روز جهانی ترجمه رو به اون‌هایی که می‌تونیم با یه پرامپت جایگزین‌شون کنیم مبارک!

من از کسالت و حوصله‌ سر رفتن هیچ ترسی ندارم؛ دردی ناراحت‌کننده‌تر وجود دارد: اندوه شریک نشدن لحظه‌های زیبای زندگی با کسی که دوستش دارم.

—در جنگل‌های سیبری، سیلون تسون، نشر مروارید، ۱۶ مارس، ص۱۰۵، نسخه‌ی الکترونیکی.

دیشب بعد لایوکست خیلی خوشحال نبودم، اون چیزی که می‌خواستیم نشد. مستقیم رفتم پای شام.

شام برای اولین‌بار پاستا چیکن آلفردو بود. و من دوستش نداشتم. لیمو زدم فلفل زدم، تقریباً هرچیزی جلوم بود جز سس زدم.

و اتفاق افتاد.
چهار ماه و دوازده روز بدون اینکه گریه کنم ازش یاد کردم.
پدربزرگم اصلاً فست‌فود دوست نداشت، برای همین همه‌چیز بهش میزد. هرچی روی میز بود روش خالی می‌کرد.

و من معتقدم آش هم دوست نداشت چون همون کارو می‌کرد. و در تمام این سال‌ها هم غر نزد به آش چون مامان بزرگم عاشق آش بود.
اگه یک هفته با مامان بزرگم باشید حداقل ۴ وعده‌ش آشه.

و خب تصمیم گرفتم کمی کمتر عصبانی بشم و بپذیرم. دیشب برای همین حالم خوب بود.

چهار ماه و دوازده روز طول می‌کشه تا پقی نزنی زیر گریه.

پیک سوم رو خیلی دوست دارم
خیلی‌خیلی زیاد دوست دارم

خوشحالم از اینکه زحمته دیده میشه و دوستش دارن
آماده کردنش واقعاً زمان‌بره و گاهی اینطوریم نمی‌خوااااام
ولی همزمان عاشق خبر جدیدم

این اون اپیزودی بود که دوستش داشتم

قم هواش لیترالی جهنمیه

هوای الان قم

مرور مهمان خفن

یهو پلی شد فکر کردم معرفی ژانره

فاینالی

Made my day

وقتی اسنپی مسیری رو می‌ره که درست‌ترینه>>>>>

یکی از نشانه‌های اپوزیسیون احمق ما در ایران
عربی‌ستیزیه
درنتیجه‌ی این یه متن خافان آماده خواهیم کرد تحت عنوان چرا عربی

تولد آدم‌های معروف یا سالگرد وفاتشون فقط بهونه‌ای برای جشن گرفتنه. مردم جشن می‌گیرن چون دلشون می‌خواد دوباره دوستی رو تجربه کنن و یادشون بیاد زنده موندن یعنی چی.

_جام زهرآلود، نوشتهٔ رابرت جکسون بنت، ترجمهٔ رامتین امیراصلانی #قاچ

🌌 SFF Realm | قلمروی ع‌ت‌ف