی همین اندوه، ما را به آنچه دوست می‌داریم آگاه‌تر می‌کند.

شاید آرامش، همین باشد: اندوه در دل باشد و دل، هنوز جایی برای شادی نگه دارد.

در پس هر فرايند دردناك زندگی، پاداشی نهفته است كه در ابتدا برای خودآگاهی قابل‌درك نيست؛ اما هر رنجی در خدمت روشن‌كردن قسمت تاريكی از ناخودآگاهی و حركتی از پراكندگی به سوی يكپارچگی است.

#کارل_گوستاو_یونگ

شاید هر کسی که در ما احساسی ناخوشایند برمی‌انگیزد، خود نیز در جایی از درون، زخمی و رنجور است؛ آن‌قدر که رنجِ نادیده‌اش را به رفتار با دیگران منتقل می‌کند.
وقتی این را می‌بینیم، به‌جای آنکه تنها از رفتار او برنجیم، می‌توانیم رنجِ پنهان پشتِ آن رفتار را نیز ببینیم؛ و شاید آن‌گاه، در پسِ کسی که ما را آزرده، انسانی را ببینیم که بیش از آنکه شایستهٔ خشم باشد، محتاجِ آگاهی و رهایی است.

کسیکه اعتقاد دارد
دیگران باید مشکلاتش را حل کنند
همانند کسی است که
برای گذر از رودخانه
منتظر است تا آب آن خشک شود!

#تولستوی

🌿✨

از جمادی مُردم و نامی شدم
وز نَما مُردم به حیوان بر زدم

مُردم از حیوانی و آدم شدم
پس چه ترسم کی ز مُردن کم شدم!

حملهٔ دیگر بمیرم از بشر
تا برآرم از ملائک پر و سَر

وز ملک هم بایدم جستن ز جو
کل شئ هالک الا وجهه

بار دیگر از مَلَک قربان شوم
آنچ اندر وهم ناید آن شوم

پس عَدم گردم، عدم چون ارغنون
گویدم که انا الیه راجعون

مرگ دان آنکِ اتفاقی اُمَت است
کآبِ حیوانی نهان در ظلمت است

همچو نیلوفر برو زین طرف جو
همچو مستسقی حریص و مرگ جو

مرگ او آبست و او جویای آب
می‌خورد ولله اَعلَم بالوصواب

•جمادی:یعنی موجودِ بی‌جان و غیرزنده؛ سنگ ٫خاک٫فلز
•نامی:یعنی موجودِ دارای رشد و رویش ،گیاه
•ارغنون: یک ساز موسیقی است
در اینجا به معنی سازی که خودش از خودش نغمه‌ای ندارد، بلکه وقتی نفس/دمی در آن دمیده می‌شود، صدا از آن برمی‌خیزد
•مستسقی :کسی که تشنه است و آب می‌طلبد
•آب حیوانی :زندگی جاودان
در اینجا یعنی حقیقت زندگی حقیقی و جاودان ٫در جایی پنهان است که انسان معمولا از آن می‌ترسد.
🌿✨
#مثنوی_معنوی
#مولانا
#ادبیات_درمانی

خودت رو با کسی که کودکی امن‌تری داشته مقایسه نکن.
اون شاید در کودکی دنبال استعدادش بوده؛
تو شاید دنبال این بودی که بفهمی امشب دوباره دعوا می‌شه یا نه.
یکی از کودکی، تمرین رشد کرده؛ یکی تمرین بقا.
این دو مسیر، قرار نیست در یک زمان به یک مقصد برسند.

از تروما تا التیام