بارسلونا؟ برای من یک پدیده‌یِ بکره. یه معجزه که بعید بود اتفاق افتادنش توی اون اوج از دست و پا زدن ته قعر جهنم.  یک تهدید علنی برای سلامت جسم و روانم، اما باز دست نمی‌کشم از به سمتش دویدنم. نمی‌دونم با این تیم بگایِ رفتنه که بیشتر از خوشبختی و رستگاری با بقیه لذت‌بخشه یا اون‌قدری دوستش دارم که ترجیحم شده با اون بگا رفتن تا با مابقی رستگار شدن. انگار خوش میگذره بهم. که بسوزونتم. بکشتم. زنده به گورم کنه. بیشتر از اینم مگه میشه چیزی رو خواستن؟

معضل بزرگی هم دارم با این تیم. در وصفش حرف‌ها و واژه‌هایِ من هرسری تکراری میشن، اما زیباییش برای من؟ نه. هرگز.

mi ángel literal..

too risky to post but no matter, always my favorite.

Thanks for everything Captain.

It hurts more than I thought it would.
it feels like you've always been a part of this club.
Your calm presence, your fierce tackles and your quiet strength,they spoke louder than words.
You gave everything, even when the spotlight wasn’t on you.
In a team full of stars,
you were the wall we didn’t know we needed. Solid. Reliable.
Brave! A true professional.
And now that you’re leaving, there’s an empty space at the back and also in my heart.
Football is cruel sometimes.
But no matter where you go,
part of you will always belong to Barcelona.
Thank you for the fight.
Thank you for the loyalty.
We’ll miss you, warrior. Always.
good luck father 💙❤️.

A big part of my heart will always belong to you.

زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا. زیبا.

Where'd all the time go?

لیلیومِ من،

وقتی دلم شکسته بود ، وقتی صحبت از محبت های بی جا بود، عشق اعتبارشو از دست داده بود ، دوست داشته شدن و دوست داشتن کسی شاید دیگه برام تعریف نمیشد، درست مثل گل ارکیده، شکوفه زدی درونِ قلبِ یخ زده یِ من. و من شدم همون تئایِ همیشگی که حالا می‌تونه دوباره در قلبشو به روی آدم هایِ پست نه، فرشته ها باز کنه. با ارزش بودنت برایِ من قابل توصیف نیست ولی باور دارم هیچ چیز در تو ناقص نیست، هر جزئی از وجودت از لبخندت تا کوچک‌ترین رفتارت ، حس و حال خوبی به من میده. شاید مثل نم نم بارون که زمین رو تازه و گل ها رو بیدار می‌کنه.، شاید مثل شعله ای که کم کم روز های سردم رو شکست . همه چیز درونِ تو به اندازه‌ی کافی زیباست، طبیعی و کامل. بودن با تو یعنی یاد گرفتن که آدم‌ها می‌تونن حقیقتاً خوب مهربون، صادق و بی‌منت باشن. نه فقط دوست، حامی و الهام بخش منی، بلکه یادآور ثابتِ این حقیقتی که بعضی آدم‌ها واقعاً بی‌نقصن و بودنشون هدیه‌ ایه که هر روز باید شکر کرد.کسی که بدون قضاوت و بدون توقع، همیشه هست و هر لحظه حس می‌کنم حضور تو زندگیم رو غنی‌تر و پرنورتر کرده. هر کسی با تو آشنا بشه، خوش‌شانسه. و من بیشتر از همه خوش‌شانس، چون کنار تو ایستادم ، محبتت رو دریافت میکنم و تمام تلاشم رو میکنم که قدر تمام خوبی‌هات رو بدونم.
پنج سال پیش ، فقط وارد زندگیم نشدی، تو دوباره بهش جون دادی و من این رو هیچ‌وقت فراموش نخواهم کرد.