‌
‌چاپ هفتم منتشر شد
«افول و سقوط شاهنشاهی ساسانی»
اتحادیهٔ ساسانی‌ ــ پارتی و فتح ایران به‌دست عرب‌ها
پروانه پورشریعتی
ترجمهٔ آوا واحدی نوایی

افول و سقوط شاهنشاهی ساسانی (اتحادیهٔ ساسانی ـ پارتی و فتح ایران به دست عرب‌ها)، اثر ارزشمند پروانه پورشریعتی، پژوهشی است ژرف با نظریه‌پردازی‌های بی‌باکانه. نویسنده بر سر آن بوده است تا از تاریخ دورهٔ پسین ساسانی ابهام‌زدایی و از بخشی از اطلاعات پراکنده و آشفته دربارهٔ این تاریخ رمزگشایی کند؛ بدان‌سان که از آن‌چه در این دوره و پس از یورش عرب‌ها بر سرزمین ایران رفت تصویری روشن و معنادار از منظر ایرانی به دست دهد. پایمردی نویسنده در یافتن روزنه‌های امید و آزمودن همهٔ راه‌های ممکن برای روشنگری دربارهٔ ابهامات و یافتن حلقه‌های اتصال پراکندگی‌های تاریخی به‌راستی در خور ستایش است. بدین‌سان، نویسنده با رویکردی ریشه‌ای، انتقادی و مقایسه‌ای دربارهٔ یکی از مهم‌ترین و مؤثرترین عرصه‌های تاریخ نظریه‌های زیر و زبرکننده و شورانگیز پیش رو نهاده است.

بخشی از کتاب

‌
‌در رويكرد افراطى، نظریه توطئه در ایران اولويت قائل‏ شدن براى نقش عوامل خارجى به‌صورت مطلق است. براين‌اساس تمامى رويدادها، عزل و نصب‏‌ها، تغيير دولت‌ها و حتى جنبش‌هاى بزرگ انقلابى در ايران از جمله انقلاب مشروطه و انقلاب ۱۳۵۷ از ابتدا تا انتها به‌وسيله بيگانگان طراحى شده و توسط عناصر داخلى آنان به اجرا درآمده است و اگر درظاهر چنين بنظر مى‌رسد كه مردم در اين حوادث حضور داشته‌اند، درواقع بايد آنان را مجريان ناآگاه نيات و طرح‌هاى خارجيان دانست.
براساس اين رويكرد انقلاب مشروطه را از همان ابتدا انگليسها پديد آورده و تا انتها به سود خويش به پيش برده‌اند؛ نهضت ملى‌شدن نفت تنها به دليل همراهى امريكا موفقيت نسبى يافت؛ رژيم شاه به اين دليل سرنگون شد كه امريكاييان انگيزه‌اى براى دفاع از وى نداشتند و ... اصطلاح مشهور «كار كار انگليسى‌ها است» بازتاب اين عادت سياسى‌ست. براين اساس فرهنگ سياسى ايران و بررسى‌هاى تاريخى آن مملو از اصطلاحاتى نظير «اجنبى»، «اجانب»، «خارجى‌ها»، «استعمار»، «استكبار جهانى»، «عوامل سرسپرده»، «حقوق‌بگير خارجى»، «مزدور بيگانه» و اصطلاحاتى نظير آن است.

از کتاب «جستارهایی دربارۀ تئوری توطئه در ایران»

‌
‌در دست انتشار‌
«هوش مصنوعی و واقعیت عکاسانه»
مهدی مقیم‌نژاد و علی صارمی‌
‌
گذارِ تاریخی از «کفن تورین» به «ماشین تورینگ»، نمایانگرِ پایانِ دورانِ تصاویرِ مبتنی بر ردپای فیزیکی نور و آغازِ عصرِ تصاویرِ محاسباتی است. در این گذار، هوش مصنوعی عکاسی را از یک عملِ مکانیکی به یک فرایند پیچیدهٔ شناختی ارتقا داده است. اگر روزگاری چشم و ذهن عکاس در جست‌وجوی قاب‌بندیِ جهانِ پیرامون یا برساختن واقعیت به واسطهٔ دستکاری در عکس‌ها بود، امروز روند خلق عکس با همهٔ مقتضیاتش از راه دیتابیس‌های عظیم و فضای پنهانِ الگوریتم‌ها میسر می‌شود. ما اکنون با پدیده‌ای مواجهیم که در آن مرزهای قطعی میان مؤلفِ انسانی و ابزارِ ماشینی فرو ریخته است. وقتی ماشین‌ها شروع به «دیدن» و «تصور کردن» کردند، هوش مصنوعی از یک ابزارِ منفعل فراتر رفت و به یک همکارِ شناختی و فاعلی فعال بدل شد که زیبایی‌شناسیِ تصویر را برای همیشه دگرگون ساخت. هوش مصنوعی و واقعیت عکاسانه پژوهشی است انتقادی برای فهمِ این زیبایی‌شناسیِ نوین؛ اثری که نشان می‌دهد چگونه الگوریتم‌ها جهان‌بینی بصری ما را می‌سازند و چگونه عکاسی در تقاطعِ هنر و محاسباتِ پیچیده هویتی تازه یافته است.

‌
‌🔹 به‌زودی‌
‌
‌‌مجلد نخست از تاریخ روزنامه‌نگاری در قلمرو زبان فارسی مربوط به ۱۱۶ سال نخست این مسیر است و دوره پادشاهی محمدشاه و ناصرالدین‌شاه قاجار را در بر می‌گیرد.
مجلد دوم تاریخ روزنامه‌نگاری در قلمرو زبان فارسی مربوط به دورۀ مذکور است. در این دوره، دست‌کم ۲۰۸ عنوان روزنامه و مجله به زبان فارسی منتشر شد و فقط هشت نشریه فارسی‌زبان بیرون از ایران فعالیت داشتند.
مجلد سوم تاریخ روزنامه‌نگاری در قلمرو زبان فارسی مربوط به دوران مذکور است، در این برهه، ۶۳۸ عنوان روزنامه و مجله فارسی، یا دارای بخش فارسی، در چهار قاره انتشار یافت که از میان آن‌ها ۸۹ عنوان بیرون از ایران منتشر می‌شد و فارسی‌زبانان در افغانستان و فرارود نیز در این عرصه نقشی چشمگیر داشتند.
مجلد چهارم تاریخ روزنامه‌نگاری در قلمرو زبان فارسی تصویری است از دورانی که سانسور و نظارت در اوج بود، اما جوهر روزنامه‌نگاری فارسی، با همهٔ دشواری‌ها، به حیات خود ادامه داد.
«سال‌های توفانزا» نامی است که بر پنجمین جلد از تاریخ روزنامه‌نگاری در قلمرو زبان فارسی نهاده‌ایم. سخن از دوازده سال و اندی است که از اشغال ایران به دست بیگانگان می‌آغازد و به کودتا می‌انجامد.

‌
‌در دست انتشار
تاریخ روزنامه‌نگاری در قلمرو زبان فارسی (دوره پنج جلدی)
ناصرالدین پروین

نخستین جرقه‌های روزنامه‌نگاری فارسی در حدود سال ۹۷۰ خورشیدی با انتشار خبرنامه‌های دست‌نویس دربار اکبرشاه گورکانی در هند زده شد، خبرنامه‌هایی که در صدها نسخه به سراسر امپراتوری فرستاده می‌شدند و چند قرن دوام یافتند. در زمستان ۱۱۵۸ خورشیدی، زبان فارسی بار دیگر در هند به عرصه روزنامه‌های چاپی راه یافت و شصت سال دوام آورد، بی ‌آن‌که هیچ فارسی‌زبانی در انتشار آن‌ها نقشی داشته باشد. تا آن‌که به فرمان عباس‌میرزا قاجار، میرزا صالح شیرازی در لندن فن چاپ و روزنامه‌نگاری آموخت و در اردیبهشت ۱۲۱۵ نخستین روزنامه ایران را با نام کاغذ اخبار منتشر کرد؛ این سرآغاز دوره‌ای بود از روزنامه‌نگاری دولتی در کشوری که برخلاف همسایگانش روزنامه‌نگاری را خود بنیان گذاشت.

مجلد ۱ (۴۳۸ صفحه)
مجلد نخست (گام‌های نخست) مربوط به ۱۱۶ سالِ نخست این مسیر است و دوره پادشاهی محمدشاه و ناصرالدین‌شاه قاجار را در بر می‌گیرد. در این بازه، دست‌کم ۷۸ روزنامه و مجله فارسی، یا نشریاتی که بخشی به زبان فارسی داشتند، در سه قاره جهان منتشر شدند و سندی است از آغازِ راهی که تا امروز ادامه یافته است.

مجلد ۲ (۵۳۱ صفحه)
مجلد دوم (تجدد سیاسی) مربوط به دورۀ مذکور است. در این دوره، دست‌کم ۲۰۸ عنوان روزنامه و مجله به زبان فارسی منتشر شد و فقط هشت نشریه فارسی‌زبان بیرون از ایران فعالیت داشتند. این مجلد سیمای پرجنب‌وجوشی از جامعه‌ای را بازمی‌تاباند که، در آن، قلم و اندیشه به میدان نبردِ سیاست و آزادی بدل شده بود.

مجلد ۳ (۷۸۷ صفحه)
مجلد سوم (تندباد و موج‌خیز حادثه) مربوط به دوران مذکور است، در این برهه، ۶۳۸ عنوان روزنامه و مجله فارسی، یا دارای بخش فارسی، در چهار قاره انتشار یافت که از میان آن‌ها ۸۹ عنوان بیرون از ایران منتشر می‌شد و فارسی‌زبانان در افغانستان و فرارود نیز در این عرصه نقشی چشمگیر داشتند. این مجلد روایتی است از ایستادگیِ اندیشه و مطبوعات در میانۀ طوفان.

مجلد ۴ (۶۵۲ صفحه)
مجلد چهارم (نوخودکامگی) تصویری است از دورانی که سانسور و نظارت در اوج بود، اما جوهر روزنامه‌نگاری فارسی، با همهٔ دشواری‌ها، به حیات خود ادامه داد.

مجلد ۵ (۸۵۶ صفحه)
«سال‌های توفانزا» نامی است که بر پنجمین جلد از تاریخ روزنامه‌نگاری در قلمرو زبان فارسی نهاده‌ایم. سخن از دوازده سال و اندی است که از اشغال ایران به دست بیگانگان می‌آغازد و به کودتا می‌انجامد. در این میان، چه فریادها که از گلوی مبارزان برخاست و در گلوها شکست.

‌
‌در دست انتشار
«هندسه»
رنه دکارت
ترجمهٔ بهنام شیخ باقری

در سال ۱۶۳۷ میلادی رنه دکارت، فیلسوف فرانسوی، کتاب گفتار در روش را منتشر کرد و در آن به شرح رویکرد عقلانی خود به جهان هستی پرداخت. این کتاب سه پیوست داشت: «دیوپتریک» یا دانش کمک به بینایی با شکست و تمرکز نور، «مِتِرولوژی» یا دانش بررسی پدیده‌های جوّی و هواشناسی، و «هندسه». پیوست سوم تنها اثر منتشرشده از دکارت در زمینۀ ریاضیات است که به‌رغم حجم اندک و متن سرشار از ابهامش، یکی از آثار مهم در تاریخ علم از آب درآمد. هدف او از چاپ کتاب هندسه آن بود که کارایی روش خود در فلسفه را در حوزۀ دیگری، مانند ریاضیات، به نمایش بگذارد که از قضا راه این پیوست از کتاب اصلی جدا گشت و پایه‌ای شد برای پیدایش و گسترش شاخۀ جدیدی از ریاضیات با عنوان «هندسۀ تحلیلی».

‌
‌در دست انتشار
«مطالعات اقتصادی و طرح‌های جامع شهری»
گفت‌وگوی مجید غمامی با:
سعید عابدین درکوش، محمود اولاد، فردین یزدانی، کمال اطهاری، سهراب مشهودی، سیدرضا هاشمی، فرخ حسامیان، سیدامیر منصوری، بهروز پاکدامن و فیروز توفیق

از مجموعه‌ی پژوهش‌های اجتماعی دربارهٔ ایران

از زمان آغاز تهیهٔ طرح‌های جامع برای شهرهای کشور از نیمهٔ دوم دههٔ چهل شمسی تا کنون، اقتصاد یکی از موضوعات اصلی و مهم در فرایند مطالعات و تهیهٔ این طرح‌ها بوده است. اما همان‌طور که می‌دانیم و تجربیات متعدد هم گواهند، نتایج مطالعات مفصل اقتصادی هیچ‌گونه تأثیر قابل اعتنایی در خروجی‌های مورد انتظار از این طرح‌ها (نقشه و ضوابط و مقررات نحوهٔ استفاده از اراضی، نقشهٔ شبکهٔ راه‌ها، موقعیت کاربری‌های مهم شهری و…) نداشته‌اند...

‌
‌چاپ سوم منتشر شد
«در برابر وجدان خویش»
تاریخ پنهان چگونگی بهره‌گیری از ایالات متحده در شکل‌گیری اسرائیل
آلیسون ویر
ترجمهٔ منصور آسیم

هرچند بسیاری از مردم را به این باور رسانده‌اند که حمایت ایالات متحده از اسرائیل ناشی از تصمیمات هیئت حاکمۀ آمریکا و منافع ملی ایالات متحده بوده است، ولی حقایق مؤید این نظریه نیست. واقعیت این است که کارشناسان سیاست خارجی و دفاعی ایالات متحده برای چندین دهه مخالف ایدۀ تشکیل اسرائیل بودند. آنها همچنین مخالف کمک‌های مالی گستردۀ آمریکا و حمایت سیاسی‌ای بودند که منجر به تشکیل تحمیلی دولت اسرائیل و دادن چک سفیدامضا برای توسعۀ قهرآمیز آن شد، تلاش‌هایی که شکست خوردند و نهایتاً با سیاست‌های موجود جایگزین شدند.
سیاست‌های خاورمیانه‌ای ایالات متحده، همچون بسیاری دیگر از سیاست‌هایش، به‌وسیلۀ یک لابی قدرتمند هدایت می‌شود. با این حال، لابی اسرائیل، آنچنان که امروزه «لابی» در ایالات متحده نامیده می‌شود، به‌مراتب بیش از آن است که مردم از واژۀ «لابی» در ذهن دارند.

‌
‌در دست انتشار
«عروسک و کوتوله»
بحثی در نسبت ماتریالیسم و الهیات
اسلاوی ژیژک
ترجمهٔ صالح نجفی و امیررضا گلابی
از مجموعهٔ ایده‌های رادیکال‌
‌
امروز که تحلیل مبتنی بر ماتریالیسم تاریخی در حال عقب‌ نشینی است، یعنی انگار به طور مخفیانه صورت می‌گیرد و ندرتاً نام واقعی‌اش را به زبان می‌آورند، و در عوض بُعد الهیاتی در لباس چرخشِ مسیحاباورانۀ «پساسکولارِ» واسازی جان تازه‌ای گرفته است، وقتش رسیده تز اول والتر بنیامین دربارۀ فلسفۀ تاریخ را واژگونه کنیم: «عروسکی که نامش “الهیات” است باید هماره برنده شود. او می‌تواند به‌سهولت همۀ حریفان را از میدان به در کند، به شرط آنکه از خدمات ماتریالیسم تاریخی بهره جوید، همان ماتریالیسمی که، چنان‌که می‌دانیم، امروزه آب رفته است و باید از انظار کناره گیرد.»

در جهانی که انواع الهیات‌ها با هم در نبردی خونین‌اند، آیا می‌توان راهی ماتریالیستی برای گذر از مصائب بشر جست‌وجو کرد؟ بالاتر از آن، آیا می‌توان، به طریقی ماتریالیستی، خود الهیات را رستگار کرد؟ اسلاوی ژیژک در این کتاب می‌کوشد نقشه‌ای از موقعیت الهیات در زمانۀ جدید ترسیم کند.

🔵 با حضور نویسنده اثر در کتابخانه ملی ایران
مجموعه «تاریخ روزنامه‌نگاری در قلمرو زبان فارسی» رونمایی می‌شود

🔹 مجموعه پنج‌جلدی «تاریخ روزنامه‌نگاری در قلمرو زبان فارسی»، نوشته ناصرالدین پروین، با حضور نویسنده اثر و جمعی از پژوهشگران تاریخ در سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران رونمایی می‌شود.

🔹 در این نشست، کاوه بیات، پژوهشگر تاریخ معاصر ایران، علی‌محمد طرفداری، پژوهشگر تاریخ و عضو هیئت علمی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، و مجید تفرشی، تاریخ‌نگار و سندپژوه، سخنرانی می‌کنند. دبیری این برنامه نیز بر عهده سیدمحمود سادات، معاون پژوهش و برنامه‌ریزی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، است.

🔹 این مجموعه که از سوی نشر نی منتشر شده است، به پیدایش و تحول روزنامه‌نگاری فارسی در ایران و نشریات فارسی‌زبان منتشرشده در خارج از کشور می‌پردازد و تاریخ مطبوعات را در پیوند با تحولات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی بررسی می‌کند.

🗓 زمان: شنبه ۱۶ آبان‌ماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۶ تا ۱۸
📍 مکان: اندیشگاه فرهنگی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران

🌐 مشاهده خبر کامل

#سازمان_اسناد_و_کتابخانه_ملی_ایران

🆔 @nali_ir

‌
‌در دست انتشار
«جنگ جهانی دوم، جبههٔ شرق»
لی بیکر
ترجمهٔ آرش کلانتری
از مجموعهٔ کارگاه تاریخ

نبرد شوروی با آلمان در جبهۀ شرقِ جنگ جهانی دوم از حیث میزان خشونت‌ و خون‌ریزی بی‌سابقه بود و به بهای جان میلیون‌ها غیرنظامی و نظامی تمام شد. لی بِیکر، دانشیار رشتۀ تاریخ در دانشگاه سینسیناتی امریکا، در این کتاب ضمن برشمردن اشکالات اساسی در برنامه‌ریزی طراحان نظامی آلمان، نشان می‌دهد که شوروی به چه ترتیب پس از تحمل شکست‌های سنگین در سال‌ ۱۹۴۱، رفته‌رفته به خود آمد و «شیوۀ جنگیدن» را آموخت. از آن پس ارتش سرخ بر ورماخت چیرگی یافت و با حمایت «شرکا»یی به‌مراتب قدرتمندتر از آلمان و متحدانش تجهیزات پیشرفته را پشتوانۀ مهارت رزمی‌اش قرار داد. از سوی دیگر کمبود سوخت نیز مزید بر علت شد تا اشتباهات تاکتیکی هیتلر و فرماندهانش در نهایت کفۀ ترازو را به نفع استالین و ژنرال‌های کاربلدی نظیر رکاسوفسکی و ژوکوف سنگین‌تر کند.

‌
‌نشر نی برگزار می‌کند:
جلسهٔ نقد و بررسی کتاب «جامعه‌شناسانه اندیشیدن»
زیگموند باومن و تیم می
ترجمهٔ فرهنگ ارشاد

با حضور:
آرش حیدری
مهسا اسداله‌نژاد
فرهنگ ارشاد
محسن آزموده

زمان: چهار‌شنبه ۱۳ آبان‌ماه، ساعت ۱۸
مکان: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم

‌
‌تعذيب در مراسمى تمام‌عيار از فتح انجام مى‌گرفت؛ اما همچنين به‌منزله‌ى هسته‌اى نمايشى [دراماتيک] در اجراى يكنواخت خود، حاوى يک صحنه‌ى رويارويى بود: كنش ِ بى‌واسطه و مستقيم جلاد بر بدنِ «عذاب‌ديده». البته كنشى ضابطه‌مند، زيرا عرف، و نيز اغلب به‌صراحت، حكم مراحل اصلى آن را تعيين و تجويز مى‌كردند. با اين حال، تعذيب چيزى از نبرد را حفظ كرده بود. جلاد نه تنها مجرى قانون بلكه نمايش‌دهنده‌ى نيرو بود؛ جلاد عاملِ خشونتى متناسب با خشونتِ جرم بود براى آن‏كه بتواند بر خشونت جرم مسلط شود. جلاد رقيب مادى و جسمى جرم بود. رقيبى گاه با شفقت، گاه با شقاوت. دامودِر به همراه بسيارى از معاصران‏اش گِله مى‌كند كه جلادها «هرگونه بى‌رحمى را در مورد عذاب‌‏ديدگان» اِعمال مى‌كنند و «طورى با آنان رفتار مى‌‏كنند و به آنان يورش مى‌‏برند و آنان را مى‌كشند كه گويى حيوانى زير دست‏شان است.» و با اين‏‌حال، اين عادت تا مدت‌هاى دراز از ميان نرفت. در مراسم تعذيب همچنان عنصر مبارزه و نبرد وجود داشت. اگر جلاد پيروز مى‌‏شد، اگر موفق مى‏‌شد سرى را كه قرار بود قطع كند، با يک ضربه از تن جدا كند، «آن را به جمعيت نشان مى‌داد و بر زمين مى‌‏انداخت و سپس به جمعيتى كه به‌دليل مهارت‌‏اش برايش كف مى‌زدند احترام مى‌گذاشت.» برعكس، اگر جلاد ناكام مى‌ماند، اگر نمى‌‏توانست آن‌طور كه بايد «عذاب‏‌ديده» را بكشد، مستوجب تنبيه مى‌‏شد. اين امر در مورد جلاد دامى‌ين رخ داد، چون نتوانست مطابق دستور، عذاب‌‏ديده‌‏ى مورد نظر را چهار شقه كند و مجبور شد او را با چاقو قطعه قطعه كند؛ در نتيجه، اسب‌هاى به‌‏كار گرفته شده در تعذيب را كه به او وعده داده بودند به نفع فقيران ضبط كردند.
بايد تعذيب را آن‌گونه كه كماكان در سده‌ى هجدهم به‌صورت آيين در آمده بود، به‌منزله‌ى عملياتى سياسى درنظر گرفت. تعذيب از لحاظ منطقى درنظامى تنبيهى جا گرفته بود، نظامى كه در آن پادشاه به‌طور مستقيم يا غيرمستقيم، خواهان اجراى مجازات‌ها بود، در مورد آن‏ها تصميم مى‌گرفت و فرمان اجراى آن‏ها را مى‌داد، چون در پس قانون، اين او بود كه به‌وسيله‌ى جرم آسيب ديده بود.

از کتابِ مراقبت و تنبیه
میشل فوکو
نیکو سرخوش، افشین جهاندیده

‌
‌تأثير فلسفهٔ سياسى يونانى بر جمهورى روم به‌خوبى در ديدگاه سيسرون دربارهٔ غايات سياست آشكار مى‌شود. وى در رساله‌‏اى در باب جمهوريت (يا كشور) همچون افلاطون انديشهٔ توازن و تعادل و هماهنگى ميان اجزاء دولت همچون پيكرى يكپارچه را چنين توضيح مى‌دهد: «آنچه آهنگ‌شناسان در مورد ترانه‌ها ’’هماهنگى’’ مى‌خوانند، در مورد دولت ’’توافق’’ نام دارد كه محكم‌ترين رشتهٔ پيوند هر دولتى‌ست و اين توافق نمى‌تواند بدون عدالت وجود داشته باشد». رسالهٔ در باب جمهوريت مباحثى دربارهٔ «بهترين وضعيت در كشور»، «بهترين نوع حكومت» و «بهترين شهروند» را دربر دارد. غايت سياست برقرارى عدالت است كه به توافق عموم مردم بر سر قوانين مى‌انجامد. «رفاه و بهزيستى عموم قانون اعلاست» و تنها به اين شرط مى‌توان از وجود دولت و كشور سخن گفت. هر نوع حكومت ديگرى كه پذيراى اين «قانون اعلا» نباشد، فاقد سياست خواهد بود، زيرا جمهوريت يا كشور خصلتى همگانى و عام دارد و از آن عموم مردم است. نظام‌هاى تباه چون در خدمت منافع خصوصى هستند، اصلاً دولت نيستند و سياست ندارند، زيرا هدف و غايت سياست در كشور سعادت و بهزيستى عموم شهروندان است.

احیای علوم سیاسی
حسین بشیریه

‌
‌در دست انتشار
«آیین مردان مرد»
ادبیات اسپانیا؛ رمان
میگل دلیبس
ترجمهٔ علیرضا شفیعی‌نسب

نامش پاسیفیکو پرِس است، مردی روستایی، نرم‌خو و سربه‌زیر که به جرم قتل به زندان افتاده و اکنون به دلیل مشکلات جسمی در بیمارستان زندانیان به سر می‌برد. دکتر بورگنیو لوپس کنجکاو می‌شود تا راز این تناقض را کشف کند و طی هفت شب با پاسیفیکو به گفت‌وگو می‌نشیند.
در این گفت‌وگوها با زندگی عجیب پاسیفیکو آشنا می‌شویم که زیر سایۀ پدر، پدربزرگ و پدرِ پدربزرگش بزرگ شده است. این مردان، که هویت هر کدامشان با حضور در یکی از جنگ‌های اسپانیا شکل گرفته، همواره با نقل خاطرات خشونت‌بار خود از جنگ، آیین مردانِ مرد را به پاسیفیکو می‌آموزند و برای افتخارآفرینی آماده‌اش می‌‌کنند.
میگل دلیبس در آیین مردانِ مرد از آموزه‌های خشونت‌باری می‌گوید که نسل به نسل به نام مردانگی منتقل می‌شوند و حتی لطیف‌ترین روحیات را هم له می‌کنند.

قلم دلیبس شگفت‌انگیز است و تأثیرش ماندگار. نشر نی پیش‌تر رمان مسیر زندگی را از این قلم منتشر کرده و رمان سایهٔ بلند سرو را در دست انتشار دارد.

‌
‌بعضی افراد موفقیت را وسیله‌ای می‌دانند برای پیشی‌گرفتن کینه‌توزانه و انتقام‌جویانه از دیگران؛ می‌ترسند دیگران از انگیزه‌ی آنان باخبر شوند و وقتی موفقیت زیادی بزرگ شد، از آن‌ها انتقام بگیرند. فروید معتقد بود این مسئله با ترس از پیشی گرفتن از پدر و در نتیجه قرار گرفتن در معرض خطر اختگی مرتبط است.
فردی که در زندگی غوطه‌ور می‌شود، محکوم به اضطراب است. قدبرافراشتن و گذشتن از طبیعت، پدرِ خود شدن یا به‌اصطلاح اسپینوزا «خدای خود شدن»، به‌معنای تنهایی محض است؛ به‌معنای اتکا به خود بدون اسطوره‌ی نجات‌دهنده یا رهایی‌بخش و بدون آرامش حاصل از حضور در حلقه‌ی انسان‌هاست. این گونه بی‌دفاع ایستادن در برابر تنهایی حاصل از فردیت، برای بسیاری از ما قابل تحمل نیست. وقتی اعتقادمان به استثنا بودن و گزندناپذیری نتواند رنجمان را پایان دهد، آرامش را در وجه دیگر نظام مبتنی بر انکار جست‌وجو می‌کنیم: اعتقاد به وجود نجات‌دهنده‌ای غایی.

از کتابِ «روان‌درمانی اگزیستانسیال»
اروین یالوم
ترجمه‌ی سپیده حبیب

‌
‌چاپ بیست‌ویکم منتشر شد
ویراست سوم
«تاریخ عقاید اقتصادی»
از افلاطون تا دوره‌ی معاصر
از ۶۰۰ قبل از میلاد تا ۲۰۰۰ میلادی
فریدون تفضلی

دانش اقتصاد ساخته و پرداخته‌ی اندیشه‌ی بزرگانی است که سالیان پیوسته در این زمینه کوشیده‌اند. لیکن هر اندیشه‌ی اقتصادی تحت تأثیر محیط اجتماعی، زمان، سیاست، فلسفه و مشرب اقتصاددانان قرار گرفته و میدان را به پیدایش نظریه‌ی مخالف یا گشایش راه تکامل یا عقیده‌ای تازه در سطحی برتر و جامع‌تر سپرده است. علم اقتصاد از تلفیق و ترکیب این عقاید به‌صورت مدون درآمده و کمال یافته است. در این کتاب اصول فکری، آرای مکاتب و سیر اندیشه‌های اقتصادی از یونان و روم قدیم تا دوران معاصر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است، بدین‌ترتیب که هر مکتب اقتصادی برحسب اولویت تاریخی خود معرفی شده، سپس دکترین‌ها و نظریه‌های اقتصادی موجود با توجه به آثار دانشمندان آن مکتب مورد بررسی قرار گرفته است.

▫️ بخشی از کتاب

‌
‌در دست انتشار
«دری از پس دری دیگر»
رمان؛ ادبیات آمریکا
جسی بال
ترجمهٔ اسد ناصحی

جسی بال از آن دست نویسندگانی به شمار می‌رود که باب دندان اهل قلم است. ولی با ذهنیتی پذیرا، هر خواننده‌ای از گیرایی روایت بازیگوشانه او لذت خواهد برد. این قصه قصه جوان گوشه‌گیری‌ست که عشق نویافته خود را گم کرده و می‌خواهد هر طور شده دوباره پیدایش کند؛ حتی شده به زورِ دست بردن در روایت خود قصه.
از مقدمهٔ مترجم

«لورن داریوس! خوب تو را می‌شناسم. مدت‌هاست تو را می‌شناسم، و مدت‌هاست از چنگ من محفوظ مانده‌ای. اما اکنون سنگینی من بر دوش توست و هرگز از آن نمی‌کاهم. ایلسا داریوس از آنِ من است. شاید امروز به سراغش نیایم. شاید فردا نیز نیایم. شاید سالیان سال نیایم. اما هنگامی که بیایم کاری از تو ساخته نیست. زیرا تو در این روز او را به من باختی. در این روز همسرت را در ازای مَشکی آب به من بخشیدی.»
(از متن کتاب)

یکی از موضوعاتی که مشخصۀ دوران مغول و، تا حدی، قرن متعاقب تیموری است توجه بیشتر به زنان است، به این معنا که زنان طبقۀ نخبه نه‌تنها در امور سیاسی و اقتصادی بلکه در اواخر این دوران در حمایت از فعالیت‌های فرهنگی نیز آزادی عمل دارند. در تصاویر دیتس و انجامۀ شاهنامه‌ای از دورۀ ایلخانی، بر قابل‌رؤیت بودن زنان و اهمیت آنان در فضای مغولی صحه می‌گذارند. مجموعه‌ای از تصاویر کوچک از زوج‌های نشسته بر تخت که طبق اشارۀ رشیدالدین و تذکر شماری از محققان برای نصب بر فراز شجره‌نامه‌ها در نظر گرفته شده بودند نیز این موضوع را مؤکد می‌کنند و علت پافشاری وقایع‌نگاری‌ها بر نام بردن از زنان و دختران خوانین و ذکر ازدواج‌های آن‌ها در خانوادۀ سلطنتی را شرح می‌دهند. جشن‌های جلوس و بازنمایی شاهان و همسرانشان تأکیدی بر تصویر شاهند. تصویر شاه عنصری بنیادی در فرهنگ ایرانی و اساس شاهنامه است، از این رو حکومت نوظهور مغولان در ایران برای تشخص بخشیدن به خود به نمود ویژۀ این عنصر در شاهنامه متوسل شد. با وجود این در صحنه‌های جلوس در شاهنامه، در حدود ۷۰۰ هجری که سرآغاز مصورسازی شاهنامه است، به‌ندرت تصویری از ملکه دیده می‌شود. در طول زمان و با گسترش روند به اسلام گرویدن مغولان و ترکان تصویرگری دربار و جایگاه زنان در آن به‌سرعت دستخوش تغییر شد. در این تغییر نه‌فقط پیکره‌های عمامه به سر متعلق به طبقات مذهبی و دیوان‌سالاران به مجالس راه پیدا کردند، بلکه زنان نیز در اغلب موارد از مراسم تاج‌گذاری و حتی از عروسی‌ها حذف شدند.

از کتابِ «از تاریخ شاهان تا حکایت مردمان»
نقاشی‌های ایرانی در مرقعات دیتس
دیوید جی. راکسبرو، چارلز ملویل، برنارد اکین، کارن روردانتس
ترجمهٔ آزاده لطیف‌کار
از مجموعهٔ در اقلیم هنر
دبیر مجموعه: امیر مازیار

‌
‌چينى‌ها به‌گونه‌اى مرموز از باران مى‌‏ترسند؛ بارها در تاريخ‌شان آمده است كه به‌علت بارش باران از جنگ دست كشيدند، يا اگر باران نباريده بود كشتارى بس بيش‏تر كرده بودند. چينى‌ها معتقدند كه وقتى باران مى‌بارد، آسمان و زمين با هم آميزش مى‌كنند؛ عنصر نرينه جهان، يانگ، و مادينه، يين، جفت مى‌شوند و بى‌حرمتى است كه كسى بيرون رود و ميان اين دو قرار گيرد.
زندگى روزانه چينى شكنجه‌اى عينى است، زيرا احساس مى‌كند كه نيروهاى ناديدنى دهشتناک او را در ميان گرفته‌اند و تحت‌نظر دارند. اگر خروسى بر بامش بخواند، خانه‌اش خواهد سوخت. اگر سگى با دمى سپيد به خانه‌اش وارد شود، يكى از بستگانش خواهد مرد. بر سر سفره همه از يک بشقاب غذا مى‌خورند، زيرا اگر ظرف‌ها را جدا كنند زن ميزبان خواهد مرد. در روزهاى تعطيل معين، روباه، راسو، مار، و خارپشت را پرستش و خطاب مى‌كنند و آن‏ها را «حضرت عالى» مى‌خوانند، زيرا در نظر آنان اين جانوران تأثيرى مرموز بر زندگى انسان دارند.
‌
‌از کتابِ «چین و ژاپن»
نیکوس کازانتزاکیس
ترجمهٔ محمد دهقانی